در اتوبوس زهوار در رفته نشسته‌ام و تمام مسیری که سه روز پیش آمده‌ایم را از پنجره‌ی چرکینش تماشا می‌کنم. راننده برای اتوبوس عزیزتر از جانش لامپ‌های نواری صورتی که رو به بنفش می‌زنند خریده و یک عکس از آن داش مشتی‌های لاتی هم در ابعاد بزرگی چسبانده به دیوار. می‌شود حدس زد که در دوران خود اسبی چالاک بوده که برایش سر و دست می‌شکنند. آخ ببخشید، کجا بودیم؟ می‌گفتم. به جز من سه چهار نفر دیگر بیدارند و بقیه خواب. حق هم دارند، از ساعت چهار صبح برای پرواز هفت صبح بیدارشان کردیم که چه؟ از بهشت ایران برویم. به حدی زود رسیده‌ایم که همزمان با پیاده شدن ما از اتوبوس ماشین کادر پرواز هواپیمایی "ماهان" جلوی در ترمز می‌زند. در گوشم، شجریان بسی غمگین می‌خواند و نزدیک است اشکم را در بیاورد، بگذریم. دوباره روی صندلی‌های فرودگاه ولو شده‌ایم و نصف بیشتر خوابند. پرواز را صدا می‌زنند و می‌رویم که بلیط بگیریم. از ۶ نفر اول هستم، حال توی صف ایستادن را ندارم‌. خلاصه کنم، سوار هواپیما می‌شویم. انگار بچه‌ها فقط خیال خواب دارند، دوباره نشسته، کمربند بسته و سلام بر خواب هفت پادشاه. من هم دلم می‌خواهد بخوابم، اما دوست دارم برای آخرین بار نگاه کنم، اصلا برای همین به مهشید اصرار کردم که بغل پنجره بنشینم. از وقتی هواپیما بلند می‌شود خیره می‌شوم به بیرون پنجره. چشم می‌چرخانم. شده‌‌ام عین بچه‌هایی که بار اول است سوار هواپیما می‌شوند‌. کارخانه‌های حومه‌ی شهر را رد می‌کنیم و به خود شهر می‌رسیم. اضطراب تمام وجودم را فرا می‌گیرد، نکند رد کرده باشم؟ به یک فضایی خالی می‌رسیم که انسان‌ها در آن مانند مورچه‌اند، گمان کنم صحن کوثر باشد، به گنبد می‌رسیم، تا آخرین لحظه نگاه می‌کنم. حرم از دیدرسم خارج می‌شود. خداحافظی می‌کنم و با آرامش خاطر تا اصفهان تخت می‌خوابم. نویسنده: اسرا. [کپی نکن دوست من، قلم خودت خیلی بهتر می‌نویسه💕.]

اممم راستشو بخواید یه متن دیگه نوشته بودم ولی اون به مقدار زیادی کلیشه بود، این متن مال حدودای ۳۰ اردیبهشت پارساله و خب قدیمی حساب میشه. امیدوارم که خوشتون بیاد.

بهترین جمله‌ای که خطاب به امام رضا شنیدم این بوده. تو علی هستی و مشهد نجف اشرف ماست...

خیلی وقت پیش، اونقدر پیش که حتی یادم نمیاد چندسال پیش بود، یه عکس دیدم از باب الرضا تو حرم امام علی'ع که کنارش با یه تایپوی خیلی قشنگ اینو نوشته بود، از اون‌موقع هروقت می‌رفتم مشهد یا نجف تو ذهنم بود و دی ماه که رفتم نجف، از اول قول دادم که یه عکس اون‌شکلی بگیرم که شد این عکس :).

کاش من امروز بین گل‌های نیلوفر گم می‌شدم و برنمی‌گشتم.

خلیج همیشه فارس. هرمز همیشه تنگ.

📖 متن کامل پیام حضرت آیت‌الله سیّدمجتبیٰ حسینی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی به مناسبت روز ملی خلیج فارس 📲 @rahbar_enghelab_ir

به یاد تمام اعضای نورلند و چنل های paradox و اسرا و ردا و mon abry و هی و Lara و Diary و سرباز و Moob photo و رویا خانه و Mind over matter و به من بگو لیلی و یک روز در آذر و مسکوت و همرازمن و لیما.

آقا شاید باورتون نشه من دقیقا وقتی گذاشت تو کانالش دیدم، گفتم بعد میام فوروارد میکنم کلا یادم رفت😭. قربون شما، ممنونم خیلی😭🌟.

بیاید یه چیزی رو به قطع بهتون بگم. اون‌موقع که مطمئنی امشب میزنن، بدون قطعا نمی‌زنن.

:))))