من عکس هایی که اونقدر تمیز و شفاف نیستن رو دوست دارم،عکس هایی که ادم ها توش ژست نگیرن و حواسشون به دوربین نباشه،عکس هایی که کمی تارن و صرفا قراره یه بخشی از زندگی رو نشون بدن،عکس هایی که نیتشون نشون دادن مهارت عکاسی عکاس نباشه بلکه نشون دادن زندگی باشه،عکس هایی که گاهی بی معنان و تو به یه صحنه نگاه میکنی و میبینی چقدر نور قشنگه و از همون عکس میگیری،عاشق عکس های بدون برنامه ریزی ام یا عکس هایی که ظاهرا ادم ها حواسشون نیست.
مشکلم این بود که تو دنیایی که عشق فراموش شده و همه چیز شده سرگرمی و نیاز،من دنبال عشق بودم.