یه وقتایی برای پایان دادن به حجم وسیع افکارم در یه موضوع خاص و ساکت کردن سر و صدای تو مغزم تنها کاری که میتونم بکنم اینه که هندزفری رو بزارم تو گوشم و صدا رو تا حد ممکن زیاد کنم شاید ذهنم دست از کند و کاو و نظر دهی برداشت! (بیشتر هم زمانی پیش میاد که با آدم جدیدی آشنا می‌شم _که از غذا ظرافت روحی خاصی داره_. دیگه مغزم دست از فکر کردن راجع به اون آدم و داستانش برنمی‌داره!)

صرفاً جهت اطلاع رسانی میگم «من خوبم!» منظورم اینه که I feel good نمیدونم تا چه حد عمیق و پایدار باشه اما در این لحظه آره..

قشنگ معلومه مدارس شروع شده اول صبحی هم فعالیت کانال ها زیاده هم سین هاشون بالاس😂

خب همچنان l feel good ولی در قلبم حفره ای رو حس می‌کنم از جنس وابستگی. سه روز و فقط سه روز با عده ای هم سفر بودم که خیلی کم می‌شناختم‌شون و خیلی هم کم باهاشون ارتباط گرفتم ولی الان واقعاً جدا بودن از اون جمع حس آزار دهنده ایه برام!

ازم میخوای کاری کنم که در توانم نیست. کاری که بهم آسیب می‌رسونه.کاری که حالمو از اینی که هس بدتر میکنه. و وقتی انجامش نمیدم متهم می‌شم که برات ارزش قائل نیستم!

"همه چی زیر سر تفاوت دیدگاه هاس" که اتفاقات غم‌گینی رو رقم می‌زنه..

وضعیتم جوری شده که تنها راه حلم در مقابل بعضی مشکلات اساسی و واقعاً مهم «بهش فکر نکن» ـه!

واقعاً فازتون چیه ناشناس میزارید واسه کانال بعد جواب ناشناسا رو نمیدید؟ :// خو شاید یه چرتی گفتی که ما خواستیم باهات مخالفت کنیم و احیانا نقدی، بحثی چیزی:/ طرف کانال زده با چندصد تا ممبر هرچی میخواد میگه همه هم به به چه چه می‌کنن می ری تو ناشناس با ادله منطقی حرفش رو رد کنی و خب جواب نمی‌ده-_-

خب آدم باشید فاز منطقی استدلالی و انتقاد از اجتماع برمی‌دارید تا تهش پاش وایسید دیگه عههه

اینم از گلایی که مجازی به سرمون زده :/ وقتی دست هر آدم بی‌منطقی که صرفاً ظاهرش صاف و صوفه تریبون میوفته همین میشه:////

واقعاً اعصاب ندارم از دست این جماعتتتتت