استاد میگفت توهم توطئه نزنید. چرا میگید آمریکا بده؟ از اون روز تا حالا این جملهش مونده گوشهی ذهنم و با هر اتفاق جدیدی که رخ میده یه تیک دیگه جلوی شرارت آمریکا میزنم. اون روز گفتم توهم توطئه؟ ما دست کم به خاطر موقعیت ژئوپلیتیکمون قادر به ساده اندیشی تقلیل گرایانه نیستیم. گذشت و استاد با افکاری شعارگونه سعی کرد قانعم کنه اما وزنهی واقعیت سنگینتر بود. زیاد دور نریم، نیاز نیست بریم به سال استقلال آمریکا و جنگهای خونینی که برای به قدرت رسیدنِ طبقهی مافیایی سرمایهداری ایجاد شد. نیاز نیست به جنگ جهانی اول و دوم و هژمون سازی نابرابر اقتصادی بریم. نیاز نیست به سالهای استعمار بریم، نیاز نیست حتی پروندهی نفت رو باز کنیم حتی نیاز نیست از قول خود اندیشمندانشون بگیم آمریکا منابع آفریقا رو مثل لیمویی مکیده و تفالهش رو دور انداخته. نیاز نیست به کمپ دیوید و تاسیس اسراییل به عنوان بازوی آمریکا در منطقه اشاره کنیم. نیاز نیست به تاریخ ۲۰۰_۳۰۰ سال اخیر اشاره کنیم. حداقل حوادث دو ماه اخیر رو ببینیم. پیجر منفجر شد؟ یه تیک جدید. کمک تسلیحاتیِ هوایی به اسرائیل شد؟ یه تیک جدید. قطعنامههای علیه اسرائیل رو وتو کرد و حامی نسل کشی شد؟ یه تیک جدید. به منطقهی غرب آسیا چشم داره و هر روز یه قائلهی جدید به پا میکنه؟ یه تیک جدید. اون از غزه، اون از لبنان، حالا هم که سوریه. نمیتونیم درباره ذات آمریکا خوشبین باشیم، نباید هم باشیم. جسارتا خوشبینی نسبت به دشمن عینِ حماقته.
#نوت_برگ
