بادماراخواهدبرد
نیمکت های این مدلی همیشه حس عجیبی رو بهم میدادن، مخصوصا موقع غروب یا شب.
حس میکنم یه روز باید دست کسی رو بگیرم و بگم بیا بریم رو نیمکت بشینیم و حرف بزنیم.
میتونم به وضوح تفاوت های آدمها رو توی "سبک زندگی" ببینم، خیلی برام همیشه جالب بوده که بدونم وقتی من صبح از خواب پامیشم و دارم موهامو شونه میکنم و چای میخورم، بقیهی آدما چیکار میکنن، دوست دارم بدونم آدمها "چجوری" رندگی میکنن، کی میخوابن کی بیدار میشن، آیا تو زندگی عادت هایی دارن که به طور مداوم انجامشون بدن؟
برام واقعا هیجان انگیزه که میبینم من و دوستم از زمین تا آسمون شیوهی زندگی کردنمون باهم فرق داره.