خشونت در بازسازی شخصیت یهود برنامه‌ی بن‌گوریون با پذیرش زندگی در تبعید مخالف بود و تلاش می‌کرد هرچه سریع‌تر آن را پایان دهد. محور این برنامه پاسخ به سؤالی بنیادی بود که آیا یهودیان باید به قدرت دیگران تکیه کنند یا به قدرت خود؟ او معتقد بود انتظار برای دخالت الهی در سرنوشت یهودیان به پایان رسیده و هر فرد باید به ابزارها و وسایل طبیعی و معمولی مانند تسلیحات و تجهیزات نظامی، اتکا کند. این نگرش در ادبیات صهیونیسم به «چالش ناتوانی و عدم مشارکت در قدرت» شناخته می‌شود و هدف آن خروج یهودیان از موضع ضعف تاریخی است. در این چارچوب، خشونت به ابزاری مرکزی در بازسازی شخصیت یهودی تبدیل شد. رهبران صهیونیست با زبان اسلحه قادر به پیشبرد اهداف خود هستند و دسترسی به سلاح، فرصتی برای شکل‌دهی «یهودیه جدید» بود. بن‌گوریون خاطرات خود از روزهای اولیه تأسیس رژیم را چنین بیان می‌کرد: «وقتی سلاح‌ها به دست ما رسید، دنیا نمی‌دانست چقدر خوشحال بودیم؛ مانند کودکان با سلاح‌ها بازی می‌کردیم و هرگز آن را از خود دور نکردیم؛ می‌خواندیم و صحبت می‌کردیم در حالی که سلاح‌ها در دست و بر دوش ما بود.» (۵) بر این اساس، او معتقد بود که تمام ابزارها و روش‌ها، چه خوب و چه بد، مادامی که یهودیان را به اهدافشان برسانند، مشروع و قابل استفاده هستند؛ نگرشی که بعدها به یکی از اصول اساسی سیاست‌ها و رفتارهای رژیم صهیونیستی تبدیل شد. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

سیاست زور و جنگ دیوید بن گوریون از دهه‌ی ۱۹۳۰ به‌وضوح بر نقش اسلحه و زور در بقای یهودیان و تحقّق اهداف صهیونیستی تأکید داشت. در سال ۱۹۳۷ و در یکی از جلسات هستدروت (Histadrut اتحادیه عمومی کارگران اسرائیل) گفته بود: «ارزش و منزلت اسرائیل نه در رهایی، بلکه در جنگ است.» به باور او، تنها زور اسلحه می‌تواند سرنوشت قوم یهود را تعیین کند و قطعنامه‌های رسمی و مذاکرات با اعراب هیچ‌گاه تأثیر واقعی ندارند. در تلگرافی به سربازان و افسران تیپ نهم، بن‌گوریون با لحنی نظامی و تهدیدآمیز نوشت: «ای ملّت‌های شکست‌خورده گوش کنید! ترس از ما فلسطینیان را فرا می‌گیرد؛ دلیرمردان وحشت‌زده می‌شوند، اشک‌ها می‌خشکد و ساکنان کنعان پا به فرار می‌گذارند. شکوه و عظمت قدرت توست که آنان را چون سنگ سخت و منجمد می‌کند و ملّت برگزیده خداوند به هر کجا که او اراده کرده است، می‌رود.» (۶) با آغاز جنگ و تأسیس رژیم غاصب اسرائیل، بن‌گوریون دستور داد که فعالیت‌های نظامی صرفاً به دفاع محدود نشود. در بیانیه‌ای خطاب به نیروهای هاگانا (Haganah) در سال ۱۹۴۸ تأکید کرد که باید در طول جبهه حمله کنیم و خود را به محدوده‌ای محدود نکنیم که طبق قطعنامه‌ی تقسیم فلسطین به دولت یهود اختصاص یافته است. هدف باید هر دشمنی باشد که در مسیر ما قرار دارد و هیچ محدودیّت جغرافیایی نباید مانع آن شود. این رویکرد در دهه‌های بعد نیز ادامه یافت. مناخیم بگین، نخست‌وزیر بعدی اسرائیل، اقدام به جنگ را به یک «راهنما و محرّک وجودی» تبدیل کرد و اصل معروف دکارت «من فکر می‌کنم، پس هستم» را به «من می‌جنگم، پس هستم» تغییر داد. او در سال ۱۹۵۸ به سربازان اسرائیلی دستور داد که در مواجهه با دشمن عربی مهربان نباشند و تأکید کرد: «تا وقتی تمدن عربی را نابود نکرده‌ایم و بر خرابه‌های آن تمدن خود را بنا نکرده‌ایم، نباید نسبت به دشمن خود مهربان باشیم.» این نگرش مستقیماً از اصولی نشئت می‌گیرد که بن‌گوریون پایه‌گذاری کرد؛ بر اساس آن، هرگونه توافق با اعراب تنها از طریق زور و استفاده از سلاح ممکن است، زیرا به باور او اعراب قادر به همزیستی مسالمت‌آمیز با یهودیان نیستند. همین دیدگاه، پایه سیاست «بازدارندگی اسرائیل» را شکل داد و باعث شد که زور و خشونت به ابزار اصلی صهیونیسم تبدیل شود. بن‌گوریون، صهیونیست‌ها را همچون جنگجویان اسپانیایی می‌دید که با گلوله و آتش میلیون‌ها نفر از ساکنان اصلی آمریکای مرکزی و جنوبی را سرکوب کردند و جنگ و درگیری باید ادامه داشته باشد و صهیونیسم چاره‌ای جز استفاده‌ی مستمر از زور برای تحقّق اهداف خود ندارد؛ هر هدف عربی در جنگ بهانه‌ای برای سرکوب فلسطینیان و آواره کردن آن‌ها محسوب می‌شود. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

