خاطرات ما
هیچ وقت از ذهنمون پاک نمیشه،
فقط یه گوشه جاخوش میکنه
و منتظره یه اتفاقه که
دوباره بیاد جلوی چشممون...
تنها استعداد خاصی که دارم اینه که با وجودم گند بزنم تو همه چی .
چه تو حال آدما ،
چه تو زندگی آدما چه تو آرامشِ آدما .
و دقیقا همین موقعاس که آدم از ته قلبش آرزو میکنه کاش هیچ وقت نبود که انقد همه چیزو خراب نکنه .
توی خیالم هر روز بغلت میکنم،هر روز میبوسمت،هرروز عطر تنتو نفس میکشم ، هر روز از زندگی لذت میبرم؛ ولی وای به حال اون موقعی که از خیالاتم بیام بیرون و ببینم که نیستی . . . .
بعضی رفتنها آدمو بزرگ میکنه شاید اولش
حس خردشدن بهت بده اما من معتقدم
تیکههای خرد شدهی یه آدم که بهم متصل شدن
خیلی قویتر از آدم کامل و سالم اولیهاس!