هدایت شده از دلنوشته های بانوی کاشانی
آسمانِ دلم بیستاره است.
باد، حتی برگِ آخرین آرزو را هم با خود برد.
سکوت، تنها همسایهام شده؛
اما شاید همین سکوت، پُلی است به سوی تو...
#اعظم_کلیابی
#بانوی_کاشانی
بال پرواز مان شکوفا شد...
سهم مان آسمان زیبا شد...
پیله جایی برای ماندن نیست
#اعظم_کلیابی
#بانوی_کاشانی
روشنی را غبار می دانند
ماهیان را گریز دریا نیست
برکه را چشمه سار می خوانند
#اعظم_کلیابی
#بانوی_کاشانی
#سه_گانی
پنجشنبهها
همیشه یک جورِ خاصی دل را میلرزانند؛
مثل غروبی که آرام میرسد و در دلش،
هم خستگیِ روزهای گذشته را دارد
و هم دلتنگیِ روزهایی را که نیامدهاند.
پنجشنبه که میرسد،
انگار قلبم بیشتر از همیشه
به نبودنت فکر میکند؛
به حرفهایی که نگفتم،
به نگاههایی که جا ماندند،
به خاطرههایی که هنوز
در گوشهای از دلم نفس میکشند.
پنجشنبهها
بوی دلتنگی میدهند؛
بوی سکوت، بوی انتظار،
بوی نامی که هنوز
در اعماق جانم زنده است.
و من هر پنجشنبه
با تمام بغضِ آرامم
فقط یک چیز را میفهمم:
خاک سرد نیست
و دلتنگی تمام شدنی نیست ...
نه از یادم رفته ای ...نه میروی ...ووو نخواهی رفت...
#اعظم_کلیابی
#بانوی_کاشانی
#آسمانی_ها
#پنج_شنبه
#دلتنگی
#پدرم