💢 پروژه بیداری بزرگ قسمت‌ ۱۴ ⭕️اپستین آخر ماجرا نبود... 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

تبیین شرایط جنگ و رزمایش ۳۱۳ هزار نفری جان‌فدایان ایران 🎙 مهدی‌یار 📅 زمان: سه‌شنبه ۲۴ شهریورماه ۱۴۰۵

🚨 آیپک به شدت در موضع ضعف قرار دارد. 🎙 «الی کلیفتون» و «ایان لوستیک»، نویسندگان مشترک کتاب #لابی_اسرائیل، در گفت‌وگو با «مهدی حسن» به تحلیل وضعیت و هزینه‌های فزایندهٔ مداخلهٔ انتخاباتی #آیپک (AIPAC) پرداختند. 💥 کلیفتون با اشاره به رکوردشکنی این لابی در جمع‌آوری و هزینه‌کردنِ مبالغ هنگفت —که در این دوره به حدود ۱۳۰ میلیون دلار رسیده و احتمالاً تا یک چهارم میلیارد دلار افزایش خواهد یافت— اذعان کرد که اگرچه آیپک همچنان توانسته برخی چهره‌های حامی فلسطین مانند کوری بوش را شکست دهد، اما با شکست‌های قابل‌توجهی از جمله پیروزیِ «عبدالسیّد» در میشیگان در برابر ۳۲ میلیون دلار هجمهٔ تبلیغاتی مواجه شده است. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

🔦 دانستی‌هایی از جراح عمومی کانال‌جنگ‌شناختی‌ترکیبی @EMSWAR

💢 پروژه بیداری بزرگ قسمت‌ ۱۶ ⭕️اپستین آخر ماجرا نبود... 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

💢 اعمال شیطانی جزیره اپستینی‌ها!!! بهش میگن دست شاخ دار،یه حرکت خرافاتی برای دور بودن از نحسی و چشم زخم با آدمی که بدشانسِ ... هیچی ندار از ترس اینکه نحسیِ زلنسکی بگیرش اینکارو انجام میده.😁 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

همراهان گرامی مجموعه آرماگدون در سلسله پست هایی به بُنیادهای خشونت ساختاری رژیم صهیونیستی خواهیم پرداخت 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

تأسیس رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۴۷ میلادی، زمانی که بریتانیا احساس کرد زمینه‌ی لازم برای تشکیل دولتی یهودی در فلسطین فراهم شده با همکاری ایالات متحده، طرحی را در سازمان ملل متحد به تصویب رساند که بخشی از خاک فلسطین را به قوم یهود اختصاص می‌داد. یک سال بعد، در ۱۹۴۸ میلادی، انگلیس قیمومت خود بر فلسطین را پایان داد و از این سرزمین خارج شد. بلافاصله پس از خروج بریتانیا، در شب چهاردهم ماه می ۱۹۴۸، دیوید بن گوریون موجودیّت دولت غاصب اسرائیل را اعلام کرد. دیوید بن گوریون (David Ben-Gurion) که نام واقعی او «دیوید گرون» (David Grün) بود، از افراد مؤثر در تأسیس رژیم صهیونیستی محسوب می‌شود. او در سال ۱۸۸۶ در لهستان متولد شد و در سال ۱۹۰۶ به فلسطین مهاجرت کرد. بن‌گوریون در گروه «پوالی صیون» (Poale Zion) به فعالیت پرداخت و از همان آغاز در مسیر تشکیل دولت یهود گام برداشت. همزمان با تأسیس دولت اسرائیل، نخست‌وزیر و وزیر دفاع آن شد و در سال ۱۹۵۵ نیز مجدداً به سمت نخست‌وزیری منصوب گردید. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

گسترش سرزمین‌های اشغالی بن‌گوریون دولت را نهادی می‌دید که خشونت را سازماندهی و هدایت می‌کند و آن را ابزاری ضروری برای آزادسازی انرژی سربازان و تعالی غرایز سرکوب‌شده‌ی «انسان یهودی» می‌دانست. همین دیدگاه پایه‌ی تشکیل و حفظ رژیم اسرائیل شد و او سازمان‌های نظامی صهیونیستی مانند «هاشو‌مر» (Hashomer) را با شعار «یهودیه با آتش و خون سقوط کرد و با خون و آتش برپا خواهد شد» تأسیس کرد. از اواخر قرن نوزدهم، سازمان «عاشقان صهیون» (Lovers of Zion) تلاش گسترده‌ای برای مهاجرت یهودیان به فلسطین آغاز کرد. هجرت اول در سال ۱۸۸۲ و هجرت دوم در سال ۱۹۰۵ اتفاق افتاد که خود بن‌گوریون نیز در آن حضور داشت. با اعلام موجودیت رژیم اسرائیل، بن‌گوریون بر این باور بود که اوضاع فلسطین از طریق نیروی نظامی و جنگ قابل حل است و بازگشت اعراب به «یافا» نه ظلم، که اشتباهی بزرگ است. از زمان تأسیس رژیم اسرائیل تا سال ۱۹۷۷، نخست‌وزیران این رژیم سرزمین‌هایی از اعراب را اشغال و بخشی از فلسطین را به خاک غصبی خود ضمیمه کردند و مرتکب جنایات وسیع علیه مردم فلسطین شدند؛ از جمله قتل‌عام‌هایی در دیریاسین (۱۹۴۸)، دهکده قیبه (۱۹۵۳)، غزّه (۱۹۵۶)، کفر قاسم (۱۹۵۶) و تَل زعتر، با هدف تضمین موجودیّت و امنیّت رژیم. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

خشونت در بازسازی شخصیت یهود برنامه‌ی بن‌گوریون با پذیرش زندگی در تبعید مخالف بود و تلاش می‌کرد هرچه سریع‌تر آن را پایان دهد. محور این برنامه پاسخ به سؤالی بنیادی بود که آیا یهودیان باید به قدرت دیگران تکیه کنند یا به قدرت خود؟ او معتقد بود انتظار برای دخالت الهی در سرنوشت یهودیان به پایان رسیده و هر فرد باید به ابزارها و وسایل طبیعی و معمولی مانند تسلیحات و تجهیزات نظامی، اتکا کند. این نگرش در ادبیات صهیونیسم به «چالش ناتوانی و عدم مشارکت در قدرت» شناخته می‌شود و هدف آن خروج یهودیان از موضع ضعف تاریخی است. در این چارچوب، خشونت به ابزاری مرکزی در بازسازی شخصیت یهودی تبدیل شد. رهبران صهیونیست با زبان اسلحه قادر به پیشبرد اهداف خود هستند و دسترسی به سلاح، فرصتی برای شکل‌دهی «یهودیه جدید» بود. بن‌گوریون خاطرات خود از روزهای اولیه تأسیس رژیم را چنین بیان می‌کرد: «وقتی سلاح‌ها به دست ما رسید، دنیا نمی‌دانست چقدر خوشحال بودیم؛ مانند کودکان با سلاح‌ها بازی می‌کردیم و هرگز آن را از خود دور نکردیم؛ می‌خواندیم و صحبت می‌کردیم در حالی که سلاح‌ها در دست و بر دوش ما بود.» (۵) بر این اساس، او معتقد بود که تمام ابزارها و روش‌ها، چه خوب و چه بد، مادامی که یهودیان را به اهدافشان برسانند، مشروع و قابل استفاده هستند؛ نگرشی که بعدها به یکی از اصول اساسی سیاست‌ها و رفتارهای رژیم صهیونیستی تبدیل شد. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

سیاست زور و جنگ دیوید بن گوریون از دهه‌ی ۱۹۳۰ به‌وضوح بر نقش اسلحه و زور در بقای یهودیان و تحقّق اهداف صهیونیستی تأکید داشت. در سال ۱۹۳۷ و در یکی از جلسات هستدروت (Histadrut اتحادیه عمومی کارگران اسرائیل) گفته بود: «ارزش و منزلت اسرائیل نه در رهایی، بلکه در جنگ است.» به باور او، تنها زور اسلحه می‌تواند سرنوشت قوم یهود را تعیین کند و قطعنامه‌های رسمی و مذاکرات با اعراب هیچ‌گاه تأثیر واقعی ندارند. در تلگرافی به سربازان و افسران تیپ نهم، بن‌گوریون با لحنی نظامی و تهدیدآمیز نوشت: «ای ملّت‌های شکست‌خورده گوش کنید! ترس از ما فلسطینیان را فرا می‌گیرد؛ دلیرمردان وحشت‌زده می‌شوند، اشک‌ها می‌خشکد و ساکنان کنعان پا به فرار می‌گذارند. شکوه و عظمت قدرت توست که آنان را چون سنگ سخت و منجمد می‌کند و ملّت برگزیده خداوند به هر کجا که او اراده کرده است، می‌رود.» (۶) با آغاز جنگ و تأسیس رژیم غاصب اسرائیل، بن‌گوریون دستور داد که فعالیت‌های نظامی صرفاً به دفاع محدود نشود. در بیانیه‌ای خطاب به نیروهای هاگانا (Haganah) در سال ۱۹۴۸ تأکید کرد که باید در طول جبهه حمله کنیم و خود را به محدوده‌ای محدود نکنیم که طبق قطعنامه‌ی تقسیم فلسطین به دولت یهود اختصاص یافته است. هدف باید هر دشمنی باشد که در مسیر ما قرار دارد و هیچ محدودیّت جغرافیایی نباید مانع آن شود. این رویکرد در دهه‌های بعد نیز ادامه یافت. مناخیم بگین، نخست‌وزیر بعدی اسرائیل، اقدام به جنگ را به یک «راهنما و محرّک وجودی» تبدیل کرد و اصل معروف دکارت «من فکر می‌کنم، پس هستم» را به «من می‌جنگم، پس هستم» تغییر داد. او در سال ۱۹۵۸ به سربازان اسرائیلی دستور داد که در مواجهه با دشمن عربی مهربان نباشند و تأکید کرد: «تا وقتی تمدن عربی را نابود نکرده‌ایم و بر خرابه‌های آن تمدن خود را بنا نکرده‌ایم، نباید نسبت به دشمن خود مهربان باشیم.» این نگرش مستقیماً از اصولی نشئت می‌گیرد که بن‌گوریون پایه‌گذاری کرد؛ بر اساس آن، هرگونه توافق با اعراب تنها از طریق زور و استفاده از سلاح ممکن است، زیرا به باور او اعراب قادر به همزیستی مسالمت‌آمیز با یهودیان نیستند. همین دیدگاه، پایه سیاست «بازدارندگی اسرائیل» را شکل داد و باعث شد که زور و خشونت به ابزار اصلی صهیونیسم تبدیل شود. بن‌گوریون، صهیونیست‌ها را همچون جنگجویان اسپانیایی می‌دید که با گلوله و آتش میلیون‌ها نفر از ساکنان اصلی آمریکای مرکزی و جنوبی را سرکوب کردند و جنگ و درگیری باید ادامه داشته باشد و صهیونیسم چاره‌ای جز استفاده‌ی مستمر از زور برای تحقّق اهداف خود ندارد؛ هر هدف عربی در جنگ بهانه‌ای برای سرکوب فلسطینیان و آواره کردن آن‌ها محسوب می‌شود. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

یهودیِ جنگجو به تعبیر اسرائیل تال (Israel Tal)، رئیس ستاد ارتش اسرائیل در سال ۱۹۷۳، سرنوشت هر ملّت را رفتار آن ملّت می‌سازد و همین سرنوشت، یهودیان را به «امتی جنگجو» تبدیل کرده است؛ امتی که دیگر امکان بازگشت از این مسیر را ندارد. او تأکید می‌کرد سربازان اسرائیلی باور دارند که نباید شکست بخورند، زیرا در صورت شکست، زنان و کودکانشان محکوم به اعدام خواهند بود. این تصور دائمی از تهدید، به یکی از بنیان‌های هویّتی رژیم صهیونیستی تبدیل شده است. صهیونیسم، برای پیشبرد اهداف استراتژیک و سیاسی خود در جهان عرب و سپس در سطح جهانی، بر نظامی‌سازی ساختار اجتماعی و سیاسی خود در داخل فلسطین تأکید کرده است. نتیجه‌ی این روند آن است که «ارتش اسرائیل» ابزار جنگی یک کشور و سرچشمه‌ی ارزش‌های اجتماعی و الگوی زندگی عمومی و خصوصی ساکنان سرزمین‌های اشغالی شده است. ارتش در این ساختار، مرجع تربیتی و فرهنگی جامعه به‌شمار می‌رود و نقش آن به مراتب فراتر از وظایف نظامی تعریف می‌شود. با تبدیل دولت صهیونیستی به نوعی «اردوگاه نظامی»، ارتش فقط برای دفاع یا توسعه‌ی مرزها عمل نمی‌کند و به مکانی تبدیل شده که در آن «تمدن اسرائیلی» شکل می‌گیرد و شخصیت یهودیِ مطلوب بازسازی می‌شود. بر اساس همین منطق بود که بن‌گوریون ارتش اسرائیل را بهترین تفسیر عملی از تورات می‌دانست؛ یعنی جایی که ایده‌های صهیونیستی نه در قالب شعار، بلکه در عمل نظامی و خشونت سازمان‌یافته، معنا پیدا می‌کند. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608