انسان هرگز نمیتواند از رویاهای خود دست بکشد. رویا خوراک روح است! همانطور که غذا خوراک تن است. در زندگی بارها رویاهامان را فرو ریخته، و تمناهامان را ناکام میبینیم، اما باید به دیدن رویا بپردازیم. اگر نه روحمان می میرد!
من حتی با وجود این فاصلههم دوستت دارم و امیدوارم بفهمی که احساساتمو ندیدنت نمیتونه کمرنگ کنه
در دل آسمانی که در آن خورشید گرمای خود را با اشک و خستگی به زمین میبخشد هرگز نمیشود روشنایی حقیقی را دید .