حرفی نیست فقط می توان گفت که باید با حرف به حرف کلمات این کتاب زندگی کرد؛ زندگی چیست جز ایمان؟چیست جز هدف رسیدن به خدا؟! وصف فقط یک کلمه است: اوبنده ی مطیع خدا بود و این الطاف روحی اش همه از سرچشمه ی خدا جاری بود... دلم میخواهد در اندک عمر زندگی ام چون سهام باشم.. سهام گونه دغدغه داشته باشم ، سهام گونه بیاندیشم، سهام گونه زندگی کنم که عاقبت کارم همچون سهام ،همچون معصومه کرباسی ها شود... سهام فقط همسر دبیرکل حزب الله نبود..تمام جان او بود و سید عباس حتی حاضر نبود به اندازه ی شهادت بین او و معشوقه اش فاصله بیوفتد.. زندگی سرشار از عشق و محبتشان عاقبتی زیباتر از این نمی توانست داشته باشد؛ در وصف شهیده ام یاسر(سیده سهام موسوی) کلمه ای پیدا نمی کنم و در وصف شهید سیدعباس موسوی به این کلام از مقام معظم رهبری بسنده میکنم که در سخنرانی ای فرمودند:(شهادت سیدعباس موسوی کمرم را شکست...)؛ و باشد توفیق تمام عاشقان و مجاهدان جهان تشیع اینگونه زیستن و اینگونه مردن... -سوره‌ی‌باران کتابِ‌هم‌قسم/زندگی‌نامه‌‌ام‌یاسر #کتاب_جآن

چشم بدت دور ای بدیع شمایل ماه من و شمع جمع و میر قبایل :)!

اذان گفتند و این یعنی؛ به اذن فاطمه، حی علی العزا فی ماتم الحسین(:

:)💔! اندازه‌ی‌یک‌سال‌‌‌‌زخم‌رو‌دلِ‌زارم..

این‌‌لباسِ‌نوکری، شده دکور همون هیئتی که تا پارسال خودت عزاداری می‌کردی... حاجی این قاب چی میگه ؟! خودت حتما این محرم پیش مولایی،نه:)؟ - پیراهنِ عاقبت‌بخیر

- من بچه‌ی‌ این خاکم! یادنگرفتم تا کسی صداشو بلند کرد بگم چشم... #دیالوگ_هناس

صداتو بلند کن بفهمن که هستی، هنوز زنده ای و چشماتو نبستی... واسه اون نگاهی که مونده به راهت، امیدواره الان، دمِ خیمه گاهی؛

نیازنیست حتمامادرباشی تااین لحظه ها برایت مثل جان دادن بگذرد کافی است دقایقی نه،اصلاچند ثانیه‌ای، نگاهت بانگاه یک کودک گره خورده باشد گرمای نفس های نوزادی چندماهه به صورتت خورده باشد گریه های دختربچه ای رادیده باشی آن وقت مادرباشی یانه،مهم نیست... [ سردارشش‌ماهه ازآن بالاچه میبینی؟] - سوره‌ی باران

-

- امشب، روضه پدر دختری است... باباها یا دخترک های سه چهارساله شان را همراه خودشان می برند در مجلس، یا خیره می شوند به عکس لبخندهای شان در گوشی...آخَر می خواهند هنگام روضه تجسم کنند آنچه می شنوند را... اما قصه برای دخترها متفاوت است... فرقی نمی کند در چه سن و سالی ...دخترها...همیشه بابایی‌اند؛ شب سوم برای خیلی های‌شان سنگین تر از شب های دیگر است... وسط روضه می خواهند جان بدهند از غم... از غم مصیبت سه ساله ی کربلا... کنج خرابه جای دختربچه نیست... جای عزیزکرده ی حسین فاطمه نیست.‌‌‌.. برای رقیه سادات ، فاطمه ی صغیره ی حسین باید بلند بلند گریه کرد ؛میدانی چرا؟ چون تاریخ نوشته است ،صدای گریه های دختری کاخ را می لرزاند و خواب یک عده حرامی را بهم زده بود..برای ساکت کردنش جای دلداری ، کاری کردند که دختر برای همیشه ساکت شود.. [کنج خرابه جای دختربچه نیست ...] این را به گوش یزیدیان زمان هم برسانید! - سوره‌ی‌باران/۷تیرماه۱۴۰۴

ما با رقیه عالمی داریم امسال یاکه او؟ این روضه های مجسم با ماچه می کند..؟ اصلا قبول، حرف شماست عشق بی بدیل با ما حکایت تابوت کوچک و خون چه می کند..؟ باشد شهادت ِعاشق به روی خون،ولی.. بازهم تابوت سه ساله به دوش علمدار چه می کند؟ روضه تمام نشده شروع می شود گویی دل با کلِ یومٍ عاشور، چه می کند؟ کرب است درون بلا و بلا درون کرب ایران میان کل ارض کرب و بلا چه می کند؟ - سوره‌ی‌باران...

درمیانه‌های راه...