NGC 5364 یک کهکشان مارپیچی است که در فاصله ۵۴.۵ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی دوشیزه واقع شده است. این کهکشان حدود ۱۰۰,۰۰۰ سال نوری قطر دارد و سرعت دور شدن آن از ما ۲۰۵۲ کیلومتر بر ثانیه است. NGC 5364 توسط ویلیام هرشل در ۷ فوریه ۱۷۸۵ کشف شد. ویژگی‌های مهم: ساختار مارپیچی: NGC 5364 دارای بازوهای مارپیچی مشخص و خوش‌تعریف است که از هسته مرکزی آن منشعب می‌شوند. این بازوها محل تشکیل ستارگان جدید هستند و به همین دلیل، رنگ آبی‌تری نسبت به سایر قسمت‌های کهکشان دارند. هسته فعال: NGC 5364 یک کهکشان هسته فعال (AGN) است، به این معنی که یک سیاهچاله بسیار پرجرم در مرکز آن وجود دارد که در حال بلعیدن مواد است. این فرآیند باعث ایجاد تشعشعات بسیار قوی در طیف‌های مختلف الکترومغناطیسی می‌شود. محیط اطراف: NGC 5364 در یک گروه کهکشانی کوچک به نام گروه NGC 5364 قرار دارد. این گروه شامل چندین کهکشان دیگر است که از نظر گرانشی به هم متصل هستند. بازوهای متقارن: بازوهای مارپیچی NGC 5364 بسیار متقارن هستند و به طور یکنواخت از مرکز کهکشان منشعب می‌شوند. این تقارن نشان می‌دهد که کهکشان احتمالاً در طول تاریخ خود دچار ادغام‌های بزرگ با کهکشان‌های دیگر نشده است. مناطق H II: بازوهای مارپیچی NGC 5364 مملو از مناطق H II هستند. مناطق H II ابرهای گازی هستند که توسط تابش ستارگان جوان و داغ یونیزه شده‌اند و به همین دلیل، به رنگ قرمز می‌درخشند. رنگ: بازوهای مارپیچی NGC 5364 به دلیل وجود ستارگان جوان و داغ، رنگ آبی‌تری نسبت به سایر قسمت‌های کهکشان دارند. هسته کهکشان به دلیل وجود ستارگان پیر و سرد، رنگ زردتری دارد. هسته فعال و سیاهچاله مرکزی: نوع هسته فعال: NGC 5364 یک کهکشان سیفرت نوع ۲ است. کهکشان‌های سیفرت نوعی از AGN هستند که در طیف نوری خود خطوط نشری پهن و باریک دارند. جرم سیاهچاله: جرم سیاهچاله مرکزی NGC 5364 حدود ۱۰ میلیون برابر جرم خورشید تخمین زده می‌شود. قرص برافزایشی: مواد اطراف سیاهچاله مرکزی NGC 5364 در یک قرص برافزایشی به دور آن می‌چرخند. اصطکاک در این قرص باعث گرم شدن مواد و تابش پرتوهای ایکس و سایر امواج الکترومغناطیسی می‌شود. محیط اطراف و برهم‌کنش‌های گرانشی: گروه NGC 5364: گروه NGC 5364 شامل کهکشان‌های NGC 5341، NGC 5360، NGC 5363 و NGC 5364 است. برهم‌کنش‌های گرانشی: برهم‌کنش‌های گرانشی بین کهکشان‌های گروه NGC 5364 می‌توانند باعث تغییر شکل کهکشان‌ها و تحریک تشکیل ستارگان جدید شوند.

https://harfeto.timefriend.net/17186274017182 اگه سوالی داشتید.

ترکیبی از عوامل مثل نرخ بالای تشکیل ستاره‌ها، وجود ستارگان جوان و داغ، و فعالیت هسته.

توزیع گاز و غبار می‌تونه نشون بده که مواد اولیه برای تشکیل ستاره‌ها از کجا میان و چطور در کهکشان حرکت می‌کنن. همچنین، می‌تونه اطلاعاتی در مورد تاریخچه ادغام‌ها و تعاملات کهکشان ارائه بده

به دلیل تقارن بالا، وضوح بازوها، و عدم وجود اختلالات بزرگ در ساختار مارپیچی. این ویژگی‌ها اون رو به یک نمونه ایده‌آل برای مطالعه کهکشان‌های مارپیچی تبدیل کردن.

با توجه به محیط نسبتاً ایزوله، ادغام در آینده نزدیک محتمل نیست. اما اگر ادغام رخ بده، می‌تونه ساختار مارپیچی رو مختل کنه، نرخ تشکیل ستاره‌ها رو افزایش بده و حتی باعث خاموش شدن هسته فعال بشه.