جای مردانِ سیاست بنشانید درخت؟

نقشه را که نگاه می‌کنی فاصله‌ای نیست؛ اینجا تا عراق، عراق تا سوریه، سوریه تا لبنان، و لبنان تا فلسطین‌. مرزها خاکی ست و اگر انسانِ قرن جدید نبودیم، می‌توانستیم اوراقِ سفیدِ مصحف نشده‌مان را برداریم و سوار بر اسبی با اصل و نسب بتازیم‌ برای دفاع از حق. افسوس که اینها مقتضیات‌ زمانه‌ ما نیست و درون مرزهای وستفالیایی باید ببینیم و بسوزیم. لکن از نفس نیفتیم؛ بیندیشیم به راه‌ نجاتِ انسانِ قرنِ جدید.

نوحه‌خوان باید خسته بخواند، با سوز بخواند، غم را در عمقِ لحنش بیابی‌؛ حتی اگر هم‌زبانت نباشد، غم یکی ست . . .

یا الله؛ تو همانی که من دوست دارم‌، مرا همانی کن که تو دوست داری . . .

همش‌ می‌پیچه تو ذهنم : مردِ این میدان ما هستیم برای شما . . . ما هستیم . . ما هستیم . . .

. . . . . بوی یاسِ فاطمیه‌ میاد . . . . .

مُدام می‌پیچه تو ذهنم صدای حاج قاسم : "والله والله والله از مهمترین شئون عاقبت به خیری، رابطه قلبی و دلی و حقیقی ما با این حکیمی است که امروز سکان انقلاب را به دست دارد." #وَلاغیر‌!

نمی‌دونم چرا همش تصور میکنم الآن که ما با وجود دغدغه اما بنا بر شرایط زندگی آروم داریم فعالیتامون‌ رو ولو با تاثیرات درازمدت‌ انجام می‌دیم، یه عده در تکاپو هستند، نقشه‌ می‌ریزند، استراتژی تعیین‌ می‌کنند، سناریو‌ می‌چینند، توکل می‌کنند، توسل می‌جویند، راه‌ های منتهی به پیروزی‌ رو طراحی می‌کنند و اقدام می‌کنند. فکر کردن به این تکاپوها، این تکاپوها، این تکاپوها‌ برام قشنگه. #حرفِ‌دلی

و قلب این کتیبهٔ مخدوش...

و بخوانیم کلام مولاعلی(ع) را : پس بدانید که مرگ در زندگیِ توام‌ با شکستِ شماست، و زندگیِ جاویدان در مرگِ پیروزمندانه شماست!

خط فلانِ صفحه بهمانِ کتابِ بیسار‌ نوشته بود: "محبت برایت عار نیست، تو بلدی محبت کردن را." شبیه شخصیتِ داستانش‌ باشیم‌...

_ عمرِ آدمی هم عجیبه آ + از چه نظر؟ _ آدم چرا دلتنگ میشه؟ چه اتفاقی میوفته که منِ nساله تصمیم میگیرم دلم برای مثلا دو سال پیشم‌ تنگ شه؟ در لحظه چه خلاءیی‌ حس می‌کنم که خواهان اون دوره میشم؟ به قول معروف چه در من می‌گذرد؟ + دلتنگ شدی؟ _ دلتنگ نبودی که بدانی چه کشیدم! [ اندر احوالات ]