💠💢💠 بررسی مقام ولایت تکوینی پیامبر اکرم و ائمه معصومین (ع) از منظر فقه نظام 🔰 3️⃣ فرضیه 1 از مجموع ادله ای که خواهد آمد استفاده می شود که شأن «الوهیت» و «ربوبیت» و یا «ولایت تکوینی» به نحو کلی، منحصر در خداوند متعال است و ائمه معصومین (ص) صاحب مقام «ولایت» هستند. «ولایت»، شأنی از الوهیت حضرت حق است که با اراده و اختیار انسان جریان پیدا می کند، لذا تحقق آن به «تولی» انسان منوط است. بله انسان به گونه ای خلق شده است که لاجرم می بایست «تولی» داشته باشد، اما جهت گیری تولی خود را انتخاب می کند؛ امام حق یا امام باطل. بنابراین انسان می تواند از ولایت الهی خارج شود که در اینصورت وارد ولایت طاغوت می شود. اما «ربوبیت» حضرت حق عام و شامل است و امکان خروج از آن وجود ندارد. ممکن است کسی ربوبیت حضرت حق را انکار کند اما فی الواقع از ربوبیت حق خارج نمی شود، بلکه از ولایت حق خارج می شود. 🔸 حقیقت دین از آنجا که اراده و اختیار انسان آغاز می شود شروع می شود؛ «لا اکراه فی الدین» و این اراده و اختیار، ذیل دو جریان «ولایت الهی» و «ولایت طاغوت» امکان انتخاب دارد. خداوند متعال ولایت خود را به اولیای الهی و معصومین (ع) سپرده است و آنها را مجرای ولایت خود قرار داده است. به بیان دیگر اطاعت از ولی الهی را همچون اطاعت از خود واجب کرده است. و این امر، بالاترین مقامی است که خداوند متعال به معصومین (ع) عطا کرده است که آن را مقام «افتراض الطاعه» نامیده اند و خداوند از آن به «ملک عظیم» یاد کرده است. 🔸 اگر عمیق تر به مساله ولایت تکوینی بنگریم، خواهیم دید اساساً این مقام، در مقایسه با مقام مفترض الطاعه بودن، چندان ارزشی هم ندارد. (این نکته غیر از نکته سابقی است که ذکر شد مبنی بر عدم امکان تصویر صحیحی از مساله ولایت تکوینی و معنای محصل آن، هرچند با آن ارتباط تنگاتنگی دارد.) چراکه یا حقیقتاً امر تکوین عالم به امام تفویض شده است، یعنی «خلق من لاشیء» و ابداع رزق و حول و قوه و... را حقیقتاً امام انجام می دهد، که این مشکل شرک دارد، و اگر همین جا ادعا شود که در طول اراده الهی است، سوال می شود بالاخره «خلق من لاشیء» توسط چه کسی واقع می شود؟ اگر توسط اراده الهی واقع می شود، اراده معصوم چه کاره است؟ و اگر در عرض اراده خداوند به اراده هردو، منتسب کنیم، به شرک منتهی می شود. فرض دیگر این است که این افعال، بالاصاله به اراده الهی واقع می شود ولی مجرای تحقق آن اراده معصوم است، چنانکه خداوند متعال ، افعال خود را در این عالم توسط ملائکه موکل خود انجام می دهد، مثلاً گرفتن جان انسان ها توسط خداوند واقع می شود از طریق ملکی به نام عزرائیل. پاسخ این است که هرچند این حالت، تصویر شدنی است و توسط ملائکه موکل در حال انجام است، اما نسبت دادن این مقام به امام، فروکاست مقام و منزلت امام در عالم و تنزل منزلت او در حد ملائکه است به نحوی که صرفاً مجری اراده الهی باشند. (فراموش نشود که می دانیم همه ملائکه، مطیع حضرات معصومین (ع) هستند در همه امور تکوینی اما محل بحث، قرار گرفتن اراده امام در سلسله تحقق امور تکوینی به نحو موجبه کلیه است) 🏠@deraiat

