💡توقف فعلی جنگ چه معنایی دارد؟ ✍ مهدی افراز ۱. بازی رسانه ای و لفاظی های ترامپ از زمان وصول شرایط ایران با علم به پذیرش در ساعت پایانی ضرب الاجلش‌ آغاز شد، پس مناسب تر بود که ما بازی طراحی شده اش را ولو برای ساعاتی بهم می زدیم. ۲. شرایط اعلامی ایران‌ فارغ از این که به توافق برسد یا نه، خودش فاتحانه هست و نشان می‌دهد جریان مدیریت سیاسی جنگ تحت شدیدترین فشارها، بازهم عقب نشینی نداشته و شروط حداکثری ارائه کرده. ۳. به نظر می رسد، شورای عالی امنیت ملّی بر سر یک دوراهی بزرگ و سرنوشت ساز بوده؛ تداوم حملات و پذیرش آسیب به زیرساخت های حیاتی در عوض تحمیل تنبیه جهانی از طریق افزایش قیمت انرژی و یا اعلام شروط و نشان دادن اراده و تلاش برای پایان دادن به جنگ در نقطه برتری میدانی فعلی. ۴. یقینا ارائه شروط ایران، مسیر حقوقی و قانونی خودش را طی کرده و تایید رهبر معظم انقلاب را گرفته ولی این به معنای صرفا تایید است نه بیش‌تر. ۵. اتاق جنگ آمریکا فهمیده که عاقله جمهوری اسلامی تحت فشار و ارعاب تصمیم نمی گیرد و در ادامه نمی توان با این ابزار برای او تصمیم سازی کرد و از آن امتیاز گرفت. ۶. با اعلام این توقف دو هفته ای، هیچ نتیحه ای برای پایان جنگ روشن نیست و ما نه پیروزیم و نه شکست خورده، بلکه تثبیت شرایط طرفین تعیین کننده است. ۷. حیاتی ترین مساله، اعمال مدیریت جدید بر تنگه در همین بازه دو هفته ای و عدم اجازه برای شارژ شدن آرایش نظامی آمریکا در پایگاه های حاشیه خلیج فارس هست. ۸. بسیاری از نگرانی ها در مورد رکب‌ زدن آمریکا و اعمال غافلگیری بجاست ولی این احتمالات در هر بازه دیگری هم که قصد پایان دادن را داشتیم، پابرجا بود. ۹. از امروز معنای حضور خیابانی مردم، نظارت بر تحقق شروط ایران و حمایت ملّی از روند سیاسی پیشروست. ۱۰. تصور انصراف آمریکا از جنگ به واسطه این توقف، بسیار خطرناک است و باید مطابق بدبینانه ترین سناریو از سوی دشمن، گارد خودمان را تنظیم کنیم. ۱۱. روایت مردم ایران و کل جبهه مقاومت از روند سیاسی جنگ، تابع مستقیم عکس العمل و مواضع جریان انقلاب در شبکه های اجتماعی و اجتماعات خیابانی است. ۱۲. با توجه به این که در روزهای گذشته آمریکا پیشنهاد کاهش سطح تنش در عوض اجازه عبور چند نفتکش در روز را داشت و از سوی ایران رد شد، احتمال فریب بودن مذاکرات و آغاز مجدد جنگ پس از یک دوره تنفس قیمت انرژی جدی است. @afrazmahdi

💡چرا مذاکرات اسلام آباد به نتیجه نرسید؟ ✍مهدی افراز 🔸هیات حاکمه فعلی کاخ سفید بسیار تلاش می کند خود را احیاگر هویت رو به افول امریکا نشان بدهد و از این جهت فضای کامل روشنی برای فهم ساختارهای ذهنی که دهه ها در پشت رفتارهای آن ها پنهان بوده را فراهم می کند. 🔹برای این که در یک خط بدانیم چرا گفتگوهای سیاسی-حقوقی در اسلام آباد راه به جایی نبرده است کافی است تا چند جمله پایانی ونس پیش از ترک پاکستان را مرور کنیم. 