🌸بسم الله الرحمن الرحیم🌸 حاج‌آقا عباسی‌ولدی می‌گفتند: "ما خیلی عقب هستیم از قله‌ها؛ از این عقب‌ماندگی هم نباید ترسید و #فرار کرد. چه بهتر که دنبال چیز‌هایی باشید که بهتون حس عقب ماندگی را بیشتر القا کنند، مثل یکسری آدم‌ها!" من دیشب آدمم را پیدا کردم. همان آدمی که حس عقب‌ماندگی لطیفی به من می‌دهد. آدمی که باید هرروز نگاهش کنم و فاصله خودم را با او اندازه بگیرم و به سمتش حرکت کنم. بله؛ من آدمم را در #غیر_رسمی۶ پیدا کردم. آنجایی که آقا از تلاش‌هایش راجع به کتاب و کتاب‌خوانی می‌گفتند. همان‌جایی که از ۴,۵ساعت مطالعه بی‌وقفه کتاب‌ها برای پدرِ نابینایشان صحبت کردند‌. و دقیقا آن زمانی که رفت و آمد ایشان را با ادبیاتی‌ها دیدم؛ حتی آن‌هایی که بوی خودی‌ها را نمی‌دادند. حاج‌آقا در ادامه حرفشان می‌گفتند: "نگران این عقب‌ماندگی‌ها نباشید؛ حرکت‌های کوچک منجر به اتفاق‌های بزرگ می‌شود!" حالا من متر را برداشتم و می‌خواهم با تلاشِ مورچه‌ایم، بیشتر از دیروز خودم را نزدیک آدمم کنم. خدا را چه دیدی؛ شاید به واسطه همین خدا نگاه‌مان کرد و بارش را روی دوش‌مان گذاشت.

آه مِن قِلَّةِ الزّادِ و طُولِ الطَّريقِ ، و بُعدِ السَّفَرِ ، و عَظيمِ المَورِدِ !

📝| دنبال کار‌های سیم‌کارت به فنا رفتم، اومده بودم. تو صفِ رد شدن مورچه‌ای نوبت‌ها، این قندعسل اومد اینورم تِلِپی نشست. فرتی یه لبخند پرت کردم براش. یهو دیدم که بنده خدا داشت خمیازه می‌کشید و خیلی بد موقع مزاحمش شدم توی این هیری ویری، خلاصه که یک لبخند با چرخوندن ۱۸۰ درجه‌ای اعضا و جوارح بهم تحویل داد. یه‌لحظه استپ: الان این صحنه‌رو باید تصویر بدم تا خوب بفهمید اوضاع چقدر خیط بود! صبر کنید... فکر کن یه اسب آبی داره خمیازه میکشه، یهو دو طرف دهنشو از بغل باز کنن و بگن: حالا بگو سیییییب! چیزی که تحویلم داد همچین چیزی بود.. چه بسا دل‌رباتر! بیخیال مهربانی و دل‌رئوف و این صحبتا شدم و سرمو کردم تو گوشیم به یه دقیقه نرسید که سنگینی دوتا تیله درشت رو روی صورتم احساس کردم، سرمو چرخوندم و دیدم ای‌ دل غافل! این کلوچه‌نادری داره جبران می‌کنه و یه لبخند مکش‌مرگی برام می‌زنه که بیا و ببین خلاصه شما بد موقع مزاحم میشید، وگرنه مهربانی جاریست😂 #پند_امروز #کلید_اسرار

من فکر می‌کنم همه مامان‌ها یک روزی، یک جایی، تو خلوت یا جمعی به اینجا رسیده‌اند.....🌿

من فکر می‌کنم همه مامان‌ها یک روزی، یک جایی، تو خلوت یا جمعی به اینجا رسیده‌اند که نمی‌توانند.. فهمیده‌اند که مادر خوبی نیستند یا حتی بلد نیستن چطوری باید خوب بود. البته من با بقیه فرق داشتم و دارم. من هیچوقت یک روزی و یک جایی، تو خلوت یا جمعی به این نرسیدم. من تقریبا در تمام روزها و جاها و خلوت و جمع‌ها روی این نقطه ایستاده بودم. من آدم خوبی نبودم و می‌ترسیدم پسرک حتی ذره‌ای شبیه‌م بشود. دست زیر چانه بود و کاسه چه‌کنم چه‌کنم زیر بغل. خیلی راه‌ها را رفتم. از کلاس‌های مختلف تا کتاب‌‌ و پرسیدن از آدم‌های با تجربه؛ ولی خب نشد! من همان بودم که بودم. همانی که یکی باید خودش را تربیت کند و حالا شده بود مسئول تربیت یک بچه. بگذریم.... مخلص کلام؛ علی‌جان(ع)،قربانتان شوم! من نمی‌توانم؛ آمده‌ام پیشتان که بگویم: این شما و این امانتی‌تان! برای پسرتان مهدی(عج) خودتان تربیت‌ش کنید. دست‌های من بالاست. از اول هم زیادی خودم را تحویل گرفته بودم که فکر می‌کردم تربیت بچه کار من است. خیلی زودتر‌ها باید می‌آمدم کاسه چه‌کنم‌م را بهتان می‌دادم تا شما لبریزش کنید. آقا! من نمی‌توانم ولی شما معنیِ مطلقِ کلمه توانستن هستید. بچه‌هایم برای شما و غلامی خانه‌یتان تا ابد الدهر برای ما. #خیلی‌خیلی‌دوستت‌دارم‌مولابمولا #آخر‌از‌عشقت‌عراقی‌می‌شوم

