این جان به لب می‌آید تا شب بی تو سحر شود.

گمان میکردم ای یار دلارای که از سعی تو باشم پای بر جای چرا پژمرده گشت این چهره شاداب چه شد کز من گرفتی رونق و آب:) -پروین اعتصامی

آدم که می‌فهمه دوست داشته می‌شه، صبح امیدوار بیدار می‌شه از چیزایی که دوست داره عکس میگیره جلوی آینه به خودش لبخند می‌زنه و خوشحال‌تره، فقط باید بدونه که دوست داشته می‌شه.

باورم نمیشه دیشب فکر می‌کردم که دنیام به ته رسیده اما امشب بابت یه آدم(فرشته)ای که نمی‌دونم حتی کجاست تا بناگوشم لبخنده و قلبم محکمتر تاپ تاپ می‌کنه:>.

این‌جور مواقع من نمی‌تونم جبران کنم و اینجوریم که خدایا توروخدا این آدم(فرشته) رو خوشبخت ترین و خوشحال ترینش کن چون من نمی‌تونم اونقدر که لازمه خوشحالش کنم:))

او در میان همهٔ بی‌رنگی‌ها ، آبی بود ؛ همان یک نقطه که می‌شد بهش نگاه کرد و نفس کشید .

فکر اینکه قراره برادرزادم چند ماه دیگه عمه صدام کنه واقعا بغضی و اکلیلیم میکنه:*)

تو انگار یه تیکه آهنگی که یه جا شنیدمت،اما هیچ نشونه و اسمی ازت ندارم..همون قدر دور،همون قدر تکرار نشدنی.

دیر یا زود می‌فهمی که چقدر دوست داشتم،فقط مراقب باش زیادیِ زیادی دیر نشه:).

من مشهد میخواهم.به من مشهد بدهید.لطفا.

کاش برمیگشتیم به اون موقع که با یه معذرت خواهی ساده همه چیز حل میشد و هر بار یکی از ما غرورمون رو کنار میذاشتیم.کاش.

تو نه دوری تا انتظارت کشم و نه نزدیکی تا دیدارت کنم و نه از آن منی تا قلبم آرام گیرد و نه من محروم از توام تا فراموشت کنم تو، در میانه همه چیزی ...