eitaa logo
ادبخانه
3.5هزار دنبال‌کننده
856 عکس
361 ویدیو
67 فایل
🌍ادبخانه موسسه فرهنگی هنری ایلیا ترنج 🔶ادبخانه، دانشخانه مجازی ادبیات و آیین است. در این سرای دانش، بُن مایه های شعر وادبیات ، پژوهش های ادبی، آیینی و....را می توان یافت. 🔷آیدی مدیر (صادق خیری) جهت تبلیغات: @Sadeghkheyri
مشاهده در ایتا
دانلود
11.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
۲۱ کامل فیلم 👇 https://youtu.be/Fu7xkywOy5I نام «قاجار» از کجا آمده؟ در این ویدئو، سه دیدگاه تاریخی و زبان‌شناسی درباره ریشه‌ی این نام پر رمز و راز را بررسی می‌کنیم: 1️⃣ دیدگاه اول: واژه قاجار از نام یکی از فرماندهان سپاه چنگیزخان مغول به نام «قاچار نویان» گرفته شده‌است. قاجار عربی‌شده واژه ترکی «قاچار» است که به معنی «دونده» یا «کسی که خوب می‌دود» می‌باشد. 2️⃣ دیدگاه دوم: برخی معتقدند که واژه قاجار معادل قَجَر یا کَسَر است که ریشه‌ای در واژه‌های کهن اوراسیایی مانند «Qasar» دارد. این واژه به امپراتوران باستانی نظیر «قیصر» (سزار)، «کایزر» و «کسری» مربوط می‌شود. 3️⃣ دیدگاه سوم: در لغت‌شناسی، قاجار به معنای «استخوان زیرین فقرات پشت و پهلو» است. در ادامه، نگاهی خواهیم داشت به سلسله قاجار، که از سال ۱۱۷۴ هجری شمسی تا ۱۳۰۴ هجری شمسی در ایران حکومت کرد و با پادشاهی آقامحمدخان قاجار آغاز شد و با احمدشاه به پایان رسید. 🔴فاجعه چشم خانه کرمان و سلطنتی که با خون نوشته شد نیز آقامحمدخان قاجار، پس از بر تخت نشستن، دستور داد پیکر کریم‌خان زند (پدر لطف‌علی‌خان زند) را از قبر بیرون بیاورند و به تهران بیاورند. این عمل به منظور تحقیر سلسله زندیان و نشان دادن سلطنت تازه قاجار به عنوان جانشین رسمی ایران انجام شد. او نه تنها جنازه کریم‌خان، بلکه پیکر خانواده‌های زند را نیز مورد بی‌احترامی قرار داد. کامل فیلم 👇 https://youtu.be/Fu7xkywOy5I
سلسله قاجار: از آقامحمدخان تا فاجعه چشم خانه کرمان | روایت تاریخ - دکتر ایلیا (حسین محمدی مبارز) کامل فیلم 👇 https://youtu.be/Fu7xkywOy5I
۱۳۵ صد بار بدی کردی و پنداشتی‌ اَش نیک نیکی چه بدی داشت که یکبار نکردی؟! نجات اصفهانی(۱۱۲۲ ه.ق) @adabkhane
هدایت شده از ادبخانه
۳ همه عیب خلق دیدن،نه مروت است و مردی نگهی به خویشتن کن، که تو هم گناه داری (ق. هفتم هجری) @adabkhane
1.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 در ایران ۱۴۰۴ 🔻چند برداشت آزاد از اشعار سعدی با استفاده از هوش مصنوعی ۳ @adabkhane🎓
۱۳۶ سُبحه بر کف، توبه بر لب، دل پُر از شوق گناه معصیت را خنده می‌آید ز استغفار ما قدسی مشهدی(یازدهم ه.ق) @adabkhane 🌱
7.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
۱۷ یا ؟ 🎥 جدال جالب شیخ بهایی👳‍♂ با شاه عباس👑 @adabkhane💌
17.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
انتظار امام زمان ای کاش تنها عاشق زار تو باشم ای یوسف زهرا خریدار تو باشم هر لحظه از عمرم به دنبال تو بودم تا لایق یک لحظه دیدار تو باشم بی تو فقط آشفتگی سهم دلم شد آقای من بگذار بیمار تو باشم سربازی تو آرزویم بوده و هست دیگر نمی خواهم که سربار تو باشم دنیا اسیرم کرده اما دوست دارم تا لحظه‌ی مردن گرفتار تو باشم کی می‌شود ای آنکه شرح «هل اتا»یی مهمان یک خرمای افطار تو باشم # با واژه‌های ناحیه آتش گرفتم تا هم‌نوای آه غمبار تو باشم https://eitaa.com/gaeinishear133
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
؟ در لغت به معنی عاریت گرفتن است و استعمال کلمه‌ای در غیر معنی حقیقی خودش به منظور تشبیه. در واقع، می‌توان چنین گفت که استعاره همان تشبیه است که در آن، یکی از طرفین تشبیه (مشبه و مشبه‌به) حذف شده است. به عبارت بهتر، در استعاره کلمه‌ای را به جای کلمه‌ای دیگر قرار می‌دهیم به این شرط که مشابهت داشته باشند. یکی از دلایل استفاده از استعاره، تکراری شدن تشبیهات مختلف و رایج آن بین عامه‌ی مردم است. از معروف‌ترین انواع آرایه‌ی استعاره می‌توان به استعاره‌ی مصرحه و استعاره‌ی مکنیه اشاره کرد. واژه‌ی «مصرّحه» مؤنث مصرح به معنی تصریح شده و روشن و آشکار و بی‌پرده است. در استعاره‌ی مصرحه، «مشبه» حذف می‌شود و به جای آن «مشبهٌ به» قرار می‌گیرد. بیت زیر از حافظ را در نظر بگیرید: بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایبان دارد بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد در مصراع اول بیت بالا سه کلمه‌ی «بت»، «گل» و «سنبل» استعاره‌ی مصرحه هستند. شاعر، معشوق را به بت تشبیه کرده که پرستیدنی است. چهره‌ی معشوق را از نظر زیبایی به گل تشبیه کرده و موی معشوق را به سنبل تشبیه کرده که مانند سایبانی روی صورت قرار گرفته است. بنابراین، با توجه به این‌که مشبه حذف شده، استعاره‌ی مصرحه از معشوق، استعاره‌ی مصرحه از چهره‌ی معشوق، و استعاره‌ی مصرحه از زلف یار است. واژه‌ی «مکنیه» به معنی کنیه ‌داده ‌شده است؛ دقیقاً برعکس معنی واژه‌ی مصرح. همان‌طور که حدس زده‌اید، در استعاره‌ی مکنیه، برعکس استعاره‌ی مصرحه، «مشبه‌به» حذف می‌شود. اما نکته‌ای اینجا وجود دارد و آن این است که در استعاره‌ی مکنیه قرینه‌ای برای مشخص کردن مشبه وجود دارد. عطار در تذکرةالاولیا در ذکر بایزید بسطامی چنین می‌نویسد: به صحرا شدم عشق باریده بود و زمین تر شده بود. چنان‌که پای مرد به گلزار فرو شود، پای من به عشق فرو می‌شد. همان‌طور که می‌بینیم، عشق به باران تشبیه شده و خود مشبه‌به که باران باشد، نیامده است. بنابراین، استعاره‌ی مکنیه داریم. کانال آموزش عروض و قافیه و... سید محمدرضا شمس (ساقی) https://eitaa.com/arozghafie
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا