الان رابطه ما شده سه اُستانه😂 برای جفتمون شدیدا سخته🥲 محل زندگی‌مون (زندگی خانواده هامون درواقع)، یه استان دیگه‌س. اصالت خانواده من یک استان دیگه؛ و اصالت خانواده همسرم هم یک استان دیگه 🌚 در شرایط نرمال خیلی عالی داشتیم طی میکردیم و برنامه می‌ریختیم که سر بزنیم به هر دو شهر خانواده ها و دیدن اقوام و ... اما شرایط جنگ و در کل شرایط بحرانی ورق بازی رو برمیگردونه🥲

ما اگر بخوایم بریم تهران با مخالفت خانواده ها مواجه میشیم، و جفتمون هم بیشتر از یک هفته نمیتونیم تو شهر های هم بمونیم😅 همسر تو شهر خودشون کار داشتن، و به دلیل شدت حملات اون سمتا، ترجیحشون این بود من پیش مامانم اینا بمونم.🥲

در نتیجه حواستون باشه. این موضوع خیلی به شخصیت و حتی توافق و برنامه ریزی طرفین ربط داره. اینکه درک کنید همو، همون‌طور که توی مناسبت هایی مثل عید و دید و بازدید، یا شرایط مشابه، اگر شما دوست دارید در کنار خانواده خودتون باشید، همسرتون هم دوست داره در کنار خانواده‌ش باشه. در حالت کلی میتونید برنامه بریزید و باهم کنار بیاید. اما در شرایط بحرانی، تصمیم‌گیری ها به خیلی از فاکتورها مرتبط میشن. مثلا تو شرایط جنگی، چون من یکم زود حالم بد میشه، و مامانم خیلی استرس میگیرن ترجیحمون دوری بود تا اینکه شرایط مناسب شد و همسرم اومدن سمت ما. با اینکه خییلیییی سخت بود. خییلیییییییی. اما تو این زمینه هم میشه همو همراهی کرد.

آما چون من اون روزا بنا به شرایطی غر نزدم، الانم غر نمی‌زنم. فقط بدونید پوست قلبم کنده شد🌚😅 بیشترین تایم دوری از همو از سر گذروندیم‌. و یک جاهایی به سرم زده بود گور بابای سر و صدا و بمب و ترقه(!)، می‌خواستم اتوبوس بگیرم برم🥲

اینم بگمممم من آدمی‌ام ک بعد تحمل یه مقداری از دلتنگی، عصبی میشم از دست طرف مقابل. حالا در کنار دوری و شرایط و استرس جنگ، شما دعوا با دلایل مسخره هم بهش اضافه کنید😂✋🏻👀

یکی از دوستام سوال پرسید و بنظرم بحث رو یکم تکمیل تر میکرد. پ‌.ن¹: در نظر داشته باشید من هنوز عقدم، قطعا چالش های زندگی مشترک رو وارد این بحث نکردم، چون تجربه ای ندارم. پ‌.ن²: اما مامان خودم شهر محل زندگیش، با شهر خانواده هاشون فرق داشته.

باورم نمیشه دیگه صدای داداشم داره مردونه و خشن میشه😭 آخه این پسر کوچولو چرا باید هم قدش از بابام بلند تر بشه، هم صداش کلفت تر؟ کی فکرشو میکرد آخه 🥲

وقتی بچه بود صداش خیلی گوگولی و نازک بود😂🥺