یهودیِ جنگجو به تعبیر اسرائیل تال (Israel Tal)، رئیس ستاد ارتش اسرائیل در سال ۱۹۷۳، سرنوشت هر ملّت را رفتار آن ملّت می‌سازد و همین سرنوشت، یهودیان را به «امتی جنگجو» تبدیل کرده است؛ امتی که دیگر امکان بازگشت از این مسیر را ندارد. او تأکید می‌کرد سربازان اسرائیلی باور دارند که نباید شکست بخورند، زیرا در صورت شکست، زنان و کودکانشان محکوم به اعدام خواهند بود. این تصور دائمی از تهدید، به یکی از بنیان‌های هویّتی رژیم صهیونیستی تبدیل شده است. صهیونیسم، برای پیشبرد اهداف استراتژیک و سیاسی خود در جهان عرب و سپس در سطح جهانی، بر نظامی‌سازی ساختار اجتماعی و سیاسی خود در داخل فلسطین تأکید کرده است. نتیجه‌ی این روند آن است که «ارتش اسرائیل» ابزار جنگی یک کشور و سرچشمه‌ی ارزش‌های اجتماعی و الگوی زندگی عمومی و خصوصی ساکنان سرزمین‌های اشغالی شده است. ارتش در این ساختار، مرجع تربیتی و فرهنگی جامعه به‌شمار می‌رود و نقش آن به مراتب فراتر از وظایف نظامی تعریف می‌شود. با تبدیل دولت صهیونیستی به نوعی «اردوگاه نظامی»، ارتش فقط برای دفاع یا توسعه‌ی مرزها عمل نمی‌کند و به مکانی تبدیل شده که در آن «تمدن اسرائیلی» شکل می‌گیرد و شخصیت یهودیِ مطلوب بازسازی می‌شود. بر اساس همین منطق بود که بن‌گوریون ارتش اسرائیل را بهترین تفسیر عملی از تورات می‌دانست؛ یعنی جایی که ایده‌های صهیونیستی نه در قالب شعار، بلکه در عمل نظامی و خشونت سازمان‌یافته، معنا پیدا می‌کند. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

هری اس. ترومن، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در دفتر بیضی شکل، در حال دریافت یک منورا به‌عنوان هدیه از داوید بن‌گوریون نخست‌وزیر اسرائیل. در سمت راست، ابا ابان، سفیر اسرائیل در ایالات متحده قرار دارد. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

دوستان و همراهان عزیز، این مسیر را پیوسته و بی‌وقفه دنبال کنید؛ چرا که قرار است پرده‌ها یکی‌یکی کنار برود. با جزئیات، نقشه‌ها و اهداف پنهان رژیم صهیونیستی، رو در رو آشنا خواهید شد. در این نبردِ تمدنی و ایدئولوژیک، شناخت دشمن صهیونیستی یک انتخاب نیست؛ یک ضرورت حیاتی است. آنان سال‌ها شبانه‌روز روی شناخت ما کار کرده‌اند و ما هنوز در الفبای شناختشان مانده‌ایم! پس بیایید با هم، در قالب مجموعه «آرماگدون»، گام‌به‌گام، لایه‌به‌لایه، با این رژیم و ماهیتش بیشتر و عمیق‌تر آشنا شویم. شناخت، اولین قدم بصیرت است؛ و بصیرت، سلاح اول در میدان فتنه. با ما همراه باشید. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

