دلم می‌خواد تا ابد بنویسم و کتاب بخونم.

کره← 50 گرم شکر← 1/4 پیمانه تخم مرغ ←۱ عدد متوسط وانیل ←نوک قاشق چای خوری نمک ←نوک قاشق چای خوری(خیلی کم) آرد ←۱ پیمانه بکینگ پودر ← ۱ قاشق مربا خوری ☆ ابتدا کره و شکر رو ۳ دقیقه با همزن برقی میزنیم و بعد تخم‌ مرغ‌ رو اضافه میکنیم . ۲ دقیقه کره/شکر/تخم مرغ رو هم می زنیم و بعد مواد آردی (آرد /بکینگ پودر/ وانیل) رو اضافه میکنیم و با قاشق آروم هم میزنیم تا حالت خمیری بگیره. در ادامه شروع به ورز دادن میکنیم تا حدی که به دست نچسبه ( اگه چسبندگی داشت یکم آرد اضافه کنید و ورز بدین آرد زیاد نریزید که حالت خشک بگیره درحدی که نسچبه کافیه) زیاد ورز ندین چون به روغن می افته و سفت میشه. در آخر خمیر نرمی که بدست اومده رو تو نایلون بزارید یخچال ۱ ساعت استراحت کنه. و در نهایت میتونید خمیر رو هر طرحی که دوست دارید قالب بزنید و ۱۵ دقیقه تو دمای ۱۸۰ درجه تو فر از قبل گرم شده بذارید بپزه . همین که کف کوکی ها طلایی شد فر رو خاموش کنید بزارید بیرون ۱۵ دقیقه ای بمونه سرد که شد از روی کاغذ جدا کنید . اگه میخواین نرم بمونه بعد سرد شدن تو ظرف در بسته نگهدارید و اگه خواستید ترد تر شه میتونید چند دقیقه بیشتر تو فر نگهدارید( به جای ۱۵ دقیقه ۲۰ دقیقه) ( البته اگه بیشتر بیرون بمونه خودش ترد تر میشه و نیازی به زیاد موندن تو فر نداره) و در آخر امیدوارم ازش لذت ببرین، نوش جان . *این رسپی رو از ایشون تو تلگرام برداشتم دوست داشتید بهشون سر بزنید دیلی خیلی نازی دارن https://t.me/thenightwemeetorchid

واقعا ململانی و دلپذیر بود عاشقش شدم😭 اینم بگم که حتما لازم نیست ۱۵ دقیقه بذارید تو فر چون کوکی جوریه که بعدش از این که درش اوردی یکم سفت می‌شه خیلی حواستون باشه ۱۰ دقیقه ای اوکیه به نظر من بازم خودتون چکش کنید.

هرچیزی رو رها می‌کنید، لطفا هنر رو رها نکنید. من دیوونه‌وار عاشق اینم که آدم ها برای چیزی با دقت و تمرکز وقت بذارن، آروم و با حوصله مداد رو روی کاغذ بغلتونن و روی چیزی کار کنن، چیزی که نه وظیفه‌ای ضروریه و نه از سر اجبار، با عشق و حوصله کاری رو انجام دادنه. عاشق تماشا کردن آدم‌ها موقع آرایش کردن و نقاشی کشیدن و نوشتن و ساز زدن و کارهای هنری ام انگار چیزی تو اون لحظه و اون ثانیه درون آدم‌ها به وجود میاد که نمی‌دونم اسمش رو چی بذارم‌. حتی اگه نتیجه اونقدرهاهم ایده‌آل نباشه اما برای من خیلی خیلی با ارزشه و خیلی خیلی قابل ستایش. چیزهایی تو زندگی هستن که مربوط به کار و درس نیست، چیزهایی که اگر نباشن من هم زیر بار این همه غصه‌ای که دارم له می‌شم، مثل چای ریختن و کتاب خوندن، مثل پادکست گوش دادن و مرتب کردن اتاقم، مثل آهنگ گوش دادن و نقاشی کشیدن، مثل رقصیدن جلوی آینه و آرایش کردن، مثل ساز زدن مثل خوندن مثل نوشتن، چیزهایی رو تو زندگی پیدا کن که حتی اگر طناب زندگی به مو رسید، اونها مانع پاره شدنش بشن.

someday i finally gonna let go i know there's a better way i wanna know what's over that rainbow i'm gonna get out of here someday.