حال بداهه نوازی نیست

اصلا نیست

هشدارشو قبل از اینکه باز کنید میدم. ممکنه برای بعضیاتون ناراحت کننده باشه. این عکس برای من یک حماسه‌ست، یک سوگ. یک مظهر حقیقی از وطن‌پرستی. شعار نمیخوام بدم. ولی گاهی با خودم فکر می‌کنم شاید وطن حتی از خانواده هم برای این مرد مهم تر بوده که توی بوران هم حاضر به ترک پست نشده. برای من وطن پرستی فقط جنگیدن توی مهلکه نیست (هرچند این هم ارزشمنده) برای من وطن پرستی الزاما آرمان‌گرایی نیست (که البته اون هم ارزشمنده) بلکه برای من وطن‌پرستی خیلی مفهوم ساده‌تریه؛ هرچند انجام دادنش سخت‌ترین کار ممکنه. اینکه آدم وظیفه‌شو درست انجام بده مسئولیت پذیر باشه و پای کارش بایسته اینها شاید ساده‌ترین مفاهیم از آرمان وطن پرستی باشن ولی در عصر امروز نادیده گرفته میشن و توسط امثال من اعمال نمیشن

احساساتم برانگیخته شد (قشنگ بود)

https://eitaa.com/delneveshteh_110/428 موافقم برادر

صورت نبندد ای صنم، بی زلف تو آرام دل دل فتنه شد بر زلف تو، ای فتنهٔ ایام دل ای جان من مولای تو، دل غرقهٔ دریای تو دیری است تا سودای تو، بگرفت هفت اندام دل تا جان به عشقت بنده شد، زین بندگی تابنده شد تا دل ز نامت زنده شد، پر شد دو عالم نام دل جانا دلم از چشم بد، نه هوش دارد نه خرد تا از شراب عشق خود، پر باده کردی جام دل پیغامت آمد از دلم، کای ماه حل کن مشکلم کی خواهد آمد حاصلم، ای فارغ از پیغام دل از رخ مه گردون تویی، وز لب می گلگون تویی کام دل من چون تویی، هرگز نیابم کام دل ای همگنان را همدمی، شادی من از تو غمی عطار را در هر دمی، جانا تویی آرام دل

یک بزرگواری (در ناشناس) فرمودن که این عکس فیکه حالا نمیدونم واقعا این ادعا درسته یا نه ولی سوالی که برام پیش اومد این بود که از این همه سخنرانی و مانیفست اخلاق ناسیونالیسم به همین رسیدید؟ که عکس فیک و ساخته‌ی هوش مصنوعیه؟ غفرالله لنا ولکم😂 چی بگم آخه...

سریال invincible تموم شد قشنگ بود ولی توصیه نمیکنم هم خشن بود هم پر از مضامین جنسی بود (حتی توی دیالوگ‌ها) و خب اگر میدونستم اینجوریه اصلا سراغش هم نمی‌رفتم شاید تنها نکته‌ی مثبت کار که انقدر جذاب بود که باعث شد تا آخرش ببینم عناصر مهمی بود که در کل سریال مورد استفاده قرار گرفت. اگر عنصری وارد داستان می‌شد نقش داشت و الکی وارد نمی‌شد؛ و به قولی تکنیک (تفنگ چخوف) نمود جالبی در کار داشت. با توجه به پیش‌فرض‌های ذهنی که در آن گرفتار هستم (مسائل سیاسی و جامعه‌شناسی معاصر جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنم) برخی از بخش‌های مجموعه شدیدا باعث شدن به فکر فرو برم و خب دوباره برام سوال پیش بیاد که مرز خیانت و رفورمالیسم دقیقا چیه. اما در کل صحنه‌های خشن کار انقدر زیاد و بولد بودن که فکر نکنم بتونم فراموششون کنم. گرافیک کار خوب بود ولی سلیقه‌ی من نبود. قطعا گرافیک سه‌بعدی آرکین و امثالهم میتونه جذابیت بیشتری خلق کنه. موسیقی کار هم خوب بود. با سکانس‌ها تعارضی نداشتن در مجموع بخوام نمره بدن از ۱۰ میدم ۶.۹ پ.ن: ولی جدی نبینید. حتی اگر هم داستان و معنای پنهان لایه‌های زیرین کار قابل توجه بوده باشن خشونت کار واقعا بالا بود. انیمیشن بخاطر گرافیک سورئالی که داره راحت‌تر در ذهن انسان نقش می‌بنده و فراموش کردنش کار سخت‌تریه (حداقل خودم که اینجوریم) و بنظرم خیلی حرفه‌ای نیست که شما بیاید و به صورت انیمیشنی پاره شدن دل و روده‌ی کاراکتر به نمایش بگذاری (چیزی که حتی دیگه توی هالیوود هم مثل قبل وجود نداره و نمایش داده نمیشه)‌. پس نبینید لطفا. صنعت سانسور در ایران بیشتر یه صحنه‌های احساسی اهمیت میده تا خشونت دلهره‌آور. حتی اگر هم بخواید سانسور شده ببینید تاثیر مخربش همچنان براتون باقی می‌مونه.