. بهش زنگ زدیم، برای اطلاع‌رسانی رویداد که برامون روایت بفرستند می‌گه من که کاری نکردم بخوام روایت بنویسم دیدم خونهٔ مردم خراب شده، یکم بازسازی‌ش کردم یکم میخش رو صاف کردم من که کاری نکردم، انگار که به جای خونهٔ خودم، حالا ده تا خونه رو خونه تکونی کردم کار خاصی نیست که شما برید از سردارا روایت بگیرید اونا کار مهم کردند همکارم بهشون اصرار کرد گفت حالا من روایتم رو می‌فرستم برای خودتون، ولی به اسم من پخش نکنیدا، اسمم رو بردارید🥲 آخه چقدر تواضع، چقدر اخلاص🥲 پ. ن: خانمی بودند که در جریان جنگ رمضان، به بازسازی خانه‌های تخریب شده از جنگ کمک می‌کردند. @anrooz | آنــــ روز

. لهجهٔ ترکی جالبی داشت داشتم براشون توضیح می‌دادم که احتمالاً اطرافتون خانم‌هایی رو می‌شناسید که تجربهٔ خاصی از جنگ داشته باشن گفت آره از همسایه‌هام، اقوامم، دانش‌آموزام و... کلی نام برد گفتم چه عالی، پس ممکنه بهشون بگید که داستانشون رو برامون بفرستند گفت نمی‌تونند، آخه شهید شدن ذهنم دوباره حرف قبلیش رو مرور کرد: دوستم، دانش‌آموزم، همسایه‌م، فلان فامیلم و... لیستی که انقدر پرتعداد بود که حتی دقیق یادم نموند. و قهرمانایی که نمی‌تونستیم روایتشون رو از زبون خودشون بشنویم... @anrooz | آنــــ روز

. نمی‌دونم شاید دیروز همین ساعتا، تو دل خانمای فامیل تو سیریک عروسی بوده، دور هم جمع شده بودند، بهترین لباس‌هاشون رو پوشیده بودند و با ذوق، دستاشون رو حنا می‌زدند و هی به خودشون نهیب می‌زند که کاش اول دستام رو حنا می‌ذاشتم، بعد لباس خوبام رو می‌پوشیدم، حنا نریزه رو لباسام! و همزمان طفلکان شلوغشون رو دعوا می‌کردند که کم شلوغ کن، الآن می‌خوری به ظرف حنا، همه جا رو کثیف می‌کنی. شاید یکی تو دل جوونای اهل محل، بندری می‌زده «بالأخره تو کوچهٔ ما هم عروسی شد» خانوادهٔ داماد، با ذوق و استرس، یه دور همه موارد رو تو ذهنشون بالا و پایین می‌کردند که چیزی کم و کسر نباشه بچه‌ها تو دلشون کلی برنامه ریخته بودن که شب، قراره کیا رو ببینن و با کیا بازی کنند و لباس خوشگلِ عروسیشون رو به هم نشون بدن و دختربچه‌های هفت_هشت ساله به هم فخر بفروشن که لباس کدومشون از مال عروس هم خوشگلتره لابد عروس و دوماد فکر می‌کرد اون شب قراره خوشحال‌ترین و خوشبخت‌ترین آدمای روی زمین باشن لابد مدت‌ها منتظر دیشب بودند ولی خب... احتمالاً هیچ کدومشون تو رؤیاهاشون، مهمون ناخوندهٔ دیشب رو به عروسی دعوت نکرده بودند آخه عروسی قراره یه اتفاق خوشحال کننده باشه، همتون می‌دونید دیگه قرار نیست هر کسی دعوت باشه مثلاً هیچ کسی دوست نداره مهمون عروسیش، سه تا موشک نقطه‌زن آمریکایی باشه آخه می‌دونید دیگه، عروسی قراره یه اتفاق خوشحال کننده باشه... پ. ن: به یاد هدیه‌های عروسی پرزیدنت ترامپ! و شهدای جشن عروسی دیشب در سیریک. @anrooz | آنــــ روز

. تجربه‌م تو این چند روز تماس گرفتن با خانمای مختلف از اقشار متفاوت: درخت هر چه پربارتر، افتاده‌تر @anrooz | آنــــ روز