➖حکمت غیبت امام‌زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف از حکمت های پنهان الهی است َ🛑سَمِعْتُ الصَّادِقَ ع يَقُولُ: إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَيْبَةً لَا بُدَّ مِنْهَا يَرْتَابُ فِيهَا كُلُّ مُبْطِلٍ قُلْتُ لَهُ وَ لِمَ جُعِلْتُ فِدَاكَ؟ قَالَ الْأَمْرُ لَا يُؤْذَنُ لِي فِي كَشْفِهِ لَكُمْ قُلْتُ فَمَا وَجْهُ الْحِكْمَةِ فِي غَيْبَتِهِ؟ قَالَ وَجْهُ الْحِكْمَةِ فِي غَيْبَتِهِ- وَجْهُ الْحِكْمَةِ فِي غَيْبَاتِ مَنْ تَقَدَّمَهُ مِنْ حُجَجِ اللَّهِ تَعَالَى ذِكْرُهُ إِنَّ وَجْهَ الْحِكْمَةِ فِي ذَلِكَ لَا يَنْكَشِفُ إِلَّا بَعْدَ ظُهُورِهِ كَمَا لَمْ يَنْكَشِفْ وَجْهُ الْحِكْمَةِ لِمَا أَتَاهُ الْخَضِرُ مِنْ خَرْقِ السَّفِينَةِ وَ قَتْلِ الْغُلَامِ وَ إِقَامَةِ الْجِدَارِ لِمُوسَى ع إِلَى وَقْتِ افْتِرَاقِهِمَا يَا ابْنَ الْفَضْلِ إِنَّ هَذَا الْأَمْرَ أَمْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ سِرٌّ مِنْ سِرِّ اللَّهِ وَ غَيْبٌ مِنْ غَيْبِ اللَّهِ وَ مَتَى عَلِمْنَا أَنَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ حَكِيمٌ صَدَّقْنَا بِأَنْ أَفْعَالَهُ كُلَّهَا حِكْمَةٌ وَ إِنْ كَانَ وَجْهُهَا غَيْرَ مُنْكَشِفٍ. 🔰 از عبد اللَّه بن فضل هاشمى نقل است كه گفت: از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه مى‏فرمود: براى صاحب الأمر غيبت ناگزيرى است كه در آن هر باطل‏جويى به ترديد مى‏افتد، عرض كردم: قربانت گردم، براى چه؟فرمود: به جهت امرى كه ما اجازه نداريم آن را آشكار سازيم، گفتم: چه حكمتى در آن غيبت است؟ فرمود: حكمت غيبت او همان حكمت در غيبت حجّتهاى الهى پيش از او است، و وجه حكمت غيبت او پس از ظهورش آشكار خواهد شد، همان طور كه وجه حكمت اعمال خضر عليه السّلام؛ از شكستن كشتى و قتل پسر و بپاداشتن ديوار بر حضرت موسى عليه السّلام روشن نبود تا آنكه وقت جدايى و فراق آن دو فرا رسيد. اى پسر فضل اين امر، امرى از امورى خداوند متعال، و سرّى از اسرار خدا و غيبى از غيوب پروردگار است، و هنگامى كه پى برديم كه خداوند حكيم است، پذيرفته‏ايم كه تمام كردار او حكيمانه است هر چند وجه انكار آن ظاهر نباشد. 📚:الإحتجاج ج‏2، ص: 376 #جمعه #ظهور #امام_زمان_علیه_السلام ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖فواید روزه روز اول محرم 🛑عَنِ الرَّيَّانِ بْنِ شَبِيبٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى الرِّضَا ع فِي أَوَّلِ يَوْمٍ مِنَ الْمُحَرَّمِ فَقَالَ: «يَا ابْنَ شَبِيبٍ أَ صَائِمٌ أَنْتَ؟» قُلْتُ: لَا. فَقَالَ: «إِنَّ هَذَا الْيَوْمَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي دَعَا فِيهِ زَكَرِيَّا ع رَبَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ «رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ» فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ وَ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَنَادَتْ زَكَرِيَّا وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى‏ فَمَنْ صَامَ هَذَا الْيَوْمَ ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ كَمَا اسْتَجَابَ اللَّهُ لِزَكَرِيَّا.» 🔰از ریّان بن شَبیب نقل شده است: در اولین روز محرم نزد امام رضا (علیه‌السلام) رفتم. حضرت فرمودند: ای پسر شبیب! روزه‌ای؟» عرض کردم: خیر. فرمودند: «امروز روزی است که زکریّا پروردگارش (عزّوجلّ) را خواند و عرض کرد: «رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ»؛ «پروردگارا! به من نسلی پاک عطا فرما. تو شنونده دعاها هستی.» (آل‌عمران:۳۸) 🔸آن‌گاه خداوند دعایش را مستجاب فرمود و به فرشتگان دستور داد تا هنگامی که زکریا در محراب به نماز ایستاده بود، به او بگویند: خداوند تو را به (فرزندی به نامِ) یحیی بشارت می‌دهد. 👈پس هرکس این روز (اول محرم) را روزه بگیرد، سپس خداوند را بخواند، خداوند دعایش را مستجاب می‌فرماید، همان‌طور که دعای زکریا را مستجاب فرمود.» 📚عيون‌أخبارالرضا، ج‏۱، ص۲۹۹ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

