eitaa logo
ساهور؛انجمن علمی«ادبیات تاریخی»
232 دنبال‌کننده
399 عکس
22 ویدیو
3 فایل
📩ساهور؛ انجمن علمی "ادبیات‌تاریخی" دانشگاه باقرالعلوم علیه‌السلام استاد راهبر سرکار خانم دکتر زهرا روح‌اللهی امیری #ادبیات_تاریخی #بررسی_رمان‌های_تاریخی #برگزاری_نشست_های_تخصصی #برگزاری_کارگاه_های_تخصصی
مشاهده در ایتا
دانلود
استناد و اطلاعات پادزهر شبهات آقای بهبودی در بیان دلیل ایجاد شبهات در جامعه گفتند: علت اصلی ایجاد شبهات در جامعه‌ی ما این است که ما یک جامعه مستند نیستیم. در تعصبات زندگی می‌کنیم نه با اطلاعات و دانش، هرجا تعصب فرمان دهد کشیده می‌شویم. شخصیت‌های دوران معاصر پهلوی زنده هستند و نزدیک شدن به آن‌ها کار آسانی نیست، تنه به تنه‌ی ما می‌زنند چه مثبت و چه منفی، من در نگارش تاریخ رضاخان بیشتر با این مسئله روبرو شدم. این کار فوت و فن می‌خواهد. ما چاره‌ای جز فربه شدن در دانش نداریم تا شبهه‌های توخالی و نیمه خالی با علم و دانش جواب داده شود. نه علم قطره‌ای، خلاصه و فشرده یک احاطه و غلبه بر حوادث معاصر نیاز داریم که معمولاً کم است. 🌐https://eitaa.com/bouath
تنفس اقتصادی و اجتماعی لازمۀ رشد فرهنگی آقای بهبودی در توضیح لوازم کار فرهنگی گفتند: تا جامعه خودش را به مراتب بالا نکشد، تنفس اقتصادی و اجتماعی نداشته باشد، ما همچنان در امور فرهنگی کم نفس خواهیم بود. جامعه‌ مانند بافت یک فرش است که باید تمام عناصر آن کنار هم باشند تا نقش اسلیمی آن جلب توجه کند. باید درست بافته شود. ما در جامعه‌ای بحران زده زندگی می‌کنیم؛ اما توقعات فرهنگی ما برای یک جامعه‌ی بحرانی نیست. توقعات ما می‌بایست با شرایط جامعه هماهنگ باشد. ما از جماهیر شوروی که در ادبیات قوی‌تر نیستیم، چرا ادبیات کمکی به نظام اتحاد جماهیر شوروی نکرد؟ چون ادبیات او با مسائل سیاسی، اقتصادی و اجتماعی همراهی نداشت. 🌐https://eitaa.com/bouath
حکمت،هنر،حقیقت این جمله محمد حسن شهسواری در مقدمه کتاب« حرکت در مه» است: «تجربه برآمده از یک دهه برگزاری کارگاه‌های رمان نویسی مرا متقاعد کرده است که مشکل اصلی نویسندگان ما نداشتن تکنیک‌ها و قواعد نویسندگی نیست؛شیوه زندگی کردن و اندیشیدن همچون یک نویسنده است.» نوشتن موثر و ماندگاریعنی ایستادن در یک جایگاه تمدنی. نه صرفاً سیاه کردن کاغذها و به هم بافتن شخصیت‌ها و وقایع و ماجراها. تکنیک‌ و قواعد و فرم را در چند کلاس نویسندگی می‌توان آموخت یا با مطالعه سه اثر بزرگ داستان نویسی نوشته: رابرت مک کی(داستان)،جان تروبی (آناتومی داستان)و کریستوفر ووگلر(سفر نویسنده)؛می توان به اصول داستان و پیرنگ و شخصیت پردازی و سبک و فرم رسید. آنچه مهم است اندیشه نویسنده است و دنیایی که به آن نگاه می‌کند و دریچه‌ای که از آن به دنیا می‌نگرد. اندیشه نویسنده یعنی اینکه بداند؛ادبیات هنر است اما اگر بدون حکمت باشد نه عمق دارد نه ماندگار می‌ماند. نویسنده ایرانی باید بداند که از یک سکوی تمدنی دارد می‌نویسد و نوشته‌اش باید به پیشبرد این تمدن و توسعه ی مبانی آن کمک کند. یعنی هنرش را با