•🇮🇷 در روزگاری که خیلی از مردم هنوز پیشرفت ایران را در علم و تکنولوژی و قدرت باور نکرده‌اند دشمن تمام تلاشش را کرد تا دانشمندان ما را ترور کند و مراکز علمی ما را هدف قرار دهد. غافل از اینکه همین تلاش او برای نابودی ما پیشرفت ما را به دنیا نشان داد جوانان دانشمند ما را به دنیا معرفی کرد مراکز علمی ما، قدرت و شکوه فکر ایرانی را در جهان به چشم آورد! 🖇اکنون ما هنوز ایستاده‌ایم کنار پیشرفت، آبادانی و درخشش میهن در قله‌های علمی🌱 📍دانشگاه صنعتی شریف، محل اصابت موشک‌های دشمن صهیونی آمریکایی، راهیان کشوردوست #بسیج‌دانشجویی‌دانشگاه‌بین‌المللی‌قم 🇮🇷 @Bkh_Qom

. دوستی داشتم که ایام اوج جنگ، خیلی بی‌قرار بود که کاری فراتر از اون چیزی که مشغولش بود رو انجام بده، در طول جنگ چند باری تهران اومد و با هم به مناطق اصابت شده رفتیم و فیلم و روایت ثبت کردیم و... درگیری‌ها که آرومتر شد، برنامه‌ش رو جدی‌تر دنبال کرد، تصمیم داشت یه راهیان نور، تو قلب تهران راه بندازه، عاقبت یک روز برای شناسایی و نهایی کردن نقاطی که قرار بود مقاصد سفر باشه اومد تهران و بعد، یکم خرداد، جمعی از بچه‌های دانشگاه رو با عنوان راهیان کشوردوست آورد. @anrooz | آنــــ روز

خیلی وقت بود می‌خواستم درباره‌ش بنویسم ولی وقت نشد ولی روایتی هست، که نگرانم از یادم بره و باید هر چه زودتر می‌نوشتمش... @anrooz | آنــــ روز

. یکی از مقاصدی که یکم خرداد با بچه‌ها ازش دیدن کردیم، دانشگاه شریف بود به دلیل مسائل مختلف، ازمون خواستند که عکس و فیلم تهیه نکنیم و تنها فیلمی که از اون مکان داریم، همینیه که گذاشتم جایی که ما ازش دیدن کردیم، محیط اشتراکی بود که شرکت‌های دانش‌بنیان و مرکز رشد دانشگاه و... اونجا فعالیت داشتند یک فضای کاملاً علمی! موشک‌ها، البته به این ساختمان اصابت نکرده بودن و اصل هدف، چند ساختمان کنارتر (و البته باز هم داخل فضای دانشگاه) بود ولی شدت اصابت به نحوی بود که به ساختمانی که ما بازدید کردیم هم، آسیب جدی وارد شده بود آقایی که برای ما روایت می‌کرد، اول دربارهٔ فعالیت‌های مجموعه و حال و هوای دانشگاه شریف، بعد از اصابت گفت روایت آدم‌هایی که قبلاً ساکن اون ساختمان بودند، خودش روایت امید و سازندگی و پیشرفت بود و این، دقیقاً همون چیزیه که مدام نگران بودم که فراموش کنم و نتونم تعریفش کنم... @anrooz | آنــــ روز

. قضیهٔ آدمای اونجا از خیلی سال قبل و بسیج دانشجویی دانشگاه شریف شروع می‌شد دانشجوهایی که به واسطهٔ دغدغهٔ علمی‌شون و علاقه‌شون به پیشرفت کشور، کنار هم جمع شده بودند و هسته‌های علمی بسیج دانشگاهشون رو تشکیل داده بودند. مسائل کشور و نیازهای صنعت رو گذاشته بودند وسط، براش دنبال راه‌حل گشته بودند و همین تحقیقات و... منجر به اختراعات و رفع بعضی از مشکلات کشور شده بود. همون جمع، حالا یه جمع بزرگی از شرکت‌های دانش‌بنیان بودند که در حوزه‌های مختلف، از علوم انسانی تا صنعت در حال فعالیت بودند، و معضلاتی رو حل کرده بودند که اصل معضل هم حتی به ذهن من نمی‌اومد. مثلاً تعریف می‌کردند که ما برای گازرسانی به بعضی مناطق کشور، با یکسری مشکلات مواجه بودیم(دقیق یادم نیست، ولی مثلاً فرض بکنید که بالا بودن اون منطقه از سطح دریا و فشار هوا، باعث می‌شده گاز تو لوله‌ها حرکت نکنه و با وجود لوله‌کشی، همچنان گاز نرسه به اون مناطق)، اینه که دست به کار می‌شن و قطعه‌ای تولید می‌کنند که این مشکل رو برطرف کنند. این مجموعه‌های دانش‌بنیان، که دیگه فقط یه جمع دانشجو نبودند و فارغ التحصیلان رشته‌های مختلف بودند که هر کدوم تو حوزهٔ علمی خودشون فعالیت می‌کردند، صدها مشکل این مدلی از کشور رو، تو حوزه‌های مختلف پیدا کرده بودند و براش راه‌حل طراحی و اجرا کرده بودند. @anrooz | آنــــ روز

