توزیع گاز و غبار میتونه نشون بده که مواد اولیه برای تشکیل ستارهها از کجا میان و چطور در کهکشان حرکت میکنن. همچنین، میتونه اطلاعاتی در مورد تاریخچه ادغامها و تعاملات کهکشان ارائه بده
به دلیل تقارن بالا، وضوح بازوها، و عدم وجود اختلالات بزرگ در ساختار مارپیچی. این ویژگیها اون رو به یک نمونه ایدهآل برای مطالعه کهکشانهای مارپیچی تبدیل کردن.
با توجه به محیط نسبتاً ایزوله، ادغام در آینده نزدیک محتمل نیست. اما اگر ادغام رخ بده، میتونه ساختار مارپیچی رو مختل کنه، نرخ تشکیل ستارهها رو افزایش بده و حتی باعث خاموش شدن هسته فعال بشه.
