اما هنوزنم جواب سوالام رو نگرفتم. واقعاًِ واقعاً یعنی چی ؟ وقتی میگیم دوست منظورم چیه. چی توی اون کلمه‌س و یا چه دیدی ازش داریم. شاید یه آدم کم اجتماعی و یا دونگرا برای همینه دوست های زیادی نداره.. به عنوان آدمی که برون‌گراس و همش با اینو اون عادت داشت دوست بشه، اولین باریه که اینقدر عمیق دارم با روابط اجتماعی فکر می کنم و سوال شده برام.سردرگمم💔

چرا باید آهنگ از پادکست برتری داشته باشه وقتی اینقدر می‌شه دنیا و کلمات رو ملموسانه حس کرد و درش غرق شد ؟

جدیدا هر چی میخونم یاد پادکست های اریانفر میفتم

میدونی درون‌گرا و کم اجتماعی بودن واقعا چیز بزرگ و سختیه، میخوام داستانم رو بگم اما کلمات رو پیدا نمیکنم، دستام رو حروف پیاده نمیشن و اره جمله‌ها نوشته نمیشن، میدونی دوست یه واژه‌ی مقدسه، باید بهش احترام گذاشت حتی جلوش سر خم کرد اره اینو من میگم کسی که دوست های زیادی نداره اما دروغ چرا بیا با واقعیت رو‌به‌رو شیم شاید من اصلا دوستی نداشته باشم، من با کسی بیرون نمیرم، بخاطر هیچکس گوشی رو تند تند چک نمیکنم به اینکه یه حرف رو به کسی بگم و یادم نره فکر نمی‌کنم. اما گذشته از اون دوست چیز خوبیه، شاید دردسر بیاره اما همراه با اون خاطره میاره، باعث میشه فردا روز وقتی تعریفش میکنی چشم‌هات برق بزنه و با شوق ذوق اون رو بگی ولی من درون‌گرا شاید دوست‌های کمی داشته باشم شاید با کسی حرف نزنم اما هیچکدوم دلیل نمیشن چون درون‌گرام اینطوره، من از ارتباط گرفتن ها خسته شدم دیگه روابط پیچیده نیستن، انگار ته راه رو میدونم درحالی که راهی نبوده که من اصلا بخوام تهش رو بدونم.