- داشتن پناهی از جنس تو ، رویایی ست در این ذهن متروکه من ، اگر شبی بیایی و مرا رام کنی ، خدا را خوش میاید : )!❤️‍🩹'🔒

- اون دیالوگ که می‌گفت : ‹ آدم کسی که دوسش داره رو یادش نمیره ؛ فقط یاد میگیره کمتر راجبش حرف بزنه ، کمتر فکر کنه تا کمک کنه کمتر دلش تنگ بشه ، همین.. چقدر حق بود:)🤍'🐚.𖧧 ָ࣪ ›

- نرگس صرافیان طوفان یجا خیلی قشنگ میگه :

‹‍ الهی‌قسمتت‌باشد ، همان‌چیزی‌که‌می‌خواهی:)!📼ᝢ🌱 ›

وقت کم بود نشد حرف دلم را بزنم .. دوستت دارم خود را به خیابان گفتم :)!

گر گویم که مرا با تو سر و کاری نیست در و دیوار گواهی بدهد کاری هست :)!🌱

- بسم الله الرحمن الرحیم - ( حضور تو خونه محسن رحیمی ، نزدیک شدن به عطیه و سپهر خانواده رحیمی چیزی بود که من دو سال تمام بهش فکر کردم هردفعه بیشتر از دفعه قبلی از انجام دادنش ترسیدم ولی من مریمم ؛ مریم محجوب دختر علیرضا محجوب ؛ ) مریم : آقای رحیمی این عشق و علاقه عماد به من برام قابل ستایشِ و دوست دارم باور کنید که منم به همون اندازه عاشق عماد جانم ؛ ولی خوب راستش فلا تو یه شرایطی هستم که .. محسن رحیمی : که چی؟! چه شرایطی ؟! کمکی از دست من یا عماد برمیاد ؟! مریم : راستش من دنبال کار میگردم ؛ به پولش احتیاج دارم و نمیخام تا قبل از کار و پول به ازدواج فکر کنم ؛ میدونم شاید با خودتون بگید عماد انقدری داره که خرج من و زندگیم کنه ولی من میخام با پول خودم حداقل یسری چیزای اولیه زندگی رو تهیه کنم متوجه اید ؟! محسن : بله بله ؛ خوب چرا نمیای شرکت پیش خودم کار کنی؟! اگر خودت و البته عماد راضی باشید ، مریم : واقعا ؟! یعنی میشه ؟! خوب این عالیه عماد جان تو راضی دیگه ؟! مگه نه عزیزم ؟! عماد : معلومه که اره اینجوری بجز محیط دانشگاه تو محل کار هم پیش منی و .. هنوز جملش کامل نشده بود که صدای دست جیغ مهمونا بلند شد سپهر با کت شلوار چرم مشکی وارد سالن شد ؛ عطیه زودتر از همه واسه خوش‌آمد گویی و تبریک جلو رفت ؛ (سپهر خیلی عوض شده بود ؛ پولداریِ عطیه حساابی بهش ساخته بود ؛ بوی عطر ورساچه اروسِ لعنتیش توی فضای سالن پیچید بیشتر از هر زمانی تنفر منو نسبت به خودش خانواده رحیمی این خونه خرابه بیشتر کرد ؛ ) جلو رفتم سلام کردم : مریم : سلام آقا سپهر تبریک میگم ؛ عطیه خانوم حساابی زحمت کشیدن قدرشو بدونید سپهر با نگاهی که پر بود از سوال و تعجب گفت : سپهر : سلام مچکرم ولی من شمارو به جا نیاوردم ؟! رفیق عطیه اید ؟! اومدم جواب بدم که عطیه با اومدنش پیش دستی کردو پرید تو حرف : عطیه : نه فداتشم هم دانشگاهیِ عمادِ ؛ سلام مریم جون ؛ خوش‌اومدی برو بشین ! با اوهومی به بحث خاتمه دادم رفتم کنار میز کادو ها و جعبه کادوی خودم رو گذاشتم رو میز بعد هم کنار عماد نشستم ؛ مریم : عماد من استخدام میشم تو محل کار بابات دیگه نه ؟! عماد : اره دیوونه ؛ منو داری غصه هیچی رو نخور ! ( دلم میخواست بهش بگم حضورش باعث غصه خوردن منه ؛ ولی خوب فعلا زود بود ؛ خیلی زود .) #گلاریس #پارت‌ششم بدون آیدیِ منبع کپی نشه لطفا ! @aye_110

یه جمله ی خیلی قشنگ کوردی هست که میگه :

‹ یه روژ نینِمت هِناسم مگریَه › یعنی : یه روز نبینمت نفسم میگیره همینقدر کوتاه و جان بخش : )🤍🌱

- نوشته بود : امروز تولدِ بابام بود ، گفتیم اول آرزو کن بعد شمع‌ها رو فوت کن ، برگشت رو به مامانم وقتی که داشت به چشاش نگاه می‌کرد گفت ‹ آرزوی من 25 سال پیش برآورده شده (: ›

وقتی‌بهت میگم دوست دارم درواقع یعنی هروقت کنارمی‌خوشحال ترینم فکر کردن بهت حالمو خوب میکنه یعنی‌هر اتفاقی هم برام بیوفته بازم دلم به بودن تو خوشه : )!🧜🏻‍♀💜