بعد از تموم شدن مدارس دیگه این حس به شدت یخ شدن دست هام رو تجربه نکرده بودم

برای اولین بار توی زندگیم شهاب دیدم:)))

شب های جاده همواره برایم ترسناک بوده، هست و خواهد بود.

فکر میکردم از پشت دار قالی با همه ی اون طرح ها و رنگ های مختلفش دنیا زیبا تر و آرام تر به نظر میرسه کتابی که خوندم داستان هایی رو نوشته بود که پشت دارهای قالی نقش بسته بودند با این که قلم دلنشینی داشت اما رنج هایی رو به قلم آورده بود که برای حقیقت داشتن زیادی دردناک بود اما حقیقت داشتند شاید صد سال پیش اما حقیقت داشتند و این حقیقت داشتنشون شد سوهان روح و روان من...

یازدهم شهریور ماه :)

سالگرد چشم گشودن عزیزترینم در این جهان

شیرینی چای روضه نمک گیرم کرد...

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله: پُر ارج ترین مردم کسی است که آن‌چه را که به او مربوط نیست رها کند

معمولا با روان شناس ها یا هرکی که توی این فازه نمیتونم رابطه صمیمی و امن داشته باشم چون احساس میکنم رفتار هاش و حرکاتش بر اساس یک سری قانون و چهار چوب انجام میشه و عمرا حس درونیش رو بروز نمیده متاسفانه خودم هم میدونم که این تفکرم مصداق بارز قضاوت کردنه برای همین دارم سعی میکنم اصلاحش کنم ولی امکان پذیر نیست

فکر کنم دایره لغاتم ته کشیده

امام حسن مجتبی علیه السلام: هرکه به حُسن انتخاب خداوند تکیه کند، جز آن وضعی را که خدا برایش برگزیده است، آرزوی داشتن وضعی دیگر نکند.

اشعار جناب برقعی برای من به هیچ وجه جایگزین دیگه ای ندارد