. هنوز هم قرار است کسی باور کند هدف دشمن فقط نابود کردن صنایع نظامی ماست؟ پس چرا دانشگاه‌ و مراکز علمی و هوش مصنوعی ما را هدف قرار می‌دهد؟ بله ما همه هوش مصنوعی بودیم! موشک‌هایمان، جمعیت در خیابانمان، درسته! ولی خب هوش طبیعیِ ایرانی هم مراکز علمی را ارتقا می‌ده هم دشمنش رو به خاک سیاه می‌نشونه! ما قدرتمون رو از الله می‌گیریم الله نابود کردنی نیست. پ. ن: دشمن صهیونی آمریکایی در جریان جنگ تحمیلی سوم، به مراکز علمی و دانشگاه‌های ایران حمله کرد، از جمله دانشگاه صنعتی شریف و مرکز داده‌های هوش مصنوعی ایران در این دانشگاه 📍دانشگاه صنعتی شریف، محل اصابت موشک‌های دشمن صهیونی آمریکایی، راهیان کشوردوست #بسیج‌دانشجویی‌دانشگاه‌بین‌المللی‌قم 🇮🇷 @Bkh_Qom

. برای ما از روزهای اصابت گفت گفت که از قبل، به خاطر اینکه پیشبینی می‌کردند که اون ساختمان هدف اصابت باشه، پروژه‌هاشون رو به فضاهایی غیر از اون ساختمان منتقل کرده بودند اما ساختمان، همچنان محل گردهمایی روح‌های دغدغه‌مند دانشگاه بوده من روی تخته‌ها، برنامه‌ریزی‌ها و تقسیم‌کارهای زمان جنگ رو دیدم و اون آقا هم تعریف کرد که صبح نه اسفند که همه سرگردون و حیرون بودند، اون‌ها توی اون ساختمون دور هم برای کمک به ایران برنامه‌ریزی می‌کردند. از شریف گفت از تلاش برای متوقف نشدن کلاس‌ها احتمالاً یادتون باشه، اون عکس معروف استادی رو که از داخل ساختمان تخریب شده در حال تدریس بود اون زمان، روند آموزش دانشگاه‌ها به صورت مجازی بود وقتی دانشگاه شریف مورد اصابت قرار می‌گیره، زیرساخت‌های آموزش مجازی هم از دسترس خارج می‌شن، طبیعتاً باتوجه به این قضیه، کلاس‌های دانشگاه باید کلاً تعطیل می‌شدند ولی با تلاش‌های جهادی، با فاصله یک یا دو روز، آموزش مجازی از سر گرفته می‌شه و حتی این مشکل هم نمی‌تونه روند آموزش رو متوقف کنه. این مسئله شاید توی حرف آسون باشه، ولی توی عمل، برای بعضی آدم‌ها حتی نشدنیه، راه انداختن دوبارهٔ آموزش مجازی دانشگاه، با وجود از بین رفتن زیرساخت‌ها، اونم به این سرعت، واقعاً کار شاقیه. و از کارهای رسانه ایشون حول این اصابت گفت، که انصافاً عالی عمل کردند... @anrooz | آنــــ روز

. و اما چیزی که خیلی توجهم رو جلب کرد، یه اسم بود، شهیدی که قبل از این، داستانش رو نشنیده بودم... @anrooz | آنــــ روز