لازم ب ذکره اولین سفر تنهاییم بود🥺✨ ولی اول به لطف خدا، بعد هم امام رضا، یکی از بهترین سفرهای زندگیم شد🥺❤️

ولی پارسال این موقع چقدر ناباورانه حالم بد بود چقدر تو شوک بودم چقدر هنوووز باورم نمیشد

میگفتم مگه میشه هلیکوپتر نفر اول مملکت الکی بیوفته و... :)

نمی‌گم نسبت ب اینجا بی‌تعهد شدم، نه. همیشه تو ذهنم و تو واقعیت وقتی ی اتفاقی میوفته، اینجوری ام ک حواسم باشه بذارم تو دایی‌ناسر‌. ولی بعد ک گوشی دست می‌گیرم اینطوریم‌ ک: خوب ک چی حالا، چی اضافه می‌کنی‌ بهشون، اصلا اهمیت میدن....

ولی من اینجا رو زدم ک بخشی از اتفاقات روزم یک جایی باشن ک بعدها بشه بهش دسترسی داشت :)

ولی خدارو واقعا شاکرم بخاطر این سفری‌ ک جور شد رفتم :) جدای از مقصد سفر، معاشرت با آدم هایی ک شناخت درستی نداشتم ازشون، واقعا واقعا واقعا پنج سال گذاشت رو تجربه‌هام.

از همکلاسی های خودم ده نفر بودیم. یک عده‌شون توی فضای دانشگاه، بشششدت مغرور به نظر میومدن‌. و من فقط و فقط با شخصی ک مغرور و خود بزرگ بین باشه آبم تو ی جوب نمیره. بقیه‌ شخصیت‌ها رو حتی اگه باب میلم نباشه، ی جوری هندل می‌کنم. اما اینجا دیدم نهههه، واقعا طرف اینجوری دیده میشه فقط. و حق ترین فکت دنیا همینه ک میگه آدم ها رو باید توی سفر شناخت.

روابطمون قطعا به قبل سفر و بعد سفر تقسیم میشه.

آخ🤌🏻

تو دفتر گیر کردم🤣😐 مبارک بد خواهام🌚

راستی دیروز با بدبختی نجات یافتم🤣

ولی کاش ی برنامه بسازن ب اسم خواب ابدی 🥲