🔸او صراحتاً می گوید؛ "خبر بد این است که ما به توافق نرسیده‌ایم و من فکر می‌کنم این خبر برای ایران بسیار بدتر از ایالات متحده است. بنابراین، ما در حالی به آمریکا بازمی‌گردیم که توافقی حاصل نشده است و آن‌ها ترجیح دادند شرایط ما را نپذیرند." 🔹یعنی مذاکره در افق ذهن و منطق آمریکایی به معنای پذیرش یک طرفه شروط از پیش تعیین شده توسط طرف مقابل است و هیچ کارویژه احتمالی دیگری برای آن متصور نیست. 🔸شاید برخی انتخابشان این باشد که بگویند "ایستادگی و کوتاه نیامدن تیم ایرانی" موجب انصراف آمریکایی ها شد، اما آنچه که افکار عمومی ما بیش از افتخار به ایستادگی و مقاومت هیئات ایرانی بدان احتیاج دارد، اعتقاد به ماهیت غیرقابل مذاکره بودن هویت آمریکایی است. @afrazmahdi

💡تمدید آتش بس چه آورده ای دارد؟ ✍ مهدی افراز 🔹در ابتدای پذیرش درخواست پاکستان برای آتش بس و آغاز مذاکرات پنج دلیل برای معقول بودن این اقدام مطرح شد: ۱. اثبات عقلانیت در اداره جنگ و افزایش تاب آوری جامعه در صورت حمله به زیرساخت ها ۲. اثبات حسن نیت ایران به افکار عمومی جهان ۳‌. باز کردن پنجره خروج برای آمریکا و تثبیت دستاوردهای جنگ از مسیر سیاسی ۴. اعطای فرصت تنفس به توان آفندی و پدافندی نیروهای مسلح ۵. استفاده از ابزار تنگه برای اعمال آتش بس در لبنان 🔸حالا با گذشت یک هفته از آغاز سکوت نظامی و برگزاری یک دور از مذاکرات، حسن نیت ایران به افکار عمومی داخل و خارج از کشور به طور کامل اثبات شده است و تداوم آن دستاورد بیشتری را در این زمینه نصیب ما نمی سازد. 🔹در مورد دلیل سوم، همه گزارشات حاکی از آن است که تیم مذاکره امریکایی‌ هیچ نشانه ای از پذیرش شرایط ما را در خلال گفتگوها از خود بروز نداده و در کنار آن اقداماتی از جمله اجرای طرح محاصره دریایی و گسیل نیروها و تجهیزات نظامی به منطقه نیز موید آن است که افقی برای پایان بندی سیاسی جنگ در این مقطع وجود ندارد. لذا مورد سوم نیز به طور منطقی منتفی بوده و هیچ روزنه امیدی در آن دیده نمی شود. 🔸دلیل چهارم مقوله ای است که پیچیدگی های خود را دارد اما تحلیل گران نظامی بر این نگاه هستند که چارچوب تسلیحاتی ما به گونه ای است که همان زمان یک هفته ای فرصت مناسبی برای ما بوده و افزایش این زمان امکان بیشتری را به نسبت ما برای دشمن فراهم می آورد. 🔹در رابطه با آتش بس در لبنان هم، چون این فرآیند وارد گفتگوهای مستقیم دولت لبنان و اسرائیل شده است، فارغ از این که موضوع را از دسترس ما خارج کرده، در صورت آغاز مجدد تبادل آتش مابین ایران و آمریکا، اینبار این آتش بس بر علیه ایران و مقاومت عمل خواهد کرد. 🔸در مجموع به نظر می رسد، تداوم این شرایط، آورده روشنی برای ما بهمراه نخواهد داشت و ضمن ثبات بخشی به بازار جهانی نفت، شرایط را برای امریکا‌ تحمل پذیرتر می سازد و همچنین در گذر زمان ابهام و تشتت در نیروی اجتماعی جنگ در خیابان ها نیز افزایش یافته و بازگشت ما به موقعیت برتری ماقبل آتش بس را با سختی مواجه خواهد ساخت. @afrazmahdi

