می‌رسم به همچین عکسای اتفاقی‌ای وسط گالریم و فکر می‌کنم که [اون لحظه تو مغزم چه فعل و انفعالاتی رخ داد که از این عکس گرفتم؟]

تویی که هر متر مربع توی خیابون یا هر نقطه ی دیگه از زمین، لحظه ای ازت غافل میشیم و برمیگردیم و می‌بینیم داری از برگ روی زمین عکس می‌گیری:

💆🏻‍♀

این دست پخت اجنبی است!

من نمی‌دونم خداوکیلی عزیزم تو اینارو می‌بینی و بازم از این جنگ داخلی پیش اومده حمایت میکنی یا چچچیییی؟

هوا کاملا اتفاقی دلش خواست از بهمن بره روی اردیبهشت.

نه داداش ببین ترامپ میخواد بیاد مارو نجا... واکنش من:

کارهایم را به خدا واگذار می‌کنم. _غافر،۴۴.

شماها جدی جدی کانال می‌زنید بعد مامان باباتون خبر ندارن؟ من نه تنها جفتشون عضو هستن بلکه برای پست‌گذاری تو اینجا باهاشون مشورت می‌کنم و لینک اینجا رو به هر آشنایی که فکر کنید دادن. [خاله،‌ دایی، دوستای خودشون و هر بنی‌بشری که متصور بشید]

این ویدئو رو درست کردم که تقدیم کنم به اون "دو هزار و چهارصد و بیست و هفت نفر" که الان چهل روزه دیگه نفس نمی‌کشن. برای اونایی که مطمئنم لحظه‌ای که وارد میدون شدن تا نفسای آخر پای همین عقیده و پای "ایران" موندن. برای اونایی که قصه‌ی شهادتشون روضه‌ی مصور بود. بچه‌هایی که احتمالا وقتی برای وطن انشا نوشتن با همین جمله‌ها شروع کردن. امیدوارم ماهم مثل اونا بشیم و فدایی ایران. [همهٔ کلیپ‌ها و صوت کار من نیست. من صرفا باعث کنار هم قرار دادن این‌ها شدم.]