“پنج قدم فاصله” داستانی ناناز و در عین حال تلخ از عشق بود که زندگی و امید در مواجهه با بیماریه. داستان با “استلا” و “ویل” شروع می‌شه، دو نوجوانی که به خاطر یک بیماری نادر ریوی، زندگی‌شون محدود به بیمارستان و فاصله‌ی پنج قدمی از دیگرانه. اون‌ها با وجود تمام محدودیت‌ها، عاشق هم می‌شن و سعی می‌کنن از هر لحظه با هم بودن لذت ببرن و این فیلم به من یادآوری می‌کنه که عشق می‌تونه در سخت‌ترین شرایط هم شکوفا بشه، اما گاهی سرنوشت مسیر دیگه‌ای رو برای عاشقان واقعی رقم می‌زنه و اون‌ها رو از هم دور می‌کنه، درست مثل فاصله پنج قدمی که همیشه بینشون باقی می‌مونه و شاید واقعا این حرف درسته که "خدا هیچوقت نخواسته عشاق واقعی بهم برسند، باهم بمانند"

Five feet apart"

شدیدا نیازمند یه بلیط بدون برگشت به سوی مشهدم.

🦢*/

نماز استغاثه با انقلابی‌ها🇮🇷*