فکت:
توی خونواده همیشه مهربون و همدلی ترین بچه، بیشتر از بقیه نادیده گرفته میشه.
به قدری از همهچیز خستهام که اگر میتوانستم، بدون لحظهای درنگ همهچیز را ترک میکردم، حتی خودم را.
از نسلی که توشم متنفرم، از لاس زدن های بی نتیجه، از تعهد نداشتن، از الکی روشن فکر بودن، از روابط متعدد، از گل کشیدن، از همشون حالم بهم میخوره.
بهم گفت:
«تو آدم خوبی هستی که نه انتقام گرفتی نه کینه داری.»
گفتم: «نه؛ من از خودم انتقام گرفتم.»
متوجه اید؟:)
آدما کسی رو که دوست دارن رها نمیکنن،
آدما کسی رو رها میکنن که ازش سواستفاده میکردن.