حتی کلمات هم تکراری به نظر میرسن

فکر کنم قبلا یکجایی بین یکی از کابوس‌هام مردم

به نظرم داشتن کسی که بدون خستگی بهت گوش بده بزرگترین نعمته

🦋 - You Made My Dawn ՞˖࣪

یک درام روون ، گرم و پر از نمادِ ژاپنی. فکر کنم ارزش وقت گذاشتن رو داشته باشه

دو دقیقه وارد اینستاگرام میشی تمام سلامت روانت رو بخاطر ایرانیایی که معلوم نیست چی زدن از دست میدی.

در نهایت ما میمیریم و درخت‌ها میمونن.

دیگه دلم نمیخواد ابر باشم؛ گذرا و همراهِ با جریان. میخوام درخت ریشه‌داری باشم که به بقیه توی سایه‌ی خودش پناه میده.

این شادی انگار متعلق به من نیست باید رهاش کنم، بفرستمش به دوردست خاطرات قدیمی که توی اعماق وجودم باقی موندن باعث سردردم میشن خاطرات و حرف‌هایی که بهم زدیم دوباره مثل موج‌های خروشان غرقم میکنن شبی که تا خونه‌ت قدم زدیم روزهای بهاری گرم من روزی که مه غلیظ هوا رو پر کرده بود تو جهان من بودی برای اینکه کاری رو که برای تو بهتره رو انجام بدم خودم رو انکار کردم به نظر خودم کاملا درست بود ولی چرا برای چی شرمنده‌ای؟ این تصمیم و میل خودم بود من میتونم تموم خودم رو بهت بدم و هنوز هم کافی نخواهد نبود توی روزهایی که جوون و خام بودیم چیزی که عاشقش بودیم چشم‌های صاف و پاک تو بود که به تو و من خیره بودن شبی که تا خونه‌ت قدم زدیم روزهای بهاری‌ گرم من روزی که مه غلیظ هوا رو پر کرده بود تو جهان من بودی

انگار بازم پایان قصه‌ی‌ من تغییر نکرده و مثل بقیه از توام یک احساس ناکام باقی مونده.