🌕 فهرست و شناسه برخی از نویسندگان و پژوهشگران حوزه فرهنگ، جامعه و سیاست که آثار آنها در کانال اشارات منتشر شده است. 🌐 در پیام‌رسان "ایتا" 🔹۱. مجید بذرافکن https://eitaa.com/BazrafkanMajid 🔸۲. فاطمه رایگانی https://eitaa.com/edraakaat 🔹۳. سیدمهدی ناظمی https://eitaa.com/sayyedmahdinazemi 🔸۴. مهدی افراز https://eitaa.com/afrazmahdi 🔹۵. وحید یامین‌پور https://eitaa.com/yaminpour 🔸۶. محمد پورکیانی https://eitaa.com/mpourkiani 🔹۷. مجتبی عرب https://eitaa.com/nazare3 🔸 ۸. میثم مهدیار https://eitaa.com/Hermes_ir 🔹۹. محمدصادق شهبازی https://eitaa.com/enghelabemardom 🔸۱۰. ابوالفضل اقبالی https://eitaa.com/eqbali62 🔹۱۱. محسن دنیوی https://eitaa.com/degaresh1 🔸۱۲. حسین مهدی‌زاده https://eitaa.com/social_theory 💠 به اشارات بپیوندید... ➕ @esharat_57

💡معنای رفتار هیات مذاکره کننده ایرانی با مردم چیست؟ ✍ مهدی افراز بعد از ۴۴ روز تمدنی سازی، راهبردی سازی و الهیاتی سازی موضوع تنگه هرمز برای مردم، دفعتاً ذهن، روح و روان جامعه ایران با توییت وزیر امور خارجه مواجه می شود که به زبان انگلیسی اعلام می کند این تنگه به طور کامل بازگشایی شده است. مجموعه رفتارهای رسانه ای و سیاسی هیات مذاکره کننده ایرانی در طول ۱۰ روز گذشته مبتنی بر این منطق است که مردم ایران یا باید همه چیز را از طرف ما قبول کنید و یا هیچ چیز را از ما نپذیرید... و ترساننده آن زمانی است که مردم تصمیم بگیرند، هیچ روایت یا رفتاری را از این عزیزان نپذیرند. دوستان زحمت کش در هیات مذاکره باید بدانند که اگر تا امروز نیرو و قدرت ایمانی مردم در مقابل امریکا و اذنابش، فضایی برای پایان بندی سیاسی به جنگ را برای شما فراهم ساخته، ممکن است این نیرو از فردا در مقابل خود شما هم قرار گیرد... @afrazmahdi

💡بامداد ۲ اردیبهشت چه آموزه هایی داشت؟ ✍ مهدی افراز 🔹پایان مدت آتش بس دو هفته ای بدون حصول توافق، ثبات قدم در پیش شرط لغو محاصره دریایی، معطل گذاشتن هیات حاکمه آمریکا به همراه رزمایش هوشمندانه اتحاد میدان-خیابان توسط هوافضا که همگی منجر به عقب نشینی قطعی ترامپ از تهدیدات ۴۸ ساعت گذشته اش شد، موفقیت روشنی برای ایران بود که خودش می تواند مبدا دستاوردهای آتی باشد. 🔸مهم ترین چالش عاقله مدیریت سیاسی جنگ به فهم پیچیدگی های سیاست ورزی کاخ سفید و عدم قطعیت در فهم انگیزه ها، طراحی ها، دارایی های راهبردی و تقسیم کارهای امریکا و اسرائیل مربوط می شود و همین ابهامات موجب شده تا ما نتوانیم با اطمینان تصمیم بگیریم که بهینه ترین رفتار برای تثبیت موقعیت برتر ما در وضعیت های مختلف چیست. 🔹اما تصمیم ما برای عدم شرکت در دور دوم گفتگوهای اسلام آباد و سبک واکنش رئیس جمهور امریکا‌ آموزه هایی برای ما فراهم کرد که در جهت کم کردن ابهامات راهبردی ما ارزنده است. 