با غدیر خم دلم مانوس شد شد علی مولا خدا خشنود شد آسمان لبریز از فانوس شد #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی سه گانی

تا دلم از مهر تو غرق تمنا میشود بر لبم گلواژه ی نامت شکوفا میشود قافیه مضمون ردیف شعر من اصلا علی با علی مهر الفبای زبان وا میشود ازفضیلت های تو هرچند که گویم کم است قطره ای از فضل تو یکباره دریا میشود آسمان مکه آن شب غرق حیرت گشته بود ذکر تسبیح ملک ناد علیا میشود روز میلادت حلول نور بود وروشنی کعبه از شوق نگاه تو دلش وا میشود مکه شد با مقدم گلبار تو فخر زمین در هبوطت علم وحلم وعشق معنا میشود بر نگین خاتم خلقت درخشد نام تو آسمان ازمهر رویت ماه ورخشا میشود در غدیر خم خدا دست تو را بالا گرفت گفت پیغمبر ،علی بعد ازتو مولا میشود آسمان دیده ام بارانی ودل ابری است درهوایت دامنم ازاشک دریا میشود در اذان ودر قنوتم ذکر زیبای شماست میبرم تا نام تو دل غرق غوغا میشود بهترین بانوی عالم عاشق ودلداده ات فاطمه چون آینه درتو مجلا میشود #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی #عید_غدیر #ذکر_علی_عباده

.#امام_رضا_علیه_السلام #امام_رضا_علیه_السلام_مدح_منقبت #زیارت_مخصوصه #غزل دویدم با چه شوقی کوله‌بار عشق را بستم قدم برداشتم..، دیدم میان مشهدت هستم! دل تاریک من دارد به سوی ماه می آید فقیری لابه‌لای زائران شاه می آید به یاد قبله‌گاه مرقدت بستم صلاةم را دم بابُ الجَواد از یاد بُردم مشکلاتم را عجب حال خوشی! ، دارم امین الله می خوانم نشستم روبه رویت " آمدم ای شاه " می خوانم بزرگ کشور ما ، آبروی مُلک ایرانی! رعیّت دور تو جمع اند ، سلطان خراسانی! سکوتم در هیاهو می دَوَد دنبال لَحن تو تویی فرزند موسیٰ! کوه طور ماست صحن تو شب از "وَالشَّمسِ" رویِ تو به پستو می رود هر روز کنار گنبدت خورشید از رو می رود هر روز کبوترزاده ام ، دلواپس گندم شدم آقا من آن طفلم که بین صحن هایت گم شدم آقا حواسِ پرتِ من را این سه‌شب غرق زیارت کن بیا ای ضامن آهو! گدایت را ضمانت کن مرا از چنگِ پابندِ گرفتاری رها کردی گره های مرا با پنجره فولاد وا کردی خودت شور جوانی را به من دادی سرِ پیری دلم را مثل کفش کهنه ای تحویل می گیری در این آئینه ها تکرار شد فریاد ایمانم : رضا جانم ، رضا جانم ، رضا جانم ، رضا جانم در آغوش تو جا خوش کرده این بی دست و پا انگار ضریحت را بغل کردم ، بغل کردی مرا انگار چه می خواهد شهیدی که ببیند همجوار توست چه خوشبخت است آنکس که مزارش در کنار توست رها کردی پرش را از اسارت ، گفتی آزادی پس از یک عُمر خدمت ، مُزد نوکر را چه خوش دادی! سپردی دست خادم‌ها سیاهی های پرچم را تمام حاجتم این است..، باشم این مُحَرَّم را دم فوّاره ها از مشک سقّا آب می نوشم لباس مشکی ماه عزا را با تو میپوشم همین که ناله ی یَابْن‌َالشَّبیبَت راه می افتد تَصَوُّر می کنم از روی مرکب ، شاه می افتد ▪️ نوک سرنیزه با دندان او برخورد خواهد کرد سُم مرکب تمام پیکرش را خُرد خواهد کرد ✍#بردیا_محمدی

وقتی تو را برتر از آدم آفریدند یعنی فراتر از دو عالم آفریدند نامت که آمد روی لب‌های موذن بر گونه‌های صبح، شبنم آفریدند انگشتر خلقت نگینی چون تو می‌خواست نام تو را در قلب خاتم آفریدند وقتی تو را دردانه‌ی عرش خداوند وقتی دلت را کاشف‌الهم آفریدند حبل المتینی، سِرّ اسما خدایی نام تو را از اسم اعظم آفریدند آن روز اسماعیل، حتما «یا علی» گفت آن روز... آن روزی که زمزم آفریدند کعبه ترک دارد هنوز از اشتیاقت دیوار آن را گر چه محکم آفریدند دنباله‌ی ذکرت صراط‌المستقیم است راه تو را راه مسلم آفریدند وصفت نمی‌گنجد میان بیت‌هایم واژه برای وصف تو کم آفریدند #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی سه شنبه ۸ آبان۱۴۰۳ #کاشان #پیام_کاشان اینجا است👇 https://eitaa.com/joinchat/3907518475C490c3d9ea9