حکمت بیامیزد. حکمتِ هنرمندانه وقتی متولد می‌شود که فلسفه و ادبیات با هم ترکیب شوند. اینجاست که هم تحلیل ساختاری عمیق از ماجراها و وقایع تاریخی ارائه می دهیم و هم توانایی هنرمندانه برای نشان دادن تاثیر آن در زندگی روزمره مردم را به دست می آوریم. تاریخ نگاری آکادمیک با ادعای روشمندی و عینیت، مرز خود را با ادبیات تاریخی خلاق که از تخیل و ابزارهای داستانی استفاده می‌کند مشخص کرده است. سوال این است که آیا این دو در نهایت به سمت یک هدف (فهم گذشته) حرکت می‌کنند؟آیا حقیقت تاریخی تنها از طریق اسناد رسمی قابل دسترسی است یا روایت‌های ادبی نیز می‌توانند حقیقتی عمیق‌تر را منتقل کنند؟ مثلث :حکمت ،هنر ،حقیقت؛ از همراهی فلسفه علوم اجتماعی و ادبیات تاریخی شکل می‌گیرد. فلسفه علوم اجتماعی نماینده حکمت نظری است و کارش تدوین پرسش‌های بنیادین و روش‌های نقد. ادبیات تاریخی نماینده حکمت عملی_ روایی است؛ خِرَدی که در بافت واقعیت‌های انضمامی و روایی متجلی می‌شود. ارتباط آنها یک دیالکتیک سازنده ایجاد می‌کند که محصول نهایی آن نه فقط دانش بلکه بینش است. بینشی که هم عقلانیست و هم احساس برانگیز هم تحلیلی است و هم روایی. این ارتباط در روایت، به تولید شکلی از معرفت تاریخی_ اجتماعی می‌انجامد که از خشکی علوم محض و بی‌ضابطگی هنر محض فراتر رفته و حقیقت گویی چند بعدی را ممکن می‌سازد. فلسفه چهارچوبی برای فهم ادبیات تاریخی فراهم می‌کند و ادبیات تاریخی ماده غنی برای بحث و اصلاح فلسفه علوم اجتماعی. فلسفه علوم اجتماعی چراغی نظری برای تحلیل و نقد ادبیات تاریخی است که به ما می‌گوید هر روایت تاریخی: ✅ بر پایه پیش فرض‌های فلسفی درباره عینیت، علیت ،عاملیت بنا شده‌اند. ✅ محصول زبان و گفتمان خاص خود است. ✅ انتخابگرانه است و بعضی صداها را برجسته و بعضی را حذف می‌کند. ✅ معنا آفرین است وگذشته را به یک کل منسجم روایی تبدیل می‌کند. میز گفتگوی ادبیات تاریخی و فلسفه علوم اجتماعی از گردهم آمدن انجمن ادبیات تاریخی ساهور و انجمن فلسفه علوم اجتماعی در دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام.نوشتن از یک جایگاه تمدنی بدون اندیشیدن و فلسفیدن کاری سطحی و گذراست. بنیان های اندیشه نویسندگان باید در بوم خودشان شکل بگیرد تا در جهان طنین بیندازد: بومی بنویسیم ،جهانی می‌شویم. این میز گفتگو تنها یک انتخاب آکادمیک نیست بلکه ضرورتی برای فهم پیچیدگی زندگی انسان در تاریخ است. 🌐https://eitaa.com/bouath ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــ
جزئی و ظریف در مقابل یک اشتباه بزرگ آقای بهبودی در مورد یک مواجهه‌ی درست و اثرگذار در برابر پهلوی گفتند: در موضع‌گیری ونقد گاهی کلیت را هدف قرار می‌دهیم در حالی که مخاطب آن کلیت را قبول دارد و این حرکت بی‌فایده است. باید پایه‌ها و جزئیات هدف باشند، مثل موریانه‌ای که عصا را می‌خورد. در مورد پهلوی هم همینطور، باید به سراغ جزییات برویم. رضاخان نه زمین‌خوار که در واقع یک ایرانخوار بود. دفتری که روستاها و شهرهای خودش را در آن ثبت کرده، دفتری رحلی و قطور است که با خطی ریز مایملک او را نوشته‌اند. مثلاً چگونگی تصرف یک ده، ریز موضوعی زیبا برای نوشتن است. جاده فیروزکوه را به خاطر زمین‌های خودش کشید. به اسم جاده شاهی، اما اینکه چقدر آدم در این انفجارها تلف شده اند، فقط خدا می‌داند! دومین ریز موضوع کارخانه قند است، اول فریمان را مال خود کرد بعد مثل اینکه کسی تغییری در دکور خانه خودش ایجاد کند، آنجا کارخانه ساخت و جاده کشید. مسئله‌ی بعدی خط خزر تا فارس است که از اواسط قاجار مورد مطالبه مردم بود. آن‌ها تمام عقب‌ماندگی خودشان را در نداشتن همین ریل آهن تصور می‌کردند. تبدیل به آرزویی عمومی شده بود. یکی از شعارهای رضاخان هم بود. راه آهن خرمشهر تا دزفول کشیده شد البته این راه آهن هیچ فایده‌ای نداشت. چون ما برای استفاده‌ی اقتصادی از آن بندری نداشتیم. 🌐https://eitaa.com/bouath
هدایت شده از میراث زخم خورده
🔴 بخوانید.. صد سال است که نگذاشتند بخوانیم👇 بیایید صد سال به عقب برگردیم. زیر تاخت و تاز دو قدرت استعماری روز، و است. روس در شمال، نیروی را ساخته و انگلیس در جنوب، پلیس جنوب. هر دو با هزاران سرباز خود به غارت ایرانیان مشغولند. عِرض و مال ایرانی میبرند، به ناموس ملت تعرض میکنند، و دولت مرکزی ضعیفتر از آن است که در برابر آنها مقاومتی کند. ماجرا وقتی اسفناکتر میشود که این سلطه استعماری با قرارداد 1907 (سن پترزبورگ) بین روس و انگلیس برای تقسیم ایران به دو منطقه شمالی و جنوبی بین خودشان، رسمیت هم می یابد. حال بگویید شما بودید چه میکردید؟! ضعیف و زبون در خانه می نشستید تا مال و ناموستان غارت شود؟! منتظر دولت و نداشته، میماندید؟! یا بپا میخاستید و دفاع میکردید؟! ایرانی در این موقعیت چه تصمیمی گرفت؟!👇 در گوشه گوشه ایران، جنبشهای ضداستعماری به راه افتاد. در شمال میرزا کوچک خان ، در جنوب رئیسعلی ، در آذربایجان شیخ محمد ، در همدان و خراسان کلنل و... تفنگ در دست گرفتند و جوانمردانه کوچه به کوچه، ده به ده، شهر به شهر اشغالگران را بیرون راندند. تا جنگ جهانی اول در سال 1914 (1293 شمسی) ادامه یافت. در میانه جنگ، در روسیه انقلاب کمونیستی رخ داد و شوروی جدید نیروهای خود را از همه کشورهای اشغال شده بیرون کشید. به یکباره شد سلطان بلامنازع ایران. اما جنبشهای ضداستعماری، بدترین مانع و موی دماغ روباه پیر بود و چاره آن یک راه حل شیطانی بود."برای حکومت بر مردم ایران باید آنها را گرسنه نگه داری!" و "کاهش ایران" با ایجاد . انگلیسی ها شروع کردند به جمع آوری و خرید دارو و گندم و جو و احتکار آنها. در عرض 2 سال قحطی و بیماری های واگیر با ایران ما چنان کرد که لشکر مغول نکرد. نصف جمعیت ایران کشته شد و ثمره جنگ جهانی اول برای ایرانِ بیطرف! یک عظیم انسانی بود. 9 میلیون ایرانی کشته شدند. 1 سال پس از پایان جنگ، انگلستان تصمیم گرفت ایران را رسما به عنوان خود اعلام کند. وثوق الدوله نخست وزیر در قراردادی شرم آور با رشوه ای کلان، سند ایران را به نام پادشاهی انگلستان زد ولی احمدشاه با فشار علما با همه ضعف و جوانی اش، زیر بار نرفت و به تنبیه این استنکاف، سلسله قاجار برچیده شد و آمد. که خودشان آوردند و خودشان بردند. جنبشهای ضداستعماری برچسب "تجزیه طلبی" گرفتند و در گوشه گوشه ایران سرکوب شدند. 20 سال بعد در جنگ جهانی دوم، هیچ کس دیگر نبود تا از ایران دفاع کند. 24 ساعته کل ایران را اشغال کردند .. 