- چه اجباریست که . .
فکر کردن به تو درماندهام میکند اما باز هم فکرت رهایم نمیکند.
سلام بر آنهایی که قرار بود پناه هم باشیم، اما بر روح هم زخمهایی به جا گذاشتیم که هنوز التیام نیافتهاند.
برگرد به خاطراتت، اما این بار قاضی نباش. به اون بچهی کوچیک بگو: «تقصیر تو نبود. تو خیلی کوچک بودی که بلد باشی از خودت محافظت کنی.»