🚩 در آستانه ماه محرم، تازه ترین اثر استاد میرباقری منتشر شد. 🔰مجموعه سه جلدی #رزقهای_محرم در قالب کتاب الکترونیک ▪️ جلد اول: بکاء ▪️ جلد دوم: زیارت و شفاعت ▪️ جلد سوم: محبت #رزقهای_محرم #گفتارهای_موضوعی۵ 🔘 @mirbaqeri_tafsir

📚 گفتارهای موضوعی آیت الله میرباقری ـ جلد۵ «رزقهای محرم(۱) ـ بکاء» 📌 نسخه مناسب چاپ در ابعاد A4 #گفتارهای_موضوعی۵ 🔘 @mirbaqeri_tafsir

📚 گفتارهای موضوعی آیت الله میرباقری ـ جلد۵ «رزقهای محرم(۲) ـ زیارت و شفاعت» 📌 نسخه مناسب چاپ در ابعاد A4 #گفتارهای_موضوعی۵ 🔘 @mirbaqeri_tafsir

📚 گفتارهای موضوعی آیت الله میرباقری ـ جلد۵ «رزقهای محرم(۳) ـ محبت» 📌 نسخه مناسب چاپ در ابعاد A4 #گفتارهای_موضوعی۵ 🔘 @mirbaqeri_tafsir

🔻فایل کتاب منبر قرآنی سوره مبارکه نور «فرآیند قرآنی تثبیت فرهنگ عفاف در جامعه» ✅برگرفته از معارف سوره مبارکه نور 🔹۱۰ منبر 🔸ویژه دهه اول محرم ۱۴۰۲ 🔹۲۱۲صفحه 🔸سازمان دارالقرآن الکریم ---------------------------------- 💠 کانال رسمی سازمان دارالقرآن الکریم ✅ @telaavat

🚩 در آستانه ماه محرم، تازه ترین اثر استاد میرباقری منتشر شد. 📚 گفتارهای موضوعی آیت الله میرباقری ـ جلد۶ «سیدالشهداء و عاشورا، از منظر قرآن کریم» 📌 نسخه مناسب چاپ در ابعاد A4 #گفتارهای_موضوعی۶ 🔘 @mirbaqeri_tafsir

#گریه_کُن_های_قلابی بدون شک و تردید روایات فراوانی داریم که اجر و پاداش گریه بر سید الشهداء را بیان کردند، و بر هیچ کسی پوشیده نیست که همین سیل اشک ها و گریه ها چه برکات و نتایجی داشته است. اما کاملا مشخص است گریه هایی که هیچ تناسبی با فلسفه و اهداف قیام سیدالشهداء نداشته و بلکه در مقابل آن قرار دارد، به قرینه #تناسب_حکم_و_موضوع از تحت ادله توصیه و ترغیب به عزاداری برای سیدالشهداء و پاداش گریه و نوحه سرایی برای ایشان #تخصصا خارج است ... در ادامه با #گریه_کُن_های_قلابی که مصداق اتم آنچه گفته شد می باشد، آشنا می شویم : #دسته_اول : گریه کُن های بی خاصیت (در ماجرای عاشورا روایت شده است)قَالَ حصين: فحدثني سعد بْن عبيدة، قَالَ: إن أشياخنا من أَهْل الْكُوفَةِ لوقوف عَلَى تل #يبكون ويقولون: اللَّهُمَّ أنزل عَلَيْهِ (امام حسین ع) نصرك. فقلت: يا أعداء الله ألا تنزلون فتنصرونه؟!! (نام کتاب : انساب الاشراف للبلاذري ؛ نویسنده : البلاذري ؛ جلد : 3 ؛ صفحه : 225) #دسته_دوم : گریه کُن های وقیح ... حملوهن(زنان اسرای کاروان امام حسین "ع") إلى الكوفة، فلما دخلن إليها خرجت نساء الكوفة يصرخن و #يبكين ، فقال علي بن الحسين: هؤلاء #يبكين علينافمن قتلنا؟ (نام کتاب : تاريخ اليعقوبي ؛ نویسنده : احمد بن ابی یعقوب ؛ جلد : 2 ؛ صفحه : 245) #دسته_سوم : گریه کُن قاتل فقالت(زینب سلام الله علیها): يا عمر بن سعد، ا يقتل ابو عبد الله و أنت تنظر اليه! قال(راوی): فكأني انظر الى #دموع عمر و هي تسيل على خديه و لحيته، قال: و صرف بوجهه عنها. (نام کتاب : تاريخ الأمم و الملوك ؛ نویسنده : الطبري، ابن جرير ؛ جلد : 5 ؛ صفحه : 452) #دسته_چهارم : گریه کُن حیله گر ... #فدمعت عين يزيد فقال كنت أرضى من طاعتكم بدون قتل الحسين لعن الله ابن سمية أما والله لو أني صاحبه لعفوت عنه ورحم الله الحسين ... (نام کتاب : تاريخ دمشق ؛ نویسنده : ابن عساكر ؛ جلد : 18 ؛ صفحه : 445) #دسته_پنجم : گریه کُن مخالف انقلابی و سیاسی بودن امام حسین أن ابن عمر كان بماء له، فبلغه: أن-الحسين بن علي-توجه إلى العراق، فلحقه على مسيره ثلاث ليال، فقال له: أين تريد؟ قال: «العراق» و إذا معه طوامير و كتب، فقال: «هذه كتبهم وبيعتهم» . فقال: لا تأتهم، فأبى، فقال: إني محدّثك حديثا: أنّ جبرئيل عليه السّلام أتى النبي صلّى اللّه عليه و آله فخيره بين الدنيا و الآخرة، فاختار الآخرة و لم يرد الدنيا، و أنتم بضعة من رسول اللّه لا يليها أحد منكم، و ما صرفها اللّه عنكم إلاّ للذي هو خير لكم، قال: فأبى أن يرجع، فاعتنقه ابن عمر و #بكى ، وقال: أستودعك اللّه من قتيل. (نام کتاب : مقتل الحسین علیه السلام ؛ نویسنده : خوارزمی ؛ جلد : 1 ؛ صفحه : 319)