#مهمونِ‌مولا۱ ازم خواسته بودید که از سختی‌های مادری بگم؛ باید خدمتتون عرض کنم که مادر بودن واقعا "دوشواری" داره، مخصوصا وقتی که مجبوری همه شکلاتارو زودتر بخوری که خدای نکرده یه وقت بچه‌ت نخورشون🚶‍♂ مثلا من خودم امروز حدودا ۶۵۷شکلات خوردم تا محمد پیداشون نکنه👩‍🦽 پوستشونم به سختی امحا کردم کیه که قدر بدونه!! پ.ن: میخوام یه پویش راه بندازم به اسم #نه‌به‌شکلات‌دادن‌به‌بچه‌ها‌تو‌حرم! اینجا هر قدمی که میریم ده تا شکلات میدن... منم که مادر نمونه!🥺 مجبورم همشو بخورم تند تند پ.ن۲: از خدا که پنهون نیست از شما چه پنهون، دیروز خودم یه شکلات به یه طفل صغیری دادم؛ امیدوارم مامانش مزه‌شو دوس داشته باشه😌 #کاش_انقدر_خوب_نبودم #مرض‌قند_میگیرم_آخر‌این‌سفر #شکلات‌ندید_جون‌مادرتون #مادر_نمونه #بچه‌سالم_مامان‌ناقص #بازم_براتون_از‌سختی‌های_مادری_میگم #جامون‌بهشته‌دیگه؟

#مهمونِ‌مولا۲ 🌿پیرزن شیله‌به‌سر🌿 توی صف دیدمش.درست همان‌جایی که پارسال می‌نشست و جا می‌گرفت. اصلا همانجا بود که باهم دعوا کردیم. شالش را روی زمین پهن می‌کرد و نمی‌گذاشت ما صف اول بنشینیم. میگفت "شما ایرانی‌ها نمازتون تمام نیست باید برید عقب" از ما هم اصرار که بابا ما مقیم شدیم و کامل نماز میخونیم. قبول نمیکرد و هل‌مان میداد به عقب. البته ما پرروتر از این حرفا بودیم و به‌زور خودمان را جا می‌دادیم. امروز اولین روز بود که برای نماز مغرب رفتم حرم. وقتی یکهو دیدمش باور کنید صدای قلبم را شنیدم.چشم‌هایم برق می‌زد. شیله‌اش را دور سرش پیچانده بود و خالکوبیِ آبی رنگ، بین چین و چروک پیشانی‌اش گم‌شده‌ بود. نتوانستم تحمل کنم. رفتم جلو. من را یادش بود؟ نمی‌دانم. سلام و علیکی کردیم. بهش گفتم" صورَه؟ " میخواستم عکسش را یادگاری داشته باشم. خندید و چین‌های صورتش بیشتر شد. گفت "لا..لا" و یکسری کلمات عربی دیگر را گفت که نفهمیدم. نگذاشت عکسش را بگیرم. بهش گفتم: " انی احبک کثیرا " خندید و بازهم یکسری چیزهایی گفت که نفهمیدم. حلوا دهین را از دوستش گرفت و در دست محمد گذاشت. دوست داشتم سفت بغلش کنم و ببوسمش اما نشد. برگشتم سرجایم. چند دقیقه بعد آمد کنارم. از کیفش به محدثه یک تسبیح داد. دوباره دست در کیفش کرد. گفتم لابد می‌خواهد به من هم یک تسبیح بدهد تا کمتر حرف بزنم و ذکر بگویم. سرم را انداختم پایین که مثلا حواسم نیست. یکهو دیدم یک تربت و تمثال امام‌حسین(ع) را در دستم گذاشت و دوتا شکلات هم به محمد داد. خندیدم و خندید. کاش همان‌لحظه بغلش می‌کردم... #نجف_خانه‌پدری ادامه دارد اگر خدا بخواهد...📝

تمثالِ امام‌حسین(ع) رو به خدیجه دادم. از خدیجه فردا یا شایدم پس‌فردا براتون میگم... بعدِ تعریفِ داستانِ خانم پیرزن قمی❤️ #اینجاخودِخودِبهشته😍 #مهمونِ‌مولا #ادامه_دارد