🔸آموزه اول؛ امریکا‌ شدیدا به دنبال پایان سیاسی جنگ از طریق توافق است و انگیزه ای برای آغاز مجدد حملات در بازه کنونی ندارد، لذا بهترین پایان بندی برای ما، پایان بدون توافق با‌ امریکاست، چون فشار جهانی ناشی از بی ثباتی اقتصاد انرژی را روی‌ امریکا حفظ می کند و هر روز هزینه های تعدّی به ایران و مقاومت را به صورت تصاعدی بالاتر می برد. 🔹آموزه دوم؛ محاصره دریایی دارایی بلندمدتی برای‌ امریکا محسوب نمی شود و صرفا برای امتیازگیری فوری از ایران‌ خلق شده، لذا در محاسبات آینده تجارت دریایی نباید بر اساس فشار ناشی از تداوم این اقدام، در جهت امتیاز دهی حرکت کنیم. 🔸آموزه سوم؛ عدم تمدید مدت دار آتش بس توسط ترامپ، نشان می دهد گذر زمان و تداوم شرایط فعلی، امریکا را در موقعیت ضعیف تری وارد می کند، لذا لازم است از سوی ما هیچ گونه سیگنالی که معنای اشتیاق به گفتگو در آن نهفته است، به واسطه ها منتقل نگردد. 🔹آموزه چهارم؛ سناریوی تهدید به آغاز جنگ زیرساختی، بیش از آن که برای ما اضطراب در تصمیم ایجاد کند، برای امریکا‌ و اذنابش‌ تعلل ایجاد کرده است. لذا می توان با ابتکار عمل در گشودن آتش، نشان دهیم که برای شروع مجدد جنگ در دریای عمان و اقیانوس هند، آمادگی و اشتیاق کاملی داریم. 🔸آموزه پنجم؛ رضایت و استقبال حداکثری مردم از عدم اعزام هیات مذاکره کننده و اصرار بر رفع محاصره دریایی با وجود تهدیدهای رسمی دشمن موجب شد تا غرب متوجه روحیه فعلی جامعه ایران برای عدم امتیازدهی باشد و به صورت جدی از گزینه تسلیم سازی ملّت ایران منصرف گردد، لذا فرصت مناسبی است تا با تکیه به این امتیاز ملّی، هیات ایرانی پیش شرط های حداکثری دیگری روی میز مذاکره بگذارد تا جایگاه تهدیدشونده‌ و تهدیدکننده عملاً جابجا گردد. 🔹آموزه ششم؛ پیرامون آورده های بی پایان تنگه هرمز برای ایران، نوعی آگاهی ملّی پدید آمده و ایرانیان حاضرند در ازای تثبیت آن، هر هزینه کوتاه مدتی را بپردازند، لذا باید به طرف مقابل فهماند که با ارعاب از ایجاد خسارت های بزرگ، نمی توان اراده ملّت ایران برای اعمال حکمرانی بر تنگه را تغییر داد. @afrazmahdi

💡اختلاف پیرامون مذاکرات از کجا نشأت می گیرد؟ ✍ مهدی افراز 🔸اعلام موضع اتحّاد داخلی توسط شخصیت های سیاسی کشور کاملاً جدی و واقعی است. امروز هیچ جریان یا موقعیت مدیریتی، امنیتی و نظامی در ایران قائل به تسلیم در برابر امریکا‌ یا زمینه سازی برای ضربه پذیری های بعدی در آینده نیست. 🔹وجود این وحدت امّا به معنای عدم وجود تفاوت در ارزیابی ها و تجویزها نیست و از همین رو اختلاف در رویکردها و مواضع در مورد مذاکرات اسلام آباد مسأله ای نیست که اساساً قابل انکار باشد. 🔸مجموعه اختلافات شکل گرفته که همگی با نیت تثبیت پیروزی ها برای ملّت ایران و انقلاب اسلامی بروز یافته، برخاسته از تفاوت برآورد نسبت به دو مقوله است، اول؛ رفتارشناسی و انگیزه شناسی هیئت حاکمه امریکا‌ در نسبت با ایران و دوم؛ نقطه پایان نظامی جنگ. تفاوت برداشت در این دو زمینه موجب شده است تا در میان نخبگان و تصمیم سازان کشور سه رویکرد مختلف پیرامون کیفیت پایان دادن به جنگ شکل بگیرد. 