💠💢💠 بررسی مقام ولایت تکوینی پیامبر اکرم و ائمه معصومین (ع) از منظر فقه نظام 🔰 4⃣ فرضیه 2 ؛ «شفاعت» به مثابه نظریه جامع نکته حائز اهمیت در ارائه یک نظریه جامع در هستی شناسی عالم، تبیین نسبت تکوین و ولایت است (معمولا دو گانه تکوین و تشریع به کار می رود که دوگانه صحیحی نیست). نسبت ولایت امام با امور تکوینی عالم چیست؟ به بیان دیگر اگر امور تکوینی به دست خداوند متعال است و از مقام ربوبیت الهی تدبیر می شود، چگونه با ولایت امام که متصدی امر هدایت است نسبت برقرار می کند؟ اگر این نسبت را در یک کلمه بیان کنیم، می شود: «شفاعت». یعنی معطی و خالق و رب ، خداوند است اما خلق و عطا و رزق او بر محور ولایت امام و برای او (بحقهم) داده می شود. در مقابل نیز، انسان ها امام را بین خود و خداوند متعال شفیع قرار می دهند تا حوائجشان برآورده شود. لذا در تعابیر زیارت جامعه که بالاترین درجه از معارف را بیان می کند، اینگونه تعبیر شده است که بخاطر شما خداوند ما را از ذلت نجات می دهد... به ولایت شماست که خداوند معالم دین را به ما تعلیم می دهد و فساد دنیای ما را اصلاح می کند : بِكُمْ أَخْرَجَنَا اللّٰهُ مِنَ الذُّلِّ، وَفَرَّجَ عَنَّا غَمَراتِ الْكُرُوبِ، وَأَنْقَذَنا مِنْ شَفا جُرُفِ الْهَلَكاتِ، وَمِنَ النَّارِ، بِأَبِي أَنْتُمْ وَأُمِّي وَنَفْسِي، بِمُوالاتِكُمْ عَلَّمَنَا اللّٰهُ مَعالِمَ دِينِنا، وَأَصْلَحَ مَا كانَ فَسَدَ مِنْ دُنْيانا، وَبِمُوالاتِكُمْ تَمَّتِ الْكَلِمَةُ، وَعَظُمَتِ النِّعْمَةُ، وَائْتَلَفَتِ الْفُرْقَةُ؛ البته تعبیر «بکم» این ظرفیت را دارد که آن را مطابق با ولایت تکوینی معنا کنیم، یعنی : خداوند از طریق شما این کارها را می کند. اما اولاً خلاف ظاهر است ، مخصوصاً در مواردی که «بموالاتکم» دارد این معنا منتفی است و وحدت سیاق مقتضی است که یکسان معنا شود. ثانیاً با نظریه جامعی که مبتنی بر بسیاری از ادله است سازگار نیست (به محورهای ادله در آینده اشاره می کنیم) ، یعنی آن نظریه جامع به مثابه محکمات و قرینه تفسیری است برای ترجیح معنای اول. (حتی با صدر و ذیل زیارت جامعه نیز سازگار نیست) لذا این تعابیر نیز می بایست به همین نحو معنا شوند: بِكُمْ فَتَحَ اللّٰهُ، وَبِكُمْ يَخْتِمُ، وَبِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَبِكُمْ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلّا بِإِذْنِهِ، وَبِكُمْ يُنَفِّسُ الْهَمَّ، وَيَكْشِفُ الضُّرَّ یعنی فاعل در همه اینها «الله» است ولی بحقکم و بشأنکم و بشفاعتکم ... در پایان زیارت جامعه که اوج زیارت است ، مسأله «شفاعت» بسیار واضح است: يَا وَلِيَّ اللّٰهِ إِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَ اللّٰهِ عَزَّوَجَلَّ ذُنُوباً لَايَأْتِي عَلَيْها إِلّا رِضاكُمْ، فَبِحَقِّ مَنِ ائْتَمَنَكُمْ عَلَىٰ سِرِّهِ، وَاسْتَرْعاكُمْ أَمْرَ خَلْقِهِ، وَقَرَنَ طاعَتَكُمْ بِطاعَتِهِ لَمَّا اسْتَوْهَبْتُمْ ذُنُوبِي، وَكُنْتُمْ شُفَعائِي، فَإِنِّي لَكُمْ مُطِيعٌ، مَنْ أَطاعَكُمْ فَقدْ أَطاعَ اللّٰهَ، وَمَنْ عَصَاكُمْ فَقَدْ عَصَى اللّٰهَ، وَمَنْ أَحَبَّكُمْ فَقَدْ أَحَبَّ اللّٰهَ، وَمَنْ أَبْغَضَكُمْ فَقَدْ أَبْغَضَ اللّٰهَ . طلب مغفرت از خداوند است و خداوند است که می بایست ببخشد، اما بحق ائمه (ع) اللّٰهُمَّ إِنِّي لَوْ وَجَدْتُ شُفَعاءَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ مِنْ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ الْأَخْيارِ الأَئِمَّةِ الأَبْرارِ لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعائِي، فَبِحَقِّهِمُ الَّذِي أوْجَبْتَ لَهُم عَلَيْكَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُدْخِلَنِي فِي جُمْلَةِ الْعارِفِينَ بِهِمْ وَبِحَقِّهِمْ وَفِي زُمْرَةِ الْمَرْحُومِينَ بِشَفاعَتِهِمْ إِنَّكَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ وَسَلَّمَ تَسْلِيماً كَثِيراً، وَحَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ. 🏠@deraiat