🔴 آخرالزمان که میگن اینه😔 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

⁉️ چرا ایرانی‌کشی در یهودیان به یک آرمان قدیمی و مقدس تبدیل شده است؟ نبرد یهود با ما بخاطر چیست! 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

لبنان؛ میدان اجرای طرح‌های صهیونیستی لبنان نیز در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ قربانی سیاست‌های توسعه‌طلبانه رژیم صهیونیستی شد. تجاوزات اسرائیل در این دوره حدود چهل هزار قربانی بر جای گذاشت و علاوه بر حملات مستقیم، اسرائیل با ایجاد و حمایت از گردان‌های مسلّح در جنگ داخلی لبنان، نفوذ خود را در این کشور گسترش داد. اسناد تاریخی نشان می‌دهد موشه شارِت (Moshe Sharett) با نام اصلی «موسی شرتوک» و دیوید بن گوریون در روند نظامی‌سازی و مکانیزه کردن ارتش اسرائیل در پرونده‌ی لبنان نقش داشتند. با این حال، هنگامی که شارِت نسبت به عملیات سرّی و غیراخلاقی بن‌گوریون در لبنان اعتراض کرد، هیئت وزیران او را از صحنه کنار گذاشت تا این فعالیت‌ها پنهان بماند. بعدها پسر شارِت، با وجود فشارها و محدودیّت‌های قانونی، بخشی از این اطلاعات را منتشر کرد. در یادداشت‌های روزانه‌ی شارِت که در ماه مه ۱۹۵۵ فاش شد، طرح اسرائیل برای فروپاشی لبنان آشکار گردید؛ طرحی که زمینه‌های آن سال‌ها بعد در جنگ ۱۹۷۸ لبنان نمایان شد. طبق این اسناد، موشه دایان (Moshe Dayan) وزیر دفاع دولت بن‌گوریون، در جلسه‌ای سرّی در ۱۶ مه قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن، بقایای درگیری‌های داخلی لبنان دستاویزی برای ورود ارتش اسرائیل به خاک لبنان و تصرف زمین‌های این کشور قرار گیرد. این رویکرد بخشی از سیاست کلان اسرائیل برای ایجاد بی‌ثباتی در کشورهای همسایه و بهره‌برداری از آن برای گسترش نفوذ خود بود. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

دیوید بن گوریون و موشه دایان 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

چشم‌انداز توسعه‌طلبانه بن‌گوریون یکی از محورهای اصلی اندیشه‌ی صهیونیستی در دوره‌ی بن‌گوریون، گسترش مرزهای اسرائیل به فراتر از محدوده اعلام‌شده در سال ۱۹۴۸ بود. او بارها و آشکارا تأکید می‌کرد که پروژه صهیونیسم با ساخت دولتی کوچک در بخشی از فلسطین کامل نمی‌شود و این دولت باید سکوی پرش برای دستیابی به «سرزمین اسرائیل بزرگ» باشد. بن‌گوریون در سخنانی صریح، کرانه باختری و شرق اردن را بخشی از طرح توسعه‌طلبانه‌ی آینده‌ی اسرائیل معرفی کرده بود. او می‌گفت: «در فلسطین‌شرقی زمین‌های وسیع‌تری که خالی از سکنه می‌باشد وجود دارد. رودخانه اردن لزوماً مرز دائمی هجرت و اسکان ما نیست. بدون تعدیلِ سندِ قیمومت، می‌توانیم تقاضایِ حقِ ورود به شرقِ اردن و اسکان در آن را بکنیم.» این نگاه، پایه‌ی نظری سیاست‌هایی بود که بعدها در قالب «اشغال»، «شهرک‌سازی» و «طرح‌های الحاق» دنبال شد. او همچنین بارها اعلام کرده بود که اسرائیل با جنگ تأسیس شده و تنها با تداوم جنگ می‌تواند بقا یابد؛ بنابراین هرگز به مرزهای موجود راضی نخواهد شد. در نگاه او، «امپراتوری اسرائیل» باید تا آنجا گسترش یابد که مرزهایش «از نیل تا فرات» امتداد پیدا کند. از نظر بن‌گوریون، تشکیل یک کشور یهودی! در بخشی از فلسطین «ابزاری قدرتمند» برای پیشبرد «مراحل بعدی صهیونیسم» و «وسیله‌ای برای بازپس‌گیری تمام سرزمین اسرائیل» بود. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

بن گوریون: اسرائیل با جنگ تأسیس شده و تنها با تداوم جنگ می‌تواند بقا یابد!!