امروز یه لحظه یادم افتاد آزمون قلمچی و تحلیل تست و درس و مدرسه ندارم، انگار کل دنیارو یه پاپیون پیچیدن دورش دودستی دادن بهم.
یکی از نشونه های بلوغ فکری اینه که وقتی توی یه موقعیت داری دنبال مقصر می‌گردی، یه‌لحظه وایسی و به خودت هم فکرکنی. شاید یه جایی خودت هم بی‌تقصیر نبودی، فقط هنوز متوجهش نشدی. این‌که قبل از انداختن تقصیرها گردن بقیه، سهم خودت رو تو ماجرا بپذیری، خیلی ارزشمندتر از مقصر شدنِ خودت بعد از انداختن تقصیرها گردن این و اونه.
شب‌های‌روشن-
بی‌تعارف دلم می‌خواد یه دامپزشکِ ساده باشم که طرحش افتاده یه روستای سبزو دورافتاده. چمدونمو ببندمو ب
یا نه، یه زندگی‌ای رو می‌خوام مثل زندگی آن‌شرلی، با اون حجم از ذوق و انگیزه، که تنها دغدغه‌اش زلال یا کدر بودن دریاچه‌ی آب‌های نقره‌ای بود، یکی‌ام تو سن و سالِ متیو که هرچقدر حرف بزنی و غر بزنی باحوصله به تک تک حرفای پراکنده‌ات گوش بده و بالبخند همراهیت کنه.
" لیلا جان، ظرفيت تو فراتر از اينهاست. خيلی حيفم می‌آد وقتی میبينم درون خودت موندی و بلند نمیشی. وقتی جوون هارو میبينم که غرق می‌شن، در حالی که بايد غريق نجات باشن، دلم می گيره" نرگس شکوریان- رنجِ مقدس.
-/ یکبار برای همیشه
سونیا میگه هیت هایی که به کمال‌گرایی میدن رو درک نمی‌کنم چون کمال‌گرایی خیلی عالیه. اصلا ما باید کمال‌گرا باشیم. اون چیزی که بده کامل‌گراییه. یعنی من منتظرم شرایط حتما عالی بشه، حالم حتما خوب باشه، محیط حتما آروم باشه، کِیفم حتما کوک باشه، هوا حتما آفتابی باشه، آسمون حتما آبی باشه بعد اون موقع شروع کنم. موافقم باهاش، کمال‌گرایی همون چیزیه که باعث می‌شه آدم به این چیزی که هست قانع نباشه و هی سعی کنه خودش رو بهتر و بهتر بکنه.
آدم کمال‌گرا استارت می‌زنه ولی به چیزی که هست راضی نیست و دائماً در حال ارتقای خودشه ولی کامل‌گرایی چرا مخربه؟ چون تورو از تجربه کردنِ خیلی چیزها دور می‌کنه، خیلی از اتفاقایی که می‌تونست برات بیفته رو جلوشونو می‌گیره و چرا؟ چون تو فقط شروع نکردی. این تعریفِ درستِ "کمال‌گرایی" و "کامل گراییه"، دیگه بقیه تعاریف رو بریزید دور و تنبلی‌ها و شروع نکردن های خودتون رو بهش لباس کمال‌گرایی نپوشونید. اون کامل‌گراییه، نه کمال‌گرایی.