امیدوارم هیچوقت با گریه و بغض بیرون قدم نزنید و از لا به لای مردم با اون حال راه نرید:)
𝘊𝘺𝘢𝘯𝘰𝘭𝘦𝘱𝘪𝘥
-
با این اهنگ چه شبو روزایی که نگذروندم..تا ابد دردناک ترین خاطره رو با این اهنگ دارم:)
یه وقتایی آدم به یجایی میرسه که دیگه هیچ خبری، هیچ اتفاقی، حتی هیچ تغییری، اون تاثیر قدیمیو روش نمیذاره. نه خوشحال میشی نه ناراحت. فقط نگاه میکنی و میفهمی ظرفیتت برای واکنش خیلی وقته ته کشیده. این بیحسی یجور شکست نیست..بیشتر یه دفاع ناخودآگاهه که ذهن برای زنده موندن انتخابش کرده..
کوتاه اومدنای بیش از اندازه انسانارو توی توهمی میبره که فکر میکنن همیشه حق با اوناس.