استفانی گوشی‌ش رو بیرون آورد. «خب، من چند تا سؤال دارم.» باربارا: «نه.» «اولاً، چند بار با هم قرار گذاشتین؟» «استفانی.» «دوماً، چند بار از هم جدا شدین؟» «استفانی.» «سوماً، چند بار بعد از جدایی دوباره با هم قرار گذاشتین؟»

جیسون با لبخند شیطانی دستش رو بالا برد. «اوه، این یکی رو من می‌تونم جواب بدم.» دیک بهش خیره شد. «تو هیچ‌کدوم رو جواب نمی‌دی.» «برادر عزیزم، من قبل از اینکه بمیرم، نصف این اتفاقات رو با چشم‌های خودم دیدم. بعد از برگشتنم هم به‌اندازهٔ کافی شاهد ادامهٔ این سیرک بودم.»

«پروندهٔ اول: دیک گریسون و باربارا گوردون. موضوع: ناتوانی مزمن در تصمیم‌گیری دربارهٔ اینکه آیا با هم هستن یا نه.»

«عالیه! پس می‌تونیم جلسهٔ بعدی رو بذاریم برای بررسی اینکه چرا این دو نفر نمی‌تونن پنج دقیقه بدون لاس زدن توی یه اتاق بمونن.»😭

آلفرد: «اگر اجازه بدهید، برای جلسهٔ بعدی چای و بیسکویت بیشتری آماده خواهم کرد.»

دوک: «من فقط یه ساله اینجام. چرا حس می‌کنم باید برای این خانواده حقوق مشاوره بگیرم؟»

یکی از اعضای خانواده از دنیای ابرقهرمان‌ها فرار کرده و گفته «من دیگه با این دیوونه‌ها کاری ندارم، می‌رم گاو پرورش می‌دم.» واقعاً قابل احترامه.

یهو می‌بینی بروس وینِ معروف به تعهدگریزی عاطفی رفته خواستگاری؟؟؟؟؟

جیسون مرده. بروس اون فقدان رو پشت سر گذاشته، البته به شیوهٔ مخصوص خودش که احتمالاً شامل دفن‌کردن احساساتش زیر چندین لایهٔ زره روانی و کار بیش‌ازحد می‌شه. تیم رابین شده و خانواده در مرحله‌ای قرار داره که هنوز همه‌چیز می‌تونه به‌راحتی از هم بپاشه.