خب ببینید تنها ابزارایی که درحال حاضر توانایی رسیدن به مدار زمین و فراسو ش رو دارن موشک هان. پس بیاین راجب قدرت شون بگم
یه موشک بر اساس اصل کنش-واکنش کار میکنه و در اغلب راکت ها دو تا ماده ی شیمیایی [یک سوخت و یک اکسید کننده] درون یه محافظه احتراق ترکیب و مشتعل میشن. وقتی که گازهای خروجی که به دلیل این واکنش احتراق تولید شده از انتهای موتور موشک بیرون میاد نیروی عکسالعمل باعث میشه تا موشک در جهت مخالف به سمت جلو حرکت کنه. مهم ترین فضاپیماهای سرنشینداری که تا الان با کمک موشک ها در مدار زمین قرار گرفتن شامل شاتل های فضایی آمریکا و سایوز های روسیه ن.
Ρόζι του Απόλλωνα
راجب شاتل فضایی ناسا هم بگم که اولین بار تو سال ۱۹۸۱ پرواز کرد و به این دلیل طراحی شده بود که هزینه ی پروازهای فضایی به مدار زمین رو کاهش بده. این سامانه شامل یه مدار بزرگ و هواپیما شکل، یه مخزن عظیم بیرونی سوخت و یه جفت موشکی کمکی قابل بازیابی بود. این سامانه میتونست برای قرار دادن ماهواره ها تو مدار، بازیابی و تعمیرشون و یه آزمایشگاه مداری مورداستفاده قرار بگیره؛ ولی ولی ولی هزینه بالای این سامانه و از طرف دیگه دو حادثه فاجعه بار این ماموریت رو فلج کرد و تو سال ۲۰۱۰ شاتل های فضایی برای همیشه بازنشسته شدن =(
(بعد اینکه مشخص شد شاتل های فضایی ابزاری گرون و غیرقابل اعتماد برای سفر فه فضا ن شرکت های تجاری پرواز های فضایی به رقابت برای ساخت ابزارهایی با قابلیت بازیابی کامل پرداختن. فضاپیمای شماره یک [که تو سال ۲۰۰۴ سه تا پرواز فضایی زیرمداری موفق انجام داد] و طرحی که بر اساس شرکت ویرجین گالاکتیک توسعه داده و اونو دنبال میکنه از یه هواپیمای حامل کمک میگیره که یه طبقه دوم کوچیکتر و مجهز به موشک رو با خودش تا نیمه ی مسیر بالا ببره و طبقه دوم از اونجا عازم سفر زیرمداری بشه. شرکت های دیگه روی طرح های موشک های یک مرحله ای سفر به مدار [SSTO] درحال مطالعه ن)
Ρόζι του Απόλλωνα
خب اهم اهم سایوز
سایوز فضاپیمای اصلی سرنشین دار روسیه ست که با برخی از اطلاعات از دهه ۱۹۶۰ میلادی تا الان درحال استفاده ست این یه فضاناو چندبخشی یا موژولار عه به فضاناوهای جمینی و آپولو(💞)ی آمریکا در دهه ۱۹۶۰ شباهت داره. این فضاناو با کمک موشک های سایوز به فضا پرتاب میشه و از بخش مدارگرد که خدمه بخش عمده آق ای زمان سفر خودشون رو توش میگذرونن، یه بخش استوانه ای معروف به بخش خدمات تشکیل شده. این بخش خدمات دربردارنده موتور هایی برای مانور های کوچک تو فضا، سیستم تامین نیرو، صفحات خورشیدی و بقیه تجهیزات عه. برخلاف شاتل های فضایی، سایوز ها قابل استفاده مجدد نیستن. بخش خدمات و مدارگرد در مدار زمین باقی میمونن تا بعدا در برخورد با جو زمین بسوزن و تنها بخش بازگشت دوباره به زمین و ورود به جو عه که به زمین برمیگرده.