من اولش فکر میکردم
یه چیزی بین ما خراب شده؛
ولی بعدش فهمیدم نه، همه چی بین ما تموم شده.
و این غمگینترین چیزی بود که باید باهاش کنار میومدم.
«ادب» خوشگل ترین، کاریزماتیک ترین و یونیک ترین ویژگی یه انسانه.
آدم جدید؟
نه ممنون. من هنوز زیر آوار اونیم که یه روزی فکر میکردم خونمه...
«چطور بگویم؟ انگار که از جنگ برگشتهام با خبر پیروزی، اما خانهام ویران و خانوادهام مُردهاند.»
حالم رو از دیوارهای اتاقم بپرس، از بالشی که شبها زیر سر میذارم، از تلخی و سیاهی ریههام، از زخمهای گوشه ناخنهام، از گودی زیر چشمهام، از آهنگهایی که گوش میدم، حالم رو از من نپرس.