🔹رویکرد اول؛ در شرایط فعلی جنگ که ما دست برتر نسبی داریم، می توانیم و می باید برای آمریکا یک پنجره خروج باز کنیم و بدون این که رفتارهای جنون آمیز از او سر بزند یا آسیب ها و خسارات زیرساختی به ما وارد کند، با گرفتن امتیازاتی، به ترامپ‌ امکان خروج از جنگ را بدهیم. بر اساس نحوه عملکرد هیات مذاکره کننده ایرانی و به خصوص بر مبنای گفتگوی تلویزیونی آقای قالیباف به نظر می رسد، چارچوب راهبردی این تیم بر اساس این رویکرد شکل گرفته است. 🔸رویکرد دوم؛ امریکا‌ هیچ گونه امیتاز واقعی به ما نخواهد داد، لذا با این که رویکرد اول محتاطاته به نظر می رسد اما کاملاً غیرواقعی است و زمینه را برای خالی شدن دست ما در میدان سیاسی و در نتیجه وحشی شدن آن در میدان نظامی باز می کند. این رویکرد قائل است تا زمانیکه تمامی برگ های ترامپ در میدان نسوزد و حجم هزینه های اقتصادی و زیرساختی برای امریکا و اذنابش‌ به حداکثر نرسد، هیچ بازدارندگی و امکان‌ امتیازگیری واقعی برای ما ایجاد نخواهد شد. لذا می باید با تصعید تنش انرژی میدان را به نفع خودمان تخلیه کنیم، سپس زمینه پایان بندی سیاسی جنگ را فراهم کنیم. این رویکردی است که عمده مخالفان مذاکرات اسلام آباد در داخل عاقله موثر نظام بدان گرایش دارند. 🔹رویکرد سوم؛ امریکا‌ در هیچ شرایطی امتیازدهنده نخواهد بود و در میدان نظامی هم، افقی برای برتری قاطع ما وجود ندارد. بهترین گزینه فریز کردن وضعیت فعلی است. یعنی امریکا‌ با احساس حفظ محاصره دریایی و ما با احساس حفظ اعمال حکمرانی بر تنگه هرمز، حدود آستانه درگیری با طرف مقابل ایجاد کنیم و جنگ را در سطح یک تنش دریایی‌ نگه داشته و اصراری بر پایان دهی سیاسی یا نظامی به جنگ نداشته باشیم. این رویکردی است که اخیراً در برخی محافل تصمیم ساز مورد طرح قرار می گیرد. 🔸 با این توضیح، باید توجه داشت که به دلیل شرایط خاص و تجربه نشده فعلی بروز این تفاوت ها طبیعی و بلکه سازنده است، بدان شرط که اولاً؛ تنوع راهبردی به گونه ای روایت نشود که تصور شود عده ای در حال زدوبند با دشمن و سازش و عده ای دیگر در حال ِماجراجویی و به آتش کشیدن آینده کشور هستند. ثانیاً؛ نظارت عمومی مردم در این روزهای حساس بهترین دارایی برای اثبات کارآمدی هریک از این رویکردهاست، لذا شفافیت و دیالکتیک با این جامعه مبعوث‌ نجات دهنده است. ثالثاً؛ در نقطه نهایی همه مقامات و تصمیم گیران باید بدانند که جمع بندی فرماندهی کل قوا مجرای اراده ورزی عموم ملّت است و تبعیت قطعی و کامل از آن ملاک پایبندی ما به مردم سالاری و پاسخگویی ما به تاریخ و آیندگان خواهد بود و نه رویکردهای شخصی یا جریانی. @afrazmahdi

