حالا جنگ آرام گرفته. تو دیگر در قاب تلوزیون نیستی آقای سخنگو. جنگ که بود، تو با مردم حرف می‌زدی. بسم‌الله قاصم‌الجبارین میگفتی و اقدامات میدان را به زبانی ساده برای عوام تشریح میکردی. تو حتی به زبان انگلیسی و عبری هم چیزهایی می‌گفتی و آن‌ها را به‌جان هم می‌انداختی. وقتی که انگشت بلند می‌کردی و برایشان خط و نشان می‌کشیدی ما می‌فهمیدیم که در میدان چه‌خبر است و طرح ما چیست و کجاها را قرار است بزنیم.«وما النصر الا من عندالله العزیز الحکیم» انگار از ابتدا برای تو نازل شده بود. که چند قرن پس از رسول بیایی و توی قاب تلوزیون بخوانی‌اش و بروی. حالا تو نیستی. کار دست دیپلمات‌هاست. کسی با مردم حرف نمی‌زند. ما نمی‌دانیم چه می‌گذرد و حتی علت اینکه حرف نمی‌زنند هم نمی‌دانیم. کاش تو بودی. انگشت اشاره بلند می‌کردی و به گوشه لبی که کج‌ میکردی، برایمان کمی حرف می‌زدی. چقدر جای تو خالی است جناب سخنگو! «مهدی مولایی»

فردا اولین سالروز تولدتِ که نیستی :)

روزتون‌مبارك🎀

روزمون درست‌تره البته*

:)))))))

گلباران حرم :)))))))))

استرسی که برای سریال بیگانگان کشیدم بیشتر از حجم استرسی که موقع جنگ تجربه کردم.

اون وقتایی که میام ایتا، و ایتا باگ خورده و وارد هر کانالی که میشم پیام ها می‌ره به تاریخ ۱۰ اسفند <<<<<<

مثل هرشب وعده‌ ی دیدار ما در خواب من :)

حقیقتا از لحاظ روحی نیاز دارم به اون شبایی که موسسه رو به بهانه دارالشفا می‌پیچوندیم و می‌رفتیم حرم :))))))))))

فروردین۰۵/ بگذریم.