🔸صد سال تمام این جنایت بزرگ تاریخی در لابلای روزنامه ها و کتابها و تئاترها و فیلم فارسیهای منورالفکران ایرانی شد. به همین سادگی. و در عوض یک تاریخ سازی جعلی برای ایران توسط همین انگلیسی ها رقم خورد. موج تاریخ سازی برای " " برای تضعیف هویت شیعی ایرانیان (هویت مقاومت خیز) شدت گرفت و این شد که هر چه آنها بخواهند و بگویند ما باید «تکرار کنیم» و هر چه آنها نخواهند نباید. حافظه تاریخی مردم، همواره از انگلستان متنفر بوده اما گاه نمیداند چرا؟! چرا که نگذاشتند جنایات انگلیسی ها در این کشور سینه به سینه و ورق به ورق بازگو شود. درست مثل آمریکایی ها. انگلیسی ها هنوز مشغول نوشتن ما هستند. ✍️ محمد عبدالهی ✿✿✿✿✿✿ ◀️ روایتی از چهره واقعی در برخورد با برای ، رسانه باشید.👈[میراث زخم خورده] https://eitaa.com/joinchat/3099328514C4623e03da5 برای ورود به صفحه اینستاگرام روی کلمه زیر کلیک کنید👇 اینستاگرام
انجمن ادبیات تاریخی ساهور و انجمن فلسفه علوم اجتماعی برگزار می‌کند. هنر، حکمت، حقیقت 🔰تأملاتی فلسفی در هنر؛ پیامدهای آن بر ادبیات و علوم اجتماعی استاد دوره: نعمت اللہ سعیدی 💢سرفصل‌ها 🔹نسبت هنر و ادبیات با متافیزیک و دین باوری 🔹ذکر و فکر و ورد در ادبیات و هنر از شخصیت شناسی تا شخصیت سازی در حکمت و هنر 🔹عدل در جهان و هارمونی در هنر معادباوری و تاریخ نگاری 🔹تجلی خیر و شر در ادبیات ، تاریخ، جامعه 🔺شروع دوره: یکشنبه ۱۴دی ۱۴۰۴ ⏰یک شنبه و چهارشنبه‌ها ساعت ۱۹ ⌛️مدت دوره: ۱۰ جلسه 💰هزینه دوره: ۴۵۰هزار تومان تخفیف ویژه برای اعضای انجمن‌های دانشگاه باقرالعلوم(ع)، هزینه قابل پرداخت:۳۵۰هزار تومان مهلت ثبت نام:تا ۱۴دی ۱۴۰۴ 🔻آیدی ثبت نام: @Vajiheh_heidary 🌐https://eitaa.com/bouath
جلسه اول یکشنبه ۱۴ دی ماه ساعت ۱۹ لینک حضور برای ثبت نام کنندگان ارسال خواهد شد. جلسات در فضای مجازی است و حضوری برگزار نمی‌شود. موضوع: ارتباط برهان شر با دیانت و آثار هنری 🌐https://eitaa.com/bouath
📔 سیا و «مزرعهٔ حیوانات» مزرعهٔ حیوانات رمانی تمثیلی و آرمان‌شهری است که انقلاب روسیه و دوران استالین را به‌صورت نمادین روایت می‌کند. حیوانات یک مزرعه علیه صاحب انسان خود، آقای جونز، شورش می‌کنند و ادارهٔ مزرعه را به دست می‌گیرند. در ابتدا همه برابرند و زندگی عادلانه‌ای دارند. اما به‌تدریج خوک‌ها، به‌ویژه ناپلئون، قدرت را در دست می‌گیرند و خود به ستمگرانی جدید تبدیل می‌شوند؛ تا جایی که دیگر تفاوتی میان خوک‌ها و انسان‌ها دیده نمی‌شود. شعار نهایی مزرعه چنین می‌شود: «همهٔ حیوانات برابرند، اما بعضی برابرترند.» ۲. چرا سازمان سیا به «مزرعهٔ حیوانات» علاقه‌مند شد؟ در دوران جنگ سرد (دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰): • دولت آمریکا به‌دنبال ابزارهای قدرت نرم برای مقابله با نفوذ شوروی بود • هنر، ادبیات، سینما و موسیقی به‌عنوان ابزارهای جنگ ایدئولوژیک استفاده می‌شدند «مزرعهٔ حیوانات» گزینه‌ای ایده‌آل بود چون: • خیانت حکومت‌های اقتدارگرا به آرمان‌های سوسیالیستی را نشان می‌داد • داستانی ساده، نمادین و قابل ترجمه برای مخاطبان جهانی داشت • می‌شد آن را این‌گونه تفسیر کرد که: «کمونیسم ناگزیر به استبداد ختم می‌شود» ۳. انیمیشن «مزرعهٔ حیوانات» با حمایت مالی سیا (۱۹۵۴) سازمان سیا به‌صورت محرمانه هزینهٔ ساخت انیمیشن سال ۱۹۵۴ را تأمین کرد این کار از طریق شرکت‌ها و نهادهای پوششی انجام شد این اثر به اولین انیمیشن بلند سینمایی با محتوای سیاسی تبدیل شد 😎 تغییر کلیدی ایجادشده توسط سیا: • پایان‌بندی اصلی اورول(نویسنده کتاب) تاریک و ناامیدکننده است: حیوانات درمی‌یابند که همهٔ نظام‌های قدرت می‌توانند فاسد شوند • اما در نسخهٔ انیمیشنی : حیوانات دوباره علیه خوک‌ها قیام می‌کنند در نتیجه، پیام اثر تغییر کرد: • از: «قدرت، هر نظامی را فاسد می‌کند» • به: «استبداد کمونیستی قابل سرنگونی است» این تغییر دقیقاً با پیام‌های ضدکمونیستی غرب هم‌راستا بود. نکتهٔ مهم: • اورول ضد تمامیت‌خواهی بود، نه مدافع سرمایه‌داری • او هم کمونیسم شوروی و هم ریاکاری امپریالیسم غرب را نقد می‌کرد ۴. اهمیت این موضوع در زمان حاضر (از منظر سواد رسانه‌ای) پروندهٔ «مزرعهٔ حیوانات» امروز به‌عنوان نمونه‌ای کلاسیک از موارد زیر تدریس می‌شود: • پروپاگاندا فرهنگی • بازچارچوب‌بندی روایت‌ها • استفادهٔ سازمان‌های اطلاعاتی از هنر برای تأثیرگذاری سیاسی این نمونه نشان می‌دهد: • یک اثر می‌تواند صادقانه و هنری خلق شود اما بعداً ایدئولوژیک و ابزاری بازتولید گردد درس کلیدی سواد رسانه‌ای: «این‌که چه کسی یک روایت را توزیع می‌کند، به اندازهٔ این‌که چه کسی آن را نوشته، اهمیت دارد.» 🇮🇷 متسا | مرجع ترویج سواد امنیتی @matsa_ir
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
وقتی همه خوابیم! این زنگ تاریخ داریم. اما می خواهیم ریاضی کار کنیم و کمی زبان انگلیسی و یک ربع هم درباره جشن یلدا تصمیم بگیریم! به همین سادگی می‌خواهیم زنگ تاریخ، تاریخ نخوانیم. نگاهی گذرا به درس تاریخ در مدارس بیندازیم. در دوره متوسطه دوم رشته‌های تجربی و ریاضی حتی زمان درس تاریخ در برخی مدارس به زنگ دروس تخصصی این رشته‌ها اختصاص پیدا می‌کند. تاریخ درسی نیست که ضریبی در کنکور رشته‌های ریاضی و تجربی داشته باشد. دیر زمانی است که کنکور اهداف اهمیت درس‌های ما را مشخص می‌کند. حتی در رشته‌های علوم انسانی هم درس و تاریخ و درس جغرافیا ،یک درس با ضریب یک حساب می شود و حتی بچه‌های انسانی هم این درس را جدی نمی‌گیرند. عملا دانش آموزان از درس تاریخ که برایشان تدارک دیده شده است، حاصلی ندارد جز حفظیاتی که آیا به ذهن بسپرند یا نه. در دوره متوسطه اول هم تاریخ جدی گرفته نمی‌شود. در دوره ابتدایی همراه با درس مطالعات