💡چرا نباید آقای رئیس جمهور به سخنگوی جان فدا مبدّل شود؟ ✍ مهدی افراز 🔸۲ خرداد ۷۶ لحظه ای بود که جریان غرب گرا در آن خود را مردم تلقّی کرد و این گزاره را به انگاره ای عمومی و در نتیجه مهم ترین دارایی خود برای آینده تبدیل نمود. عدد رأی دهندگان به محمد خاتمی به سرمایه نمادینی تبدیل شد که از آن مقطع تا امروز به پیش فرضی برای خوانش خواست، مطالبه و اراده عموم مردم مبدّل گشته است. 🔹این فرآیند، آن چنان با هنرمندی و قدرت و استمرار طی شد که در ناخودآگاه جامعه و بین الاذهان تصمیم سازان و سیاست گذاران جمهوری اسلامی به پیش فرضی قطعی برای قضاوت در مورد توصیف و تحلیل جامعه ایران تبدیل شد و حتّی موقعیت های نقض دیگری همچون ۲۲ خرداد ۸۸ هم نتوانست در آن خللی ایجاد نماید. 🔸از آن موقف تا کنون، اراده انقلابی به یک جریان حداقلی تقلیل یافت که آینده ایران را به گروگان گرفته و خود را با بهره گیری از ابزارهای سختِ حکمرانی بر اکثریت مسلط ساخته است. 🔹امّا برای نخستین بار، این ۶۰ شب و روز گذشته است که این کلان روایت را کاملاً ابطال ساخته و برای همگان مسجّل شده که در شرایطی که همه آن ابزارها و بندهای ادعایی کنار رفته، این عموم و توده مردم اند که در حال دفاع از موجودیت و شخصیت خودشان هستند و این هویت همان حقیقت انقلاب اسلامی است. 🔸فوری ترین و حیاتی ترین اقدامی که عاقله انقلابی باید برای تحولات آینده کشور رقم بزند، صورت بندی از این مردم و تثبیت این واقعیت به ذهنیت همگانی است. حقیقت انقلاب اسلامی همین مردم، جامعه و حوزه عمومی است و تماماً تاروپود وجودی ملّت ایران است که آرمان ها، شعائر و اهداف انقلاب اسلامی را هستی بخشیده و از آن حراست می کند. از این به بعد همین تصویر باید در همه آنات سیاست گذاری و لحظات تصمیم گیری در کشور حاضر باشد‌. 🔹تمامی ظرائف و دقائقی‌ که در حال حضور در آن هستیم می باید با هوشمندی معنابخشی شده، به نحو جامعی روایت پردازی گردد و برای ماه ها بخش بزرگی از تولیدات رسانه ای برای تصویرسازی و بازنمایی نقطه به نقطه از این حقیقت مبارزه کند و اجازه بازسازی روایت های کهنه و مخدوش گذشته را ندهد و این چنین تصویر بدیعی از مردم در ادراک جمعی ایرانیان متولّد نماید. 🔸یکی از مهم ترین ارکان این رخداد شناختی، شکل گیری این تصویر از مردم در افق پیروزی و فتح است. تجربه ای که واجد حقانیت باشد ولی با دستاورد روشن و فاتحانه همراه نشده باشد جذابیّت مرور در ذاکره ایرانی را ندارد. 🔹پویشی همچون جان فدا با ابزار کمّی سازی به واقعیت های خیابان و درونیات ملّت ایران معنابخشی کرده است امّا این دارایی در نقطه ای است که می باید با هوشمندی به این خواست کمّی شده تفصیل کیفی بدهد و به صورت جزئی خودش را و غیریت اش را توصیف کند تا بتواند به این ترسیم جدید از اراده ایران کمک برساند و آن را به عنوان سرمایه ای نمادین برای دوران جدید انقلاب در دسترس قرار بدهد. 🔸رئیس جمهور محترم در دو نوبت برای سرمایه جان فدا دستور کار مشخص کرده اند و هر دو نوبت هم بهره گیری از این ظرفیت برای جبران خسارت های جنگ در حوزه انرژی بوده است. فارغ از اخلال های مدیریتی که این نوع ورودهای آتش به اختیار برای یک پویش ایجاد می کند، تعیین مأموریت هایی که بازسازی کننده تصویر جنگ در فریم خسارت ها، کمبودها و ناترازی ها باشد به شدت مضر و ساخت دهنده به روایت شکست از این نبرد تاریخی بوده و مانعی برای کنار انداختن تصاویر گذشته و عاملی برای کمرنگ ساختنِ تصویری نوین از واقعیت های ملّت ایران است. @afrazmahdi

