توقعی هم نیست همه این نوشتههای سنگین و خسته رو بفهمن بعضی حرفا فقط برای دلهایی قابل درک میشن که خودشون ترک خوردن..
بعضی آدما انگار فقط برای یه لحظه میان تو زندگیت، یه تلنگر میزنن و بعد یجوری میرن که انگار هیچوقت نبودن. ولی عجیبه که حتی همون یه لحظه، یه بخشی از وجودتو با خودشون میبرن و حالا یه جای خالی بزرگی حس میکنی که مدام یادت میاره اون لحظات چقدر قشنگو به یاد موندنی بودن. همون یه دیدار کوتاه انقدر عمیق بود که تا ابد یه گوشه از قلبم براش تنگ میمونه. اون یه بار دیدنت، پر از حس خوبی بود که انگار یه فصل نانوشته تو دفتر زندگیمه. فصلی که آرزو میکنم کاش ادامه داشت..
یاد اون یه دیدار، حالا که نیستی، غنیمته🖤