تو فقط مدیون من نیستی. تو مدیون همهی آدمایی هستی که سر راه من قرار میگیرن و من بهجای پروانه، تو دلم شک و ترس جوونه میزنه.
هدایت شده از چای ِ سرد مادرانه؛
وقتی به عشق زیادی که بهتون دارم فکر میکنم، از وحشت به خودم میلرزم.
زندگی من چیزی به جز شما نیست.. حتی خود من هم چیزی به جز شما نیستم.
سالها میگذرن و شما قد میکشین و بزرگ میشین ..
اما هیچوقت فراموش نکنین؛
بغل من، همیشه خونهی امن شماست🤍🫀
دردناکترین قسمتِ نبودنت، این بود که زندگی ادامه داره
آدما میخندن، اما تیکهای از من هنوز منتظرِ که بیای.
تو دلت برا اون آدم تنگ نشده.
تو دلت برای اون تصویری تنگ شده که ازش ساخته بودی؛
برای اون آدمی که تو ذهنت میتونست باشه اما تو واقعیت هرگز نبود.