گاهی فکر میکنم قلبِ من چقدر طاقت داره که تا الان از هم نپاشیده؟ مغزم چقدر گنجایش داره که تا الان نترکیده؟ روحم چی؟ دیگه چقدر باید زخم برداره تا بالاخره یه روزی ، یه جایی منو زمین بزنه؟ اصلا منو بیخیال تو خودت گاهی به این فکر نمیکنی که چطور داری تحمل میکنی این همه درد و غمو؟

-

- امروز یه توییت خوندم نوشته بود  :

احتمالا واست پیش اومده ! بعضی وسیله‌ها وقتی خراب میشن ، اگه بخوای درستشون کنی خراب‌ تر میشه ؛ اگه واست مهم باشه ، باید بذاریش یه گوشه یادگاری بمونه ؛ اگه هم مهم نباشه باید بندازیش دور . بعضی دوستی‌ها و رابطه‌ها هم دقیقا اینجوریه ؛ خراب ك شد دیگه درست بشو نیست ؛ بخوای درستش کنی هم فقط بدترش میکنی ؛ دیگه اون دوستی اول نمیشه !‹ اگه واقعا اون آدم خیلی واست مهمه ، خاطرات خوبش رو نگه دار ، اگر نه برای ابد فراموشش کن . . ')! ›

- میخندید اما شاد نبود ؛ حرف میزد اما ناگفته بسیار داشت !

-

ولی واقعاً بعدِ یه تایمی که از آدمها فاصله میگیری ، متوجه میشی اونقدرها که فکر میکردی هم بهشون نیاز نداری .

دیوانگیِ بشر آن‌چنان ضروری است که دیوانه نبودن خود شکل دیگری از دیوانگی است :)) -محمدرضا شجریان؛

از بین این همه نداشته هامون "حوصله" رو هر روز بیشتر و بیشتر نداریم

-من فقط برای این حجم از درد و خستگی هنوز خیلی کم سن و سالم !( :

-

دنیا قانون عجیبی دارد؛ هفت میلیارد آدم و فقط با یکی از آنها احساس تنهایی نمی‌کنی و خدا نکند که آن یک نفر تنهایت بگذارد، آن وقت حتی با خودت هم غریبه می شوی.