خب اهم اگه بخوام راجب محل پایگاه های پرتاب بگم باید بگم که برای اینکه بتونیم خودمونو از زمین به فضا برسونیم به هر کمکی که در اختیارمون قرار بدن نیاز داریم. اکثر پایگاه های پرتاب تا حد امکان نزدیک به خط استوا و البته درون مرز های یه کشور ساخته میشن. این مکان ها این مزیت را به پرتابه ها میده که با کمک گرفتن از سرعت گردش وضعی زمین، سرعت پرتاب خودشونو افزایش بدن؛ اما در نهایت فضاپیما رو به مداری بالای مدار کم ارتفاع زمین میرسونن. برای ماهواره هایی که قراره برفراز نواحی قطبی حرکت کنن، عمدتا از پایگاه های پرتابی که در عرض های جغرافیایی بالاتر ساخته شده استفاده میشه. پیدا کردن یه مکان مناسب برای ساخت پایگاه پرتاب های فضایی، با وارد شدن عناصری مانند نیاز به دسترسی و راه های زمینی مناسب و همچنین در نظر گرفتن موارد امنی سخت تر میشه. برای امنیت بیشتر هم باید سعی کرد این پایگاه ها در جایی ساخته شن که در زیر مسیر پروازی فضاپیما نواحی مسکونی وجود نداشته باشه تا در صورت بروز حادثه ای موقع پرتاب آسیب ها به حداقل برسه.

معروف ترین مجموعه ی پرتاب های فضایی تو جهان در ساحل اقیانوس اطلس در ایالت فلوریدا قرار داره و به نام کیپ کاناورال شناخته میشه. این محل در شرق به اقیانوس متصله و میزبان مرکز پرتاب های فضایی کندی ناسا (KSC) و پایگاه نیروی هوایی تا سال ۱۹۶۷ محل عزیمت پرواز های فضایی سرنشین دار بود و هنوز هم پرتاب های فضایی بدون سرنشین بسیاری ازش صورت میگیره. مرکز کندی تو سال ۱۹۶۲ افتتاح شد و برای پرتاب ماموریت های معروف آپولو(😭😭☀️) و بیش از ۱۰۰ پرواز شاتل های فضایی مورد استفاده قرار گرفته. تاسیسات این مرکز از جمله شامل چندین آشیانه برای آماده‌سازی فضاناوها و موشک هایی عه که یا از طریق خط هوایی به اونجا آورده شده و یا از طریق دریایی و کشتی به این محل منتقل میشن. مرکز فضایی کندی همچنین خونه ی حمل کننده ی قدرتمندی عه که فضاناوهایی رو که تو ساختمون غول پیکر مونتاژ (VAB) سوار شدن به سکوی پرتاب منتقل میکنن.

خب راجب دو تا مرکز فضایی هم بگم اول از همه مرکز فضایی (کازمودورم) بایکونور بایکونور که اصلی ترین پایگاه پرتاب های فضایی روسیه ست، در حال حاضر بزرگترین مجموعه ی پرتاب های فضایی در جهان به شمار میره. این مرکز در تیوراتام و تو صحرایی در قزاقستان قرار داره. این مرکز از سال ۱۹۵۷ تا الان به طور پیوسته به قابلیت خود ادامه داده و برای پرتاب های تاریخی نظیر وستوک ۱ در سال ۱۹۶۱ استفاده شده که اولین پرواز فضایی سرنشین دار تاریخ بود. چندصد کیلومتر جاده و راه آهن این مرکز رو به کارخانه های ساخت موشک و فضاپیما در روسیه وصل میکنه. پس از سقوط و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، این مرکز توسط آژانس فضایی فدراسیون روسیه اداره میشه. این مرکز همچنین میزبان پرتاب های تجاری و پرتاب های سرنشین دار فضاناو های سایوز به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی بوده.

و مرکز فضایی گوآن مجتمع اصلی پرواز های فضایی اروپا در کورو(Kourou) در گوآن فرانسه قرار داره که در ساحل اقیانوس اطلس در آمریکای جنوبی عه. از بین همه ی پایگاه های پرتاب فضایی مهم دنیا، این یکی بیش از بقیه به خط استوا نزدیکه. پرتاب گر های سایوز روسی هم از این پایگاه برای فرستادن محموله های بدون سرنشین استفاده میکنن. مرکز فًایی گوآن توسط آژانس فضایی فرانسه در ۱۹۶۸ احداث شد اما امروزه عمده هزینه ش رو آژانس فضایی اروپا بر عهده داره.