"اَشعارِمَن"

وَ کمی به سویِ غزل:

"اَشعارِمَن"

آمدی آمدنت حالِ مرا ریخت بهم یک نگاهت همه یِ فلسفه را ریخت بهم

"اَشعارِمَن"

آمدی و دلِ من سخت در این اندیشه آن همه منطق و قانون چرا ریخت بهم؟!

"اَشعارِمَن"

قاضیِ عادلِ قصه به نگاهت دل باخت یک نِگه کردی و یک دادسَرا ریخت بهم..

"اَشعارِمَن"

چهره یِ شرقیِ زیبایِ تو شد موجبِ خیر یک به یک انجمنِ غرب گرا ریخت بهم

"اَشعارِمَن"

شاعران ؛طالبِ سوژه،همه دنبالِ تواند سوژه پیدا شد و شعرِ شُعرا ریخت بهم

"اَشعارِمَن"

جاذبه مالِ زمین است ؛ تو شاید دزدی که فقط آمدنت جاذبه را ریخت بهم

"اَشعارِمَن"

عشق یعنی که تو باشی و من و پاییز و .. نَم نَم و خِش خِش هر کوچه‌ی تهران باشد