تموم شد و رفت.

اگر یه فناوری واقعا دستاورد بزرگی باشه ، با داده‌های مهندسی و نتایج آزمایش میشه ازش دفاع کرد و لازم نیست نمایش راه بندازن و به عنوان انقلاب صنعتی جا بزنن.

این نکته رو هم بگم: مشکل من با تسلا این نیست که یه فناوری رو آزمایش کرده؛ اتفاقاً آزمایش کردن لازمه‌ی پیشرفته. مشکل از جایی شروع میشه که جوّ میدن به مخاطب و بجای اینکه بگن: _ ببینید چه چیزی رو آزمایش کردیم✅ میگن _ما انقلاااب به پا کردیم❌

یکیش گزارش پیشرفته، یکیش شوی تبلیغاتی

و تشخیص تفاوتشون هم به کمی سواد فنی نیاز داره، هم به این توانایی که وقتی یک برند محبوب چیزی نشون می‌ده، مغزمون رو موقتاً روی حالت پرواز نذاریم 😂

دیشب خیلی دیس دادیم🦦 بعد از یه وقفه کوتاه بریم برای ادامه‌ش🔥

احسنت احسنت احسنت. رسیدیم به همون نقطه‌ای که میخواستم⚡️ با یه سوال خودتون به نتیجه رسیدین ...

💡چرا حرف ایلان ماسک رو راحت‌تر باور می‌کنیم؟ 🔗 تا حالا دقت کردید اگه یه آدم معمولی از ساخت ماشین پرنده یا زندگی در مریخ حرف بزنه، ممکنه بهش بخندیم؛ اما وقتی ایلان ماسک همون حرف رو می‌زنه، می‌گیم: حتماً یه چیزی می‌دونه که ما نمی‌دونیم! 😂

اینجا چند مفهوم روان‌شناسی شناختی وارد ماجرا می‌شن: 🔸 اثر هاله‌ای: چون کسی رو در یه زمینه موفق می‌دونیم، ناخودآگاه توانایی‌هاش رو به حوزه‌های دیگه هم تعمیم می‌دیم. موفقیت در صنعت خودرو، لزوماً به معنی درستی پیش‌بینی‌های فضایی یا پزشکی نیست. 🔹 سوگیری اقتدار: به حرف افراد مشهور و قدرتمند، صرفاً به‌خاطر جایگاهشون اعتبار بیشتری می‌دیم؛ حتی وقتی شواهد کافی برای ادعاشون نداریم. 🔸سوگیری تأییدی: موفقیت‌های یک فرد رو پررنگ می‌بینیم، اما وعده‌های محقق‌نشده‌ش رو راحت‌تر نادیده می‌گیریم یا توجیه می‌کنیم.

این سه‌تا شبیه به هم هستن اما با هم اشتباه نگیرید

حالا برگردیم به ایلان ماسک! 😂

ایشون آدم موفقیه؛ اما مسئله اینه که موفقیت‌های گذشته، ضمانت تحقق وعده‌های آینده نیستن