اجتماعی مفاهیمی از تاریخ به بچه‌ها آموخته می‌شود اما کیست که نداند بسیاری از ما در زمان اتمام دوره تحصیلی  با کمترین دانش تاریخی( که دانستنش در این روزگار یک مهارت محسوب می‌شود) فارغ التحصیل می‌شویم. دانش تاریخ نوجوانان‌مان با فیلم های دروغ و اطلاعات جعلی و ساختگی فضای مجازی تأمین می‌شود. حق بدهیم به نگرانی دلسوزانی که می‌گویند: نوجوان و جوانان ما تاریخ صد سال اخیر کشورمان را نمی‌توانند بازگو کنند. همین امروز وارد مدارس شویم و درباره مدرسه تاریخی دارالفنون و امیرکبیر که نقش مهمی لااقل در امر تعلیم و تربیت در کشورمان داشت، یک پرس و جوی ساده کنیم، با چه نتیجه‌ای خارج خواهیم شد؟ کتاب‌های تاریخی درسی جذاب و کاربردی نوشته نشده است. فضای مجازی و جاذبه‌های آن را در نپرداختن دانش آموزان به دروسی مثل تاریخ و جغرافیا دخیل اند .در مدارس، درس تفکر داریم اما در این درس به بچه‌ها یاد داده نمی‌شود که تاریخ عرصه وسیعی برای تفکر است. معلمان تاریخ و نحوه تدریس شان هم یک بخش این تاریخ ندانی و تاریخ نخوانی هستند اما مسلم این است که هر کس دانسته‌ای از تاریخ کسب می‌کند، آن را در دوران تحصیل در مدرسه کسب نمی‌کند. تاریخ در مقطع متوسطه دوم، برای رشته علوم انسانی، جزو دروس مهم است و هر سال یک کتاب تاریخ دارد اما برای شاخه‌های دیگر در کل سه سال فقط یک کتاب تاریخ تدریس می‌شود که روی هم دو واحد است و تاریخ معاصر را می‌خوانند. برای متوسطه دوم و بچه‌های غیر از شاخه انسانی، دو واحد تاریخ بسیار کم است. تجهیز با تاریخ برای دانش آموزان ما انجام نمی‌شود. اگر بخواهم از زاویه دید نیاز جامعه به درس تاریخ نگاه کنم، درس تاریخ در کمترین سطح نیاز، قرار دارد.  تاریخ درس سرنوشت ساز است. قدرت تحلیل دانش آموزان را بالا می‌برد.البته اگر رویدادها را به خوبی برای آنها تشریح کنیم و تاریخ تحلیلی ارائه دهیم. تاریخ اقتصادی، تاریخ اجتماعی ،تاریخ علم و ادبیاتِ هر روزگار باید به درستی برای دانش آموزان بیان شود و از آن مهم‌تر تفهیم اینکه هر آنچه در زندگی با آن برخورد می‌کنند، گذشته ای دارد و آن گذشته یعنی تاریخ. بگذریم که جذاب نبودن رشته علوم انسانی، باعث جذب ضعیف‌ترین دانش آموزان شده است. این رشته باید آن‌قدر جذابیت داشته باشد که نخبگان به سمت آن بروند و در این بخش بار اصلی بر دوش معلم است بیش از آن که مقصر کتاب‌های درسی باشد. دبیران به صورت جزیره‌ای عمل می‌کنند و ارتباط طولی و عرضی با هم ندارند. پیوند دبیران با یکدیگر، تعمیق مطالب را بیشتر می‌ کند. اگر معلمی بتواند همین مفاهیم فعلی کتاب‌های تاریخ را هم خوب درس بدهد، خروجی مطلوبی به دست می‌آید اما واقعیت این است که هر معلمی ساعت تدریس کم دارد، درس تاریخ می‌دهد. در مدارس تیزهوشان ساعت درس تاریخ را به ریاضی می‌دهند. تاریخ درس مظلومی در مدارس ماست. بخشی از این مسئله مقصرش متولیان هستند و بخشی هم معلمانی که تلاشی نمی‌کنند. آیا ما در زمره متولیان تاریخ محسوب نمی شویم؟ ✍مریم قربان‌زاده، عضو شورای انجمن ساهور 🌐https://eitaa.com/bouath