💠💢💠 بررسی مقام ولایت تکوینی پیامبر اکرم و ائمه معصومین (ع) از منظر فقه نظام 🔰5️⃣ فرضیه 3 ؛ ولایت امام، غایت نظام خلقت بحث پیرامون نسبت تکوین و ولایت، ابعاد و زوایای مختلفی دارد که کمتر بدان پرداخته شده و نیازمند تفقه جامع در ادله و نصوص مرتبط است؛ در اینجا به یک نکته دیگر اشاره می کنیم و آن اینکه کل خلقت و نظام تکوین یک غایت دارد و آن عبودیت است: وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ‎﴿الذاريات: ٥٦﴾‏ که این عبادت از طریق ولایت امام واقع می شود. این هدف و غرض از خلقت در روایات به تعابیر مختلف آمده است: در حدیث کسا می خوانیم «ما خَلَقْتُ سَماَّءً مَبْنِیةً وَلا اَرْضاً مَدْحِیةً وَلا قَمَراً مُنیراً وَلا شَمْساً مُضَّیئَةً وَلا فَلَکاً یدُورُ وَلا بَحْراً یجْری وَلا فُلْکاً یسْری اِلاّ لاَجْلِکمْ وَمَحَبَّتِکمْ» این غایت داشتن نظام خلقت صرفاً یک امر ساده نیست که با اغراض انسان ها در افعالشان مقایسه شود بلکه از یک ارتباط و وابستگی تکوینی عالم نسبت به ولایت امام خبر می دهد که اگر امام و حجت الهی روی زمین نباشد، کل نظام خلقت متلاشی می شود؛ «لولا الحجه لساخت الارض باهلها» عبارت «بِكُمْ فَتَحَ اللّٰهُ، وَبِكُمْ يَخْتِمُ، وَبِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَبِكُمْ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلّا بِإِذْنِهِ،» در زیارت جامعه کبیره نیز به این معناست که امورات این عالم و نظم و نظام آنها به برکت وجودی امام است که البته به دست خداوند رقم می خورد. 🏠@deraiat