قبلنا عاشق این بودم که کتاب تستام توی قفسه ان، الان دلم میخواد روشون بالا بیارم

آدما طوری رفتار میکنن انگار که ما هالوییم و بچه‌ایم و نمیفهمیم دور و ورمون چی میگذره. ولمون کن خدایی این راهی که تو میریو ما خودمون ساختیم‌.

ولی خب کیه که اهمیت بده؟ آدم باید از آدمای تاکسیک دوری کنه✨

به شدت گشنمه و از دیروز که ناهار خوردم دیگه هیچی نخوردم. صدای من باشید😭🙏🏻

یا مثلا می‌دونی، این وقتایی که راحت چیزها رو می‌پذیری که به اندازه‌ای زشت یا ناامیدکننده‌ان، یه بخش بزرگسالیه. یعنی می‌فهمی که آره خب، اون جوری نبود که من فکر می‌کردم، خیلی بدتره. خب. همین.

دقیقا دارم هرکاری میکنم به جز درس خوندن. کیو دیدید به خاطر اینکه درس نخونه بره نینی سایت چرت و پرتای مزخرفشونو بخونه؟

🧎🏻‍♀

خستگیِ روحم جسممو بیشتر آزار میده.

از اعماق وجودم دلم میخواست که هنر میخوندم. خیلی خیلی رشته‌ی خودم رو دوست دارما ولی بنظرم هیچ‌جا نمیتونه مثل فضای قشنگ هنرستان و رشته‌هاش باشه. از ته دلم عاشق آدمای هنرمندم.

مثلا یکی عکاسی بخونه یا گریم یا بازیگری یا موسیقی. میتونم برای تک‌تکشون گریه کنم که چرا وارد همچین مکان قشنگی نشدم✨.

۲ روز مونده به کنکور. بیخیال‌ترینم/ عصبی‌ترینم/ منزوی‌ترینم/ احساس ناکافی بودن میکنم/ فک کنم دیگه نمیتونم با مشکلاتم کنار بیام/