‌‌دعوا، دعوای اولویت‌هاست؛ دعوای دغدغه! خیلی‌ها حسین را دوست داشتند، امّا حسین اولویت‌شان نبود! محبّتِ حسین با دغدغه‌ی کار و زندگی جمع می‌شود، اما بودن با حسین، نه... برای بودن با حسین، باید به تمام زندگی‌ات رنگ جدید بزنی، رنگ خدا... “کج‌دار و مریز”ها می‌گویند دوستت داریم؛ دروغ هم نمی‌گویند! اما محبّت‌شان، دهم محرّم ۶۱ هجری، روی طاقچه‌ای‌ست تا اگر فرصت شد، بعدترها، توّاب شوند...! “یک‌دله‌”ها اما می‌گویند: نمی‌شود او را دید و تمامِ جان را نداد... - نور خدا، روضه‌ی بیست‌ودوم

«قَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِیعَةُ وَ أُخِذَتِ الرَّهِینَةُ وَ أُخْلِسَتِ الزَّهْرَاءُ» بمیرم... - "آل نبی" اثر حسن روح‌الامین

سوار اتوبوس که شدیم، قرآن رو باز کردیم و این صفحه اومد :)

زهرا درمورد نرگس‌ها این‌طور نوشته: «با کلی احساساتِ عجیب غریب و دلتنگی اومدیم سوار شیم بریم، دیدیم با گلِ مورد علاقه‌مون زودتر از ما اومده واسه بدرقه. بهترین هدیه‌ای که قم بهم داد، رفقایی بودن که هیچ‌جا مثل‌شون نیست و هرکدوم‌شون واسه‌م یه دنیان... پ.ن: می‌گن خیلی مهمه که اولین نرگس هرسال رو از کی و به خاطر چی می‌گیری!»

لَعَنَ اللهُ قَاتلِیکِ وَ ضَارِبیِکِ و ظَالِمِیکِ وَ غَاصِبی حقِّکِ یا مُولاتِی یا فاطمَة الزهراء...

آخرین نوای «اشهد ان علی ولی الله» که از مأذنه‌ها به گوش‌مون می‌رسه تا ده روز آینده.

«حجّ عوام دیگر است و حجّ خواص دیگر. حجّ عوام قصد کوی دوست است و حجّ خواص، قصد روی اوست. آن، رفتن به سرای دوست و این رفتن برای دوست. عوام، به نفْس رفتند، در و دیوار دیدند؛ خواص، به جانْ رفتند، گفتار و دیدار یافتند.» - تفسیر کشف‌الأسرار، میبدی

همه جا بروم به بهانه‌ی تو که مگر برسم درِ خانه‌ی تو...

دقیقاً یک‌ماهِ پیش، همچین روز و ساعتی.

بعضی کلمات رو نمی‌شه فهمید تا وقتی که خودت بری و ببینی... مثل «غربت»!

امروز ساعت ۱۶:۴۸، موعدِ مدار است. جمهوری اسلامی ایران با پرتاب «ظفر ۲»، «پایا» و «کوثر»؛ به‌عنوان نهمین کشور جهان که صاحب چرخه‌ی کامل فضایی است، با اتکا بر ۲۵ ماموریت موفق فضایی که قبلاً انجام داده است، «چشم تیزبین ایرانی» را برای رصد دقیق‌تر مسائل مختلف از جمله تغییرات اقلیمی بازتر می‌کند. ✍️ تمدن‌نگار | شکوهیان‌راد @SHRChannel 🌐 لینک: https://eitaa.com/joinchat/2793996420C418ac5a508

اسپیکر و لپ‌تاپ آوردیم وسط نمازخونه و همه جمع شدیم به تماشا؛ غرور و افتخار بود که از دل‌ها می‌جوشید به سمت چشم‌هامون...