ــــــــــــ

ترامپ: ایران نباید سلاح هسته ای داشته باشد چرا که صلح درخاورمیانه به خطر خواهد افتاد! ترامپ از ایران خواست به طرح صلح خاورمیانه بپیوندد! / ترامپ: اگر ایران به ما بپیوندند خیلی جذاب خواهد بود اگر هم توافق نکنند برای آنها بد خواهد بود و خواهیم دید چه خواهد شد

وقتی شنیدم دانشجویان دست به اعتراض زده‌اند، نوری در قلبم روشن شد؛ با خودم گفتم حالا قرار است با افکاری سنجیده و منطقی روبه‌رو شوم و شاید بالاخره دادخواهی‌ای عادلانه و درست ببینم. اما آنچه بیشتر دیدم، جوانانی بود که انگار انتخاب کرده بودند فریب دشمن را بخورند؛ فریب کسانی که از رادیکال‌کردن فضا سود می‌برند. البته میانشان دانشجویانی هم بودند جویای حق، جویای آزادی و خواهان بازخواست درباره روزهای دلهره‌آور دی‌ماه. اما رسانه‌ها تا نامی از رضا پهلوی نشنوند، گویی حاضر نیستند به چیز دیگری مجال دیده‌شدن بدهند. می‌دانم طبلِ توخالی صدای بلندتری دارد؛ پس می‌گذارم بگذرد، تا زمانی که حقیقت بالاخره خود را نشان دهد.

دانشگاه جایی برای فهم و تمرین آزادی است؛ جایی که دانشجو معنای استقلال را می‌آموزد و از آن دفاع می‌کند. اما در دانشگاهی که یک‌سو با شعار «جانم فدای رهبر» و سوی دیگر با شعار «جاوید شاه» از دو تجربه‌ی استبدادی دفاع می‌شود، می‌توان نشانه‌های افول اندیشه و تفکر انتقادی را دید. شاید همین‌جاست که می‌فهمیم راه اصلاح دشوارتر از آن چیزی است که می‌پنداشتیم. گمان می‌کردیم همراه‌کردن کسانی که در شکل‌گیری این حکومت نقش داشته‌اند سخت‌ترین بخش مسیر باشد؛ اما اکنون مانعی دیگر و حتی بزرگ‌تر پیش روست: جوانانی در قرن بیست‌ویکم که همچنان در جست‌وجوی بازگشت به حکومت شاهنشاهی‌اند.

https://t.me/alefeazadi بفرمایید

📪 پیام جدید https://eitaa.com/alefeazadi/196 میتونیم یه گفتگو با کمترین مقدار ِ تعصب داشته باشیم؟ شما بزرگترین مشکل رو تمرکز بیش از اندازه رو اقای خامنه ای میدونی؟ #دایگو

بله من اینجارو برای همین هدف زدم . خامنه‌ای الان و در شرایط کنونی برام مسئله‌ نیست. مشکل بزرگتر از یک فرده. پس جواب شما خیر است. بنده مشکل رو در یک شخص نمی‌بینم.

📪 پیام جدید https://eitaa.com/alefeazadi/228 خوشحالم که دنبال حق و حقیقت هستید . پس شما عقیده دارید که مبنای این حکومت بی فایده و اشتباهه؟ #دایگو

بله این حکومت با دروغ شروع کرد، با دروغ و دغل ادامه داد و بزودی هم جواب تمام قدم های اشتباهش رو خواهد دید. مفصل در کانال توضیح دادم.

📪 پیام جدید چرا بازگشت به حکومت پهلوی از نظر شما اشتباه تلقی میشه؟ #دایگو

به هزار و یک دلیل. پستش رو در کانال تلگرام گذاشتم.

اول، من با تمرکز قدرت در یک فرد مشکل دارم. حتی در مدل مشروطه، پیش از آن‌که زیرساخت‌ها شکل بگیرند و نهادهای مستقل و کارآمد تثبیت شوند، چه تضمینی وجود دارد که دوباره قدرت در عمل در یک نقطه متمرکز نشود؟ چه تضمینی هست که آن شاهزاده زیر همه‌چیز نزند و ما به عقب برنگردیم؟ تجربه‌ی ما نشان داده که شعارهای اولیه الزاماً مانع تمرکز قدرت نمی‌شوند. نمونه‌اش تجربه‌ی روح‌الله خمینی است؛ شعاری که قرار بود «نجات» باشد، در نهایت به تمرکز کامل قدرت انجامید و نتیجه‌اش را امروز می‌بینیم. دوم، حتی اگر بپذیریم که در پادشاهی مشروطه، پادشاه قدرت اجرایی مستقیم ندارد، جایگاه او همچنان موروثی است. من با اصل موروثی بودنِ یک موقعیت سیاسی مسئله دارم. در دنیای امروز که اصل بر برابری شهروندان است، برایم قابل‌قبول نیست که بالاترین مقام نمادین کشور صرفاً بر اساس تولد تعیین شود، نه انتخاب. سوم، تجربه‌ی تاریخی ایران برایم اهمیت دارد. انقلاب مشروطه قرار بود سلطنت را محدود کند، اما در عمل نهادهای مستقل آن‌قدر قدرتمند نشدند که بتوانند مانع تمرکز قدرت شوند. در دوره‌ی پهلوی نیز، با وجود اصلاحات و مدرن‌سازی، ساختار قدرت همچنان شخص‌محور باقی ماند. این سابقه باعث می‌شود نسبت به بازتولید همان الگو حتی با عنوان «مشروطه» تردید داشته باشم. چهارم، مسئله‌ی من بیش از آن‌که درباره‌ی «عنوان نظام» باشد، درباره‌ی «سازوکارهای تضمین‌کننده‌ی آزادی» است. اولویت من این‌هاست: تفکیک واقعی قوا، پاسخ‌گویی کامل قدرت، امکان عزل و نظارت مؤثر، و چرخش آزاد قدرت از طریق انتخابات. چیزهایی که در این ۴۷ سال، با وجود وعده‌ها، اجرایی نشد؛ همان‌طور که در دوره‌ی پهلوی هم به‌طور کامل محقق نشد. اگر این‌ها تضمین نشوند، اسم نظام تفاوت چندانی ایجاد نمی‌کند. و در نهایت، نگرانی من از بازتولید الگوی «منجی‌محور» است. تاریخ معاصر ما نشان داده که اعتماد به یک فرد به‌عنوان ناجی حتی با نیت خیر اولیه می‌تواند به تمرکز قدرت و حذف نظارت بینجامد. به همین دلیل ترجیح می‌دهم مدلی را دنبال کنیم که کمترین وابستگی را به اشخاص و بیشترین اتکا را به نهادها داشته باشد. مخالفت من احساسی یا نوستالژیک نیست و قصد تقابل با کسی را ندارم؛ فقط می‌خواهم تا جایی که می‌توانم، در جای درستی از تاریخ بایستم.