تهش چهل روز گریه میکنن نه؟ ته ته تهش یه دوسال جای‌ خالیمو‌ حس میکنن‌. هوم؟ ولی دیگه بخاطر من قرار نیست خون به جگر شن... :)

ی جا خونده بودم غم سنگینه، باعث میشه آدم یک وزنه ای برای انجام کار‌هاش رو خودش حس کنه.

قبولش دارم

اما وقتی یک بزرگسال باشی، باید اشکاتو پاک کنی و به مسئولیت هات برسی...

اینارو گفتم ک غر بزنم کاری ک بهم سپردن و فردا باید تحویل بدم هنوز تموم نشددده😩 سه روزه میشینم پشت سیستم ولی تموم نشده هرچند سه روز رو کامل خونه نبودم ک انجام بدم، ولی بازم خییلییی طولانی شد :/ اصلا ارزش اینقدر وقت گذاشتن نداره بنظرم :/

کاش میشد اینو میذاشتم تو ی سایت کاریابی، میگفتم دو تومن هرکی انجام داد بهش میدادم🤣 هیچ آورده ای ک برام نداره،‌ حداقل میشتم تو تایم این سریال میدیدم🦦

امروز با نرگس رفتیم به یک عزیزی ک خیلییییی به ما کمک کرده بودن سر بزنیم، قرار بود یک ساعته بریم و برگردیم سه ساعت اونجا بودیم 😬 من ک از صبح بیرون بودم و هیچی نخورده بودم، نرگس هم گفت منم ناهار نخوردم، داشتیم می‌مردیم. خیلی هم نمی‌خواستیم هزینه کنیم. خونه هم ناهار گذاشته بودن برامون قطعا. گفتیم عیده خودمونو شیرینی مهمونی کردیم😂 پ.ن : بنظرم خیلی عجیب بود یهو هوسی دوتا دونه شیرینی بخری. شاید برا یک عده عاده باشه😬

خستم از آلارم های تکراری از بیدار شدن های اجباری

:)

خُرَّم آن روز کز این منزلِ ویران بروم راحتِ جان طلبم و از پِیِ جانان بروم گر چه دانم که به جایی نَبَرد راه غریب من به بویِ سرِ آن زلفِ پریشان بروم دلم از وحشتِ زندانِ سِکَندَر بگرفت رخت بربندم و تا مُلکِ سلیمان بروم چون صبا با تنِ بیمار و دلِ بی‌طاقت به هواداریِ آن سروِ خرامان بروم در رهِ او چو قلم گر به سرم باید رفت با دلِ زخم‌کَش و دیدهٔ گریان بروم نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی تا درِ میکده شادان و غزل‌خوان بروم به هواداری او ذَرِّه صفت، رقص کنان تا لبِ چشمه‌ی خورشیدِ درخشان بروم تازیان را غمِ احوالِ گران‌باران نیست پارسایان مددی تا خوش و آسان بروم ور چو حافظ ز بیابان نبرم رَه بیرون همرهِ کوکبهٔ آصفِ دوران بروم حافظ✨

چی میشه خداجون؟

هروقت صبح زود بیدار میشم اینو میگم :/