💡دلالت های مذاکراتی پیام رهبر انقلاب به مناسبت روز خلیج فارس: ۱. تنگه هرمز، سرمایه راهبردی ماست. (سرمایه راهبردی معامله پذیر نیست) ۲. فصل نوین خلیج فارس در حال رقم خوردن است. (اراده ما شکل گرفته و متوقف بر نتیجه مذاکرات نیست) ۳. حضور آمریکایی ها در سرزمین های خلیج فارس، مهم ترین عامل ناامنی در منطقه است‌. ۴. آینده خلیج فارس، آینده ای بدون آمریکاست و جایی جز در قعر آب های آن ندارد. (رژیم امنیتی جدید خلیج فارس، محدود کننده حضور نظامی امریکاست) ۵. اعمال مدیریت بر تنگه هرمز شکر عملی ایران بر نعمت خلیج فارس است. (اعمال مدیریت بر تنگه مستقلاً با ایران است) ۶. اعمال مدیریت ایران بر تنگه هرمز، طلیعه نظم جدید منطقه و جهان خواهد بود. (رژیم امنیتی جدید خلیج فارس، ناظر به خارج کردن آمریکا از منطقه است.) ۷. مواهب اقتصادی ناشی از قواعد حقوقی و اعمال مدیریت جدید تنگه، دل ملت ایران را شاد خواهد کرد. (عوارض و ... خواهیم گرفت) ۸. نود میلیون ایرانی، فناوری هسته ای و موشکی را سرمایه ملی خود فرض کرده و همچون مرزهای آبی، خاکی و هوایی، پاسدار آن خواهد بود. (هسته ای و موشکی غیرقابل مذاکره است) @afrazmahdi

💡چگونه پیام رهبر انقلاب در روز خلیج فارس، دستاوردهای طوفان الاقصی را تثبیت می نماید؟ ✍️مهدی افراز 🔸با گذشت حدود ۳۰ ماه از آغاز عملیات تاریخ ساز طوفان الاقصی و شدت گرفتن تحولات در غرب آسیا، امروز در نقطه ای قرار گرفته ایم که شاهد تحقق اصلی ترین اهداف این رخداد و به ثمر نشستن خون ده ها هزار شهید و مجاهدت های همه جانبه از سوی امت اسلامی در سایه‌ی تدابیر و سیاست‌های مقاومت هستیم. 🔹دالان اقتصادی هند-خاورمیانه-اروپا (IMEC) که با هیاهوی فراوان در اجلاس G20 در سپتامبر ۲۰۲۳ رونمایی شد، در هسته خود، یک معماری ژئوپلیتیک با اهداف؛ حذف کامل ایران از مسیرهای اصلی تجارت جهانی و منزوی سازی اقتصاد مقاومت، ایجاد یک رقیب استراتژیک برای ابتکار جاده چین و کاهش نفوذ پکن در منطقه و تبدیل اسرائیل و بنادر آن به‌ویژه حیفا به شاهراه اصلی و غیرقابل جایگزین اتصال آسیا به اروپا، طراحی شده بود. در واقع، آی‌مِک قرار بود ستون فقرات اقتصادی خاورمیانه جدید آمریکایی باشد که در آن، اسرائیل نقش محوری و انکارناپذیری ایفا می‌کرد. 🔸عملیات طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، کمتر از یک ماه پس از رونمایی از آی‌مِک، این فرض بنیادین ثبات را به طور کامل در هم شکست. این عملیات و جنگ های متوالی پس از آن، به جهان نشان داد که موضوع فلسطین پتانسیل انفجاری برای بی‌ثبات کردن کل منطقه را دارد. اهمیت این ضربه به قدری بود که مقامات ارشد آمریکایی و اسرائیلی نیز به آن اعتراف کردند. اذعان جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا، مبنی بر اینکه یکی از دلایل احتمالی حمله حماس، جلوگیری از اجرای دالان آی‌مِک بوده است، یک اعتراف راهبردی بود. این سخن نشان می‌داد که محور مقاومت به درستی دریافته بود که این کریدور، خطری حیاتی برای آرمان فلسطین و جایگاه ژئوپلیتیک ایران است. همچنین، تلاش نمایشی بنیامین نتانیاهو در سازمان ملل برای نمایش نقشه آی‌مِک به عنوان برکت و بلافاصله نامیدن ایران و متحدانش به عنوان نفرین، دقیقاً نشان‌دهنده نقطه مقابل آن بود. 🔹پس از طوفان الاقصی، جذابیت آی‌مِک برای سرمایه‌گذاران و شرکای بالقوه به شدت کاهش یافت و با منطقه ای سازی جنگ اخیر توسط نیروهای مسلّح ایران کاملاً متلاشی شد. چگونه می‌توان یک کریدور تجاری امن را تصور کرد که شاهراه اصلی آن، یعنی بندر حیفا، در تیررس مستقیم موشک‌های حزب‌الله لبنان قرار دارد؟ چگونه می‌توان به مسیری اعتماد کرد که از اردن می‌گذرد، کشوری که افکار عمومی آن به شدت ضداسرائیلی است و هر لحظه ممکن است با بحران‌های داخلی مواجه شود؟ چگونه می‌توان رقابت با کانال سوئز را در شرایطی برنامه‌ریزی کرد که نیروهای انصارالله یمن با بستن باب المندب نشان دادند که شریان‌های حیاتی کشتیرانی در منطقه تا چه حد آسیب‌پذیر هستند؟ اما در اساسی ترین نقطه، چگونه با مناسبات جدید در تنگه هرمز و نظم جدید در خلیج فارس حضور بازیگران امنیتی - اقتصادی امریکایی برای تمهید سازوکارهای این پروژه امکان پذیر خواهد بود؟ همه این پرسش ها، نشان می دهد که چطور این طراحی قدم به قدم دچار دگرگونی شده و در اوج آن اعمال حمکرانی جمهوری اسلامی بر آب های خلیج فارس به منزله فروپاشی قطعی پروژه های ژئوپلیتکی اسرائیل خواهد بود. 🔸ترسیم چارچوب وضعیت آینده در پیام راهبردی رهبر انقلاب در روز خلیج فارس نشان می دهد که مهم ترین دستاوردهای عملیات طوفان الاقصی و همه اقدامات تکمیلی جبهه مقاومت برای تبدیل این پروژه خطرناک به بزرگترین محور تحولات غرب آسیا به نفع مقاومت در حال تثبیت است و به همین جهت ایشان حصول این دارایی را مرهون سیاست ها و تدابیر مقاومت دانستند: "بیگانگانی که از هزاران کیلومتر دورتر، طمع‌کارانه در آن شرارت می‌کنند، جایی در آن ندارند مگر در قعرِ آب‌هایش. و زنجیره‌ی این ظفر که به لطف پروردگار تبارک و تعالی در سایه‌ی تدابیر و سیاست‌های مقاومت و راهبرد ایران قوی محقّق شده است، طلیعه‌ی نظم جدید منطقه و جهان خواهد بود." 🔹گذشت زمان مشخص خواهد کرد که تضعیف حضور نظامی، سپس امنیتی و بعد سیاسی امریکا در خلیج فارس و هم سرنوشت شدن کشورهای مستقر در اطراف آن، مهم ترین گام در مسیر ازاله رژیم صهیونیستی خواهد بود و بر همین اساس پیام اخیر رهبر انقلاب، مانیفستی برای تثبیت دستاوردهای متنوع مقاومت در دوران پسا طوفان الاقصی و سرعت بخشی به آزادی قدس شریف